கேபிள் சங்கரின் "தொட்டால் தொடரும்" படத்தின் "பாஸு பாஸு" பாடல் விமர்சனம்!!!

இது எங்கள் இனிய நண்பர் கேபிள் சங்கர் அவர்கள் இப்போது இயக்கி வரும் "தொட்டால் தொடரும்" சினிமாவின் பாடல் ப்ரமோ வீடியோவின் சின்ன விமர்சனம். நண்பர்களே தியேட்டருக்கு சென்று இந்த படத்தை பாருங்கள். இப்போது இந்த பட்டை கேளுங்கள். உங்கள் அன்பான ஆதரவை தாருங்கள் இந்த படத்துக்கு!

*****************

பாட்டை கேட்டேன் கேபிள்ஜி! பாட்டு மட்டும் ஓடிகிட்டு இருக்கு. ஆனால் மனசு மட்டும் எங்கோ பறந்து கிட்டு இருக்கு. இந்த சினிமா உலகில் ஜெயிக்க நீங்க நடத்திய போராட்டம், உழைப்பு, அர்ப்பணிப்புகள், இழப்புகள், வேதனைகள், உங்களை சினிமாவுக்கு நேர்ந்து விட்டு ஒத்துழைப்பு கொடுத்த உங்கள் குடும்பம், நீங்க சினிமாவில் ஜெயிக்க வேண்டும் என்கிற உங்க அப்பாவின் ஆசைகள், இன்று இதை பார்க்க அப்பா இல்லியே என்னும் வருத்தம் இன்னும் எத்தனையோ எத்தனையோ மனசுல ஓடுது கேபிள்ஜி! உங்களின் இந்த முதல் இயக்குனர் ஆகும் இந்த தருணம் என்னால் விமர்சனத்துக்கு அப்பாற்ப்பட்டது என்றே நினைக்கிறேன். ஏனனில் "பிடிக்குது... நல்லா இருக்கு... ஆஹா... ஓஹோ... சூப்பர்" என மனதில் முன்முடிவோடுத்தான் பாட்டை பார்த்தேன்.... அதனால் மட்டுமல்ல .... உண்மையாகவே பாட்டு பிடிச்சிருக்கு.... பாடல்களும் படமும் மிகப்பெரிய வெற்றியை பெற்று தியேட்டரில் அதன் 100வது நாளில் நாங்கள் தியேட்டர் டிக்கெட் கிழிப்பவரிடம் "கேபிள்ஜி எங்க நண்பர் தான் தெரியுமா" என பெருமை அடித்துக்கொள்ள வேண்டும். அதைக்கேட்ட அந்த டிக்கெட் கிழிப்பவர் "எனக்கு கூடத்தான் சிவாஜி கணேசன் நண்பர்... பேசாம போய்யா படம் பார்க்க உள்ளே"ன்னு சலிச்சுக்கனும்.... நடக்கும் கேபிள்ஜி... இப்படி நடக்க வேண்டும்! என் அன்பான வாழ்த்துக்கள்!

அன்னக்கொடியும் அந்த கேடு கெட்ட முதுகும்!

எனக்கும் என் நண்பன் பண்டியன் டிம்பர் டிப்போ சங்கருக்கும் வாய்க்கால்  சண்டை. பேசுவது இல்லை சில ஆண்டுகளாக. ஆனாலும்  நடுவே 'பொம்மலாட்டம்" படம் வரும்  போது ஒரு போன் "நான் 3 டிக்கெட் எடுத்து விட்டேன். நமக்கு இடையே ஒரு சீட்". நானும் அவனும் பேசாவிடினும் "பேசாமல் படம் பார்போம்" .

இப்ப்டியகத்தான் மதியம் போன். "டேய் பாரதிராஜா ப்டம் வந்திருக்கு. சமீபத்தில் நீ "முதல் மரியாதை"படம் விமர்சனம் உன் ப்ளாக்கில் போட்டாயாம்.. வா.. வா... இப்ப வா " ....  பாரதிராஜா படம் "அன்னக்கொடியும் கொடிவீரனும்"இப்படியாகத்தான்  பார்த்தேன்.

அதாவது கி பி 1000ல் அனிருத்த பிராம்மராயர் தன் பினாமி பெயரில் படம் எடுத்தா "இங்க பாருங்க... அதிலே ஒரு வில்லன்... அவன் சாகும் போது அவன் இண்ட்ரட்யூஸ் ஆகும் போது பேசும் வசனத்தை ....அதையேத்தான்  பேசிகிட்டே சாகனும்... இது தமிழ் சினிமாவிலே புதிதாக இருக்க வேண்டும்" என சொன்னது போலவே இருக்கு படம். அத்தனை ஒரு புதுமை! படம் ஆரம்பம் முதல் முடியும் வரை ராதா பொண்ணு ஜாக்கெட் இல்லாம உள்பவாடையுடன் ஓடுவது தவிர்த்து பார்ப்பின்  எல்லாம் புதுமை.

ஒரே ஒரு ஊர்ல ஒரே ஒரு வில்லன். அடச்சே... உண்மை தமிழன் மாரியே பேசுறேன் பாருங்க. இருங்க சொல்றேன். ஒரு ஊர்ல ஒரு வில்லன். அவனுக்கு ஒரு மகன். வில்லன் கந்துவட்டி கந்த சாமி. அடுத்த ஊர் காரன் பாரதிராஜாவின் குலவழக்கப்படி ஆடு மேய்க்கும் ஆட்டுக்காரன். இது வரை தமிழ் சினிமாவில் வராத கதைக்களம். நிற்க. அந்த ஆடு மேய்ப்பவன் வழக்கம் போல ஆடு மேய்பதை தவிர மத்த வேலை ... அதாவது பக்கத்து ஊர் ராதா பொண்ணு வை லவ்றான்.

லவ்வுன்னா லவ்... இதுவரை தமிழ் சினிமாவில் வராத லவ். ரொம்ப புதுமை. ஆடு மேய்ப்பவன் ஆட்டுப்பாலை பீய்ச்சி அடிக்கனும் தானேன்னு நீங்க பாரதிராஜாவின் கேப்டன் படம் நினைச்சு வந்தீங்கன்னா... யூ ஆர் ய ஃபூல். இப்ப அப்படி இல்லை. ஆட்டுப்பால் அனாயஸ்யமாக கதாநாயகி வாயில் பின்னர் அங்கிருந்து கதநாயகன் மூஞ்சியில் என ட்விஸ்ட் இருக்கு. இதுவும் தமிழக சினிமா கண்ட புதுமை!

அதை விடுங்கள். இப்படியாக லவ்விகிட்டு இருக்கும் போது வில்லன் பையன் கதா நாயை தள்ளி கிட்டு போய் கட்டிகிடுறான். சரி ஒரு மகா ட்விஸ்ட். பின்ன தான் புரியுது. கதாவில்லன் ஒரு கத்தியை உறை யில் இருந்து எப்போதும் எடுப்பதும் பின்ன உள்ள போட்டுப்பதும். அப்பவே தெரியுது... இந்த வில்லன் கத்தி வேலை செய்யாதுன்னு. ரொம்ப ஈசியா இதை புரிஞ்சுக்க வச்சிடுறார் டிரக்டர்.

அதையும் விடுங்க.. யோவ் எல்லாத்தையும் விட்டா பின்ன கதை தான் என்ன?ன்னு நீங்க கேட்டா... கடேசியா தான் அந்த "பிட்டு" சீன் வருது. ராதா பொண்ணு ஜாக்கட் இல்லாம ஓடுது. அது ஏன்னு தெரியலை. அந்த வீட்டில் இருக்கும் எல்லாரும் நல்ல உடையுடன் அழகா தப்பிச்சு ஓடும் போது இந்த புள்ள மட்டும் ஏன் இப்படி என தியேட்டரில் முறுக்கு வித்தவன் என்னை பார்த்து கேட்ட போது கடுப்பாக முறைத்தேன்.

கடைசியில் ... ராதா பொண்ணு அந்த பழைய பையனை கட்டிகிடுச்சு. அவ்ளோவ்தாங்க.

@ பாரதிராஜா என்னும் பழைய பிம்பம் நினைச்சு போனவன் எல்லாம் செத்தான்

@பொதுவாகவே பாரதிராஜா என்பவர் ஒரு லூசு என பொதுத்தமிழனுக்கு தெரியும். அது இப்போது டபுள் ஆக ஆனது

@படத்தில் காமடி இல்லையா,என கேட்பவர்கள் வாயை மூடிக்கொள்ளும் அளவு காமடி என்னான்னா மனோஜ் வில்லன் என்பதும், அவர் படம் முடியும் வரை 188 தடவை தன் வேட்டியை அவுத்து விட்டு பட்டாப்பட்டியுடன்அந்த வேட்டியை  உருமா கட்டிப்பதும் தான்.

@படத்தின் வெற்றி என்பது வில்லன் வரும் போது குழந்தைகள் சிரிப்பது தான். மனோஜ் வரும் போது நனே மூணு தபா சி ரிச்சு தொலைச்சேன் என்றால் பார்த்து கொள்ளவும்.

@அந்த கிருத்திகாவின் முதுகை வைத்து அடுத்த படம் வாய்ப்பு வரலாம். ஆனால் நடிப்பை வைத்து அல்ல. இந்த படத்துக்கு "பின்னால "உனக்கு பெரிய வாய்ப்பு வரும் என டிரக்டர் சொன்னா அதிலே மாற்றம் இருக்காதுல்லா....

@மனோஜ் ஒரு நல்ல நடிகன். சரண் தான் முதலில் பாரதிராஜா மேல் இருந்த கோவத்தில் படம் எடுத்து அவுட் ஆக்கியது. அதை உணர்ந்த பாரதிராஜா" போங்கடா வெண்ணைகளா, என் பையனை நீங்க என்னடா கேவலம் செய்வது" என முழங்கி விட்டு எடுத்த படம் இது! ஏன்னா பாரதிராஜாவை விட இன்னும் ஒருத்தன் பிறந்து வர வேண்டும் மனோஜ் அவர்களை அசிங்கம் செய்ய! பல சமயம் அந்த மீசை வெளியே வந்து விழுந்து விடுமோ என நாம் சீட் முனைக்கு வரும் நேரங்கள் தான் படத்தின் த்ரில் டைம்!

@மகேந்திரன் அதாவாது "முள்ளும் மலரும்" மகேந்திரன், மற்றும் "பரதேசி" பாலா ஆகியோர்களை கட்டிப்போட்டு இந்த் படத்தை காண்பித்தால் அவர்கள் சாவு நிச்சயம். இதை யாரும் செய்ய மாட்டார்கள் என நம்புகிறேன். அத்தனை ஒரு கொலைவெறி யாருக்கும் இருக்காது என தீர்க்கமாய் நம்புகிறேன்.

@ புருவம் திருத்திய கிராமத்து கிளி அனேகமாய் பாரதிராஜா என்னும் மாபெரும் கலைஞர் மட்டுமே காண்பிக்க முடியும். "ரே" எழுந்து வந்து இந்த படம் பார்க்க வேண்டும். ப்ளீஸ். அந்த ப்ரீவ்யூ ஷோவில் நானும் இருக்க வேண்டும். ஒரு கலைஞன் சாவதை நான் நேரிடையாக காண ஆசை!

@பை தி பை நான் இன்னும் அதிஷா விமர்சனம் பார்க்கவில்லை!

@கலைஞர்  தொலைக்காட்சிக்கு என் ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள். "முதல் மரியாதை" தொடர் வரப்போகுதாம்!

படம் முடிந்து வெளியே வந்ததும் சங்கர் சொன்னான்.... "இதுக்கு நாம் பேசித்தொலைத்து இருக்கலாம்"

"முதல் மரியாதை! " - கொஞ்சம் தாமதமான விமர்சனம்!

தமிழகத்தின் தென்மாவட்டத்தில்   இருக்கும் ஒரு ஊர்ல ஆதிக்க சாதியை சேர்ந்த ஒருத்தர் இருந்தாரு. அவரு பெரும் பணக்காரரு. அவருக்கு ஒன்னே ஒன்னு கண்ணே கண்ணுன்னு ஒரு பொண்ணு. பேரு பொன்னத்தா.  அந்த பொண்ணு தன் பருவ வயசை அடைஞ்சதும் ஒரு ஜீன்ஸ், கூலிங் கிளாஸ், தொப்புள் அளவுக்கான  டைட் சட்டைல்லாம் போட்டுக்காத அந்த காலத்தில் இருந்த மாடர்ன் டிரஸ்ஸான பட்டாப்பட்டி டவுசர், நலுமுழம் வேட்டி, பெரிய மீசை சகிதம் இருந்த ஒரு வேத்து சாதி பையனை லவ்ஸ் பண்ணுது. ஒரு கட்டத்திலே தப்பு தண்டா நடந்து வவுத்துல புள்ளய வாங்கிடுச்சு. இது தெரிஞ்ச அந்த லவ்பாய் அதை கூட்டிகிட்டு பக்கத்து ஊர்ல இருக்கும் ஒரு வைத்தியர் வூட்டுக்கு அழைச்சுகிட்டு போறாரு. அந்த வைத்தியனோ அந்த பொன்னாத்தாவின் அப்பனுக்கு வத்தி வச்சுடறார். இது தெரிஞ்ச அந்த லவ்ஸ்பாய் பக்கத்தில் கிடந்த ஒரு அருவாளை எடுத்து வைத்தியரை  ஒரே போடா போட்டுட்டு ஜெயிலுக்கு போய்டுறான்.


"வேத்து சாதிலயா லவ்ஸ் அடிச்சு வவுத்துல புள்ளய வாங்கிட்டு வந்துட்ட சிறுக்கி மொவளே, இப்ப ஒன்னய என்ன பண்றேன் பாரு"ன்னு அந்த ஆதிக்க சாதி அய்யா குதி குதின்னு குதிச்சுட்டு தன் சாதில மாப்ள பார்க்குறாரு. இந்த லெவல்ல வயித்து புள்ள வளர ஆரம்பிச்சு வயிறு காட்டி கொடுக்குது பொன்னாத்தாவுக்கு. அந்த ஆதிக்க சாதில வயித்த தள்ளிகிட்டு போனா மாப்ள புடிக்க முடியுமா? யோசிச்சாரு அந்த அய்யா. ஒடனே தன் அக்கா மொவன் ஒருத்தன் வெட்டியா ஒரு துறுபிடிச்ச தொரட்டு குச்சி வச்சுகிட்டு 20 வெள்ளாடு மேய்ச்சிகிட்டு இருந்தான். அவனை கூட்டி வந்து "மாப்ள மாப்ள, எனக்கு பொன்னாத்தாவோட காதலை விட என் சாதி மேல இருக்கும் காதல் தான் அதிகம். அவளை வேத்து சாதில கட்டி கொடுத்தா என் மானம் மருவாதி எல்லாம் புட்டுகிட்டு போய்டும். நாள பின்னக்கி நான் மந்தைல ஒக்காந்து சொம்பிலே தண்ணி குடிச்சு கிட்டு ஜட்ஜ்மெண்ட் எல்லாம் சொல்ல முடியாம போய்டும். நீ என் பொன்னாத்தாவ கட்டிக்க. அதுக்கு பர்த்தியா நான் என் சொத்து பத்து எல்லாம் ஒன் பேருக்கு எழுதி வச்சிடுறேன். அவ வயித்துல வளர்ர புள்ளய ஒம் புள்ளன்னு இனிசியல் வச்சிக்க மாப்ள, அத்தோட என் ஜட்ஜ் போஸ்டை எனக்கு பொறவு நீயே வச்சிக்க. ஆக மொத்தம் ஒரு 'மிச்சர்' மாப்ளயா இரு மாப்ள"ன்னு சொல்ல அந்த டீலிங் பிடிச்சு இருந்துச்சு அந்த மாப்ளக்கி. இந்த டீலிங் பேசுனப்ப செங்கோடன்னு ஒரு செருப்பு தைக்கும் ஆளு பார்த்துடறான். இந்த மிச்சர் மாப்ள தன்னோட மாமன் தன் கால்ல மேல போட்டிருந்த செருப்பு படும் படி கால்ல விழுந்து கேட்டதால இனி இந்த மானம்கெட்ட செருப்பை போட மேட்டேண்டா போ"ன்னு வீரசபதம் எடுக்க செருப்பு தைக்கும் செங்கோடனுக்கு ஒரு கஸ்டமர் போயிட்டாரேன்னு கெதக்குன்னு ஆகிப்போச்சுது. அப்பப்ப அதனால செங்கோடன் வந்து "அய்யா ஒங்க காலுக்கு நான் ஒரு செருப்பு தைச்சு போடனும்" ன்னு சொல்லும் போது அந்த மிச்சர் மாப்ளக்கி பயத்துல ஒன்னுக்கு வந்துடும். "இந்த ஆளுக்கு உண்மை தெரிஞ்சு போச்சுதே"ன்னு பயந்து வரும்.


இப்படியா அந்த மிச்சர் மாப்ள தன் மாமா கிட்டே "நான் ஒன் சொத்து பத்தும், ஒன் பொண்ணு பொன்னாத்தாவையும் வச்சுக்கறேன். நீ ஜட்சு போஸ்ட்டை வச்சுக்கோ" ன்னு மானத்தோட வாழ்ந்து கிட்டு இருக்கும்போது அந்த மாமாவும் மண்டைய போட அந்த ஜட்ஜ் போஸ்டும் மிச்சர் மாப்ளக்கி வந்துடுச்சு. இது நடுவே அந்த மிச்சருக்கு ஒரு ஒன்னுவிட்ட அக்கா மொவன் ...அவன் ஒரு ரெண்டுங்கெட்டான். ஆடு மேய்க்கத்தான் லாயக்கு. அவனையும் தன் கூடவே வளர்த்து வராரு மிச்சர் மாப்ள.


ஆனா பொன்னாத்தா இருக்காளே பொன்னாத்தா... அவளுக்கு சம காண்டு இந்த மிச்சர் மாப்ள மேல. தன்னோட காதலே இந்த ஆளால கெட்டுப்போச்சுதேன்னு நினைச்சாளோ, இல்லாட்டி ஒருத்தன் கூட படுத்துட்டு இன்னுமொருத்தன் கூட வாழனுமான்னு நினைச்சாளான்னு தெர்ல. ஆனா மிச்சர் மாப்ள கூட படுக்குறதில்லை. மனுசனா கூட மதிக்கிறது இல்லை. தான் காதலிச்ச மவராசனை மனசிலே வச்சிகிட்டு ஒரு துறவி மேரி வாழ்ந்து கிட்டு கிடக்கா.


மிச்சர் மாப்ள, தான் இனிசியல் கொடுத்த பொன்னாத்தாவுக்கு பொறந்த அந்த பொண்ணுக்கு ஏனோ தானோன்னு ஒரு கேடுகெட்டவனுக்கு தன் சாதிலயே பார்த்து கட்டி கொடுக்குறாரு. தனக்கு பொறந்த பொண்ணா இருந்தா இப்படி நடந்துப்பாரா மிச்சர் மாப்ள. இதையும் நாம கவனிக்கனும். கட்டிக்கொடுத்தவன் ஒரு களவாணிப்பயபுள்ள. இந்த நிலமையிலே அந்த ஊருக்கு வேற சாதிய சேந்த ஒரு நாடோடி பொண்ணு தன் அப்பனோட பரிசல் ஓட்ட வருது. இந்த மிச்சர் மாப்ளக்கு 50+ வயசு ஆனாலும் கன்னிகழியாம கெடக்குல்ல... இதும் அந்த பொண்ணை... அதுக்கு பேர் குயிலு... அதை லைட்டா சீண்டி கிட்டு இருக்காரு. ஊர்ல சும்மா இருப்பானுங்கலா??? கண்ணு மூக்கு வச்சு பேச ஆரம்பிச்சானுங்க.


அங்க விட்டுட்டு இங்க வாங்க... அந்த மிச்சர் மாப்ளக்கி ஒரு மருமொவன் தெண்டம் இருந்தானே ஆடு மேய்க்கும் அறிவாளி...அவனுக்கு லவ்ஸ் வருது. யார் கூட வேத்து சாதி செருப்பு தைக்கும் செங்கோடன் மொவ கூட. மிச்சர் மாப்ளக்கி என்னா செய்றதுன்னு தெரியலை. கட்டி கொடுக்காட்டா செங்கோடன் சொம்மா இருக்க மாட்டான். மாப்ள எப்படி மிச்சர் மாப்ள ஆனாரு என்பதை ஊருக்குள்ள சொல்லிடுவான்னு பயந்து போன மிச்சர் ... ஆடு மேய்ச்ச மாரியும் ஆச்சுது, அண்ணனுக்கு பொண்ணு பார்த்தது மாரியும் ஆச்சுது"ன்னு கணக்கா "எனக்கு, வேத்து சாதில என் மருமொவனுக்கு கண்ணாலம் கட்ட இஷ்டம் தான். நான் அந்த சாதிக்கு பாதுகாவலன்" ரேஞ்சில டயலாக்கை வுட்டுட்டு கண்ணாலம் கட்டி வைக்கிறரு. இது பொன்னாத்தாவுக்கு புடிக்குமா? "அட நாறப்பயலே,இதைத்தானடா நானும் அந்த காலத்திலே சொன்னேன்,  நானு அந்த காலத்திலேவேத்து சாதி  ஒருத்தன் கிட்ட லவ்ஸ்ம் பண்ணி, படுத்தும் எந்திரிச்சு ஒரு புள்ளய வவுத்துல வாங்கிட்டு வந்த பொறவும் கூட சாதி..கூ ன்னு பேசிட்டு இப்ப ஒன் மருமொவனுக்கு மட்டும் டயலாக்கவுட்டுட்டு திரியிறயே ன்னு பொன்னாத்தாவுக்கு செம கடுப்பாகிடுச்சு.


பொன்னத்தாவின் மருமகப்பய தான் ஒரு களவாணிப்பயன்னு ஏற்கனவே சொன்னோமில்ல. அவன் அந்த செங்கோடன் மொவளை கொண்டு போட்டு காதுல மூக்குல இருந்ததை களவாண்டு போலீஸ்ல மாட்டிகிறான். அது கெடக்கட்டும்... அது இப்போ முக்கியமில்லே...


இந்த நெலமையிலே தான் மிச்சர் மாப்ள, பரிசல்கார பொண்ணு கூட கும்மாளம் அடிக்கும் சேதி வந்து பொன்னாத்தாவோட தண்டட்டி போட்ட காதிலே விழுந்துச்சு. வுடுமா பொன்னாத்தா? தன் சாதி சனம் எல்லாத்தையும் கூட்டி கெடா வெட்டி சாராயம் குடுத்து மிச்சர் மாப்ளயோட அட்டகாசத்தை கேக்க சொல்லுது. அவனுங்களும் அந்த பரிசல்கார குயிலு குடிசைய கொளுத்துறேன்னு போக அதுக்கு மின்னாடியே மிச்சர் மாப்ள அந்த பொண்ணை நான் வச்சிருக்கேன் ன்னு பானையை போட்டு ஒடைக்கிறமாரி சொல்லிட்டு குடிசைக்கு காவலுக்கு போவசொல்ல... அங்கிட்டு அந்த குயிலு ஊரை விட்டே போலாம் போ.. இந்த மிச்சரை நம்பி என்ன பிரயோசனம்னு கெளம்புது. பரிசலை ஓட்ட ரெடியா இருக்கும் போது தான் பொன்னாத்தாவின் பழைய லவ்வர் செயில் வாழ்க்கை முடிஞ்சு பொன்னாத்தாவையும் தனக்கு பொறந்த பொண்ணையும் பார்க்க வரான்.


வர்ரவன் பரிசல்ல வரும் போது குயிலு கிட்டே நடந்த பழைய கதை எல்லாம் சொல்றான். இந்த குயிலுக்கு தேவையில்லாத வேலையை பார்த்துபுடுது அந்த புள்ள. அந்த அப்பாவி காதலனை ஒரே போடா போட்டு தள்ளிட்டு செயிலுக்கு போவுது. பின்ன என்ன ஆச்சுது? மிச்சர் மாப்ள என்ன ஆனாரு? என்பதுல்லாம் வெள்ளி திரையிலே பார்த்துகுங்க.


 கதாநாயகனாக "காதலன்" வேடத்தில் சத்தியராஜும், கதாநாயகி பொன்னாத்தாவாக "வடிவுக்கரசி"யும், மிச்சர் மாப்ளயாக நடிகர் திலகம் சிவாஜிகணேசனும், பரிசல் கார குயிலாக ராதாவும் நடிச்சு இருக்காங்க.


கதாநாயகனாக சத்தியராஜ் இருப்பினும் அவரை விட மிச்சர் மாப்ள கேரக்டரில் நடிச்ச நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன் நடிப்பு தான் எல்லார் நடிப்பை விட தூள். அது போல பரிசல்கார குயிலும் தன் பாத்திரம் அறிந்து நடித்து இருக்கின்றார். பொன்னாத்தாவாக வரும் வடிவுக்கரசி அய்யா சிவாஜி கணேசனுக்கு போட்டி போட்டு பிய்த்து உதறி இருக்கார். ஆக மொத்தம் சாதி வெறி ஏத்தும் சூப்பர் படம் இது. கண்டிப்பாக தென் மாவட்டங்களில் சூப்பராக ஓடும். அனால் ஒட்டப்பிடாரம் போன்ற ஊர்களில் படத்தை வெளியிடாமல் இருந்தால் முதல்வர் சட்டம் ஒழுங்கை காப்பத்தலாம். இந்த படத்தை ஒரு சில வசனங்கள் மாற்றி ஆதிக்க சாதி பெயர்களை கொஞ்சம் லைட்டா பட்டி டிங்கரிங் பார்த்து வட மாவட்டங்களில் வெளியிடலாம். ஒரே தமிழ் படத்தை தமிழகத்தின் வேறு வேறு பகுதிகளில் ரீமேக் செய்த முதல் படம் என்னும் பெருமையை பெறலாம். அப்படி வெளியிடும் போது மரக்காணம் போன்ற ஊர்களில் மறக்காம தடை செஞ்சுடனும்.


ஆக மொத்தம் படம் இப்போதைய சூழலில் வெளிவந்தா அது பல அப்பாவிகளுக்கு "இறுதி மரியாதை" ஆகும் வாய்ப்பு பிரகாசமாக உள்ளது!


குறிப்பு 1: இது சத்தியமாக ஒரு காமடிப்பதிவு மட்டுமே. நானும் ஒரு தீவிர சிவாஜி ரசிகர் என்பதை கூறிக்கொள்கிறேன். அதில் பெருமையும் கொள்கிறேன். கோவம் வந்தால் தனி மடலில் திட்டவும். பொதுவெளியில் வேண்டாம். அஜக்........ ஒஜக்...........நஜக்.......... அஜக்....ஒஜக்.... நஜக்..... அஜக். ஒஜக்.நஜக். அஜக் ஒஜக் நஜக் அஜகொசநஜக்....... போதும்... நெக்ஸ்ட் ரெஸ்ட்....


குறிப்பு 2: இப்படி கேணைத்தனமாக மாத்தி யோசிப்பதுக்கு... ஒண்ணுமில்லை... வேண்டம் வுட்டுடுங்க..

விடா முயற்சி "விஸ்வரூப வெற்றி" !!! விமர்சனம்...

இந்த இட்லி இருக்கே இட்லி அதை ஸ்பூனால் விண்டு வாயில் போட்டுகிட்டு பின்னர் அதே ஸ்பூனால் சாம்பாரை மொண்டு உள்ளே  தள்ளி   மிக்சிங் போடுவதில் எனக்கு எப்போதுமே சுகம் இருந்ததில்லை. வாழை இலையில்  சூடான இட்லி தலையில் சாம்பாரை ஊத்தி லைட்டா ஊறினதும் விரலால் பாகம் பிரித்து சிதம்பரம் கொத்சு  மற்றும் கெட்டி சட்னி கலவையை இலையிலேயே நடத்தி வாயில் விரலோடு சேர்த்து போட்டுப்பதில் தான் சொர்க்கம் கிடைத்த திருப்தி நேக்கு. ஹைதரபாத்தில் தெலுகு வர்சன் 'விஸ்வரூப்' வில் கிடைக்காத திருப்தி இன்று மாயவரம் மக்களின் விசில் சப்தத்தின் நடுவே "தமிழில்" பார்த்த போது ... அப்பா என்ன ஒரு பரம(க்குடி) சுகம்!

ஒரு ஊரில் கமல் கமல்னு ஒருத்தர் இருந்தாராம். அவர் ஒரு இந்தியாவில் பிறந்த அதாவது வடகோடி உச்சந்தலை காஷ்மீரிய அப்பனுக்கும் தென்கோடி தமிழக அம்மாவுக்கும் பிறந்த (ஒட்டு மொத்த இந்திய பிரஜைன்னு சிம்பாலிக்கா சொல்றாராமாம்) இந்திய தயாரிப்பில் செய்யப்பட்ட அக்மார்க் ISI முத்திரை குத்தப்பட்ட இஸ்லாமியர்(பாகிஸ்தான் ISI இல்லையாக்கும்). (நல்ல வேளை அவரின் சித்தி கல்கத்தா என்றும் சித்தப்பா மும்பை என்றும் இன்னும் விரிவாக ரெக்கை விரித்த இந்தியாவுக்கே ஒட்டுமொத்த இஸ்லாமிய ரெப்ரசண்டேடிவ் என சொல்லவில்லை)அவர் படம் ஆரம்பிக்கும் போது நியூயார்க் நகரில் "விஸ்வநாதன்" என்னும் பெயரில் கதக் நாட்டியம் கத்துக்கொடுக்கும் ஒரு கலைஞர். பெண்மையான உடல்மொழி கொண்டவர். அவர் மனைவி பூஜாகுமார் இவரை வயசு வித்யாசம் பார்க்காமல் கட்டிகிட்ட காரணம் அவரது வறுமையும், அமேரிக்காவில்  அணு விஞ்ஞானியாகி பாண்டிச்சேரி நாரயணசாமி மாதிரி 'இன்னும் 15 நாளில் அது  வந்துடும்'ன்னு வசனம் பேச ஆசைப்படும் ஒரு நார்மல் பெண். அவருக்கு கமல் மேல் அத்தனை ஈர்ப்பு இல்லை. ஏனனில் அவரது பெண்மைத்தன்மை, மற்றும் என்னன்னவோ.. அதல்லாம் நமக்கு தேவையில்லை. கமலை பிடிக்கலை . அவ்ளோவ்தான். வேற வழி? தன் பாஸ் கூட மனதளவில் காதல் ... "லைட்டா". அதனால் அவரை கெட்டவர் என சொல்லிடாதீங்க. ஏன்னா பூஜாவே தான் இந்த அற்ப காரணத்தால்(?) தான் கெட்டவள் இல்லை என படத்தில் சொல்லிவிடுவதால் மேற்கொண்டு நாம் அதில் ஆராயாமல் கதைக்கு உள்ளே போவோம்.

கமல் வீட்டில் கதக் படிக்க வரும் மாணவிகளில் ஒருத்தியாக ஆண்ட்ரியா. ஆண்ட்ரியாவின் சினிமா கேரியரில் நல்ல முன்னேற்றம் நம் கண் முன்னே தெரிகின்றது. ஆயிரத்தில் ஒருவன் படத்தில் அறிமுகம் ஆனபோது கதாநாயகனுக்கு ஊசி போட்டார். இந்த படத்தில் கதாநாயகனுக்கு தையல் போடும் அளவு நல்ல முன்னேற்றம். அனேகமாக விஸ்வரூபம் பார்ட் 2 வில் நாயகனுக்கு ஆபரேஷன் பண்ணும் அளவு இன்னும் நாம் எதிர்பார்க்கலாம். ஆண்ட்ரியா கமலுடன் சேர்ந்து கதக் ஆடிவரத்தான் லாயக்கு என நீங்கள் நினைத்தால்... அது தப்பு. ஏன்னா படம் முழுக்க கமலுடன் வேகமாக ஓடியும் வருகின்றார். அதும் அவர் தன்னை "மாயவரத்து பெண்" என்கிற போது என் பக்கத்து இருக்கை பெண்ணுக்கு கண்ணில் தாரை தாரையாக நீர் வடிந்தது. தியேட்டரில் விசில் பறந்தது. இதை தவிர்த்து ஆண்ட்ரியாவுக்கு வேறு எதும் "ஸ்பெஷலாக" தென்படவில்லை படத்தில். ஒரு மாயவரத்து மங்கை தாலிபான் தீவிரவாதிகளை எல்லாம் ஒழிக்க பாடுபடுவது குறித்தும் எனக்கும் பெருமையே.

இப்படியாக இருக்கும் போது பூஜாகுமார் எப்படியாவது கமலை கழட்டி விட்டுட்டு அவர் பாஸ் கூட செட்டில் ஆகனும் என நினைக்க அதுக்கு அமேரிக்காவில் விவாகரத்து தான் கடைக்கு கடை ஒரு டாலருக்கு நாலு கூறு என போட்டு விற்பனையாகுமாமே , அந்த விவாகரத்தை வாங்கிடனும்னு ஆசைப்படுறார். அதுக்கு கடைக்காரன் காரணம் கேட்டா "கமலுக்கும் அவர் ஸ்டூடண்ட் ஆண்ட்ரியாவுக்கும் தொடுப்பு இருக்கு"ன்னு சொல்லனும், அதும் ஆதாரப்பூர்வமா சொல்லனும், அதுக்காக குண்டா ஒரு ஆளை அனுப்பி கமலை கையும் ஆண்ட்ரியாவுமாய் பிடிக்க சொல்ல அந்த குண்டு துரத்தி கிட்டே போகுது கமலை. அப்ப தான் தெரியுது அந்த விஸ்வநாதன் கமல் யாருக்கும் தெரியாம தொப்பி போட்டுகிட்டு தொழுகை நடத்த போவதும், கமல் ஒரு இஸ்லாமியர் என்றும். அதை அந்த குண்டு ஆசாமி பூஜாவுக்கு போட்டுக்கொடுக்குது. அதன் பின்னே அந்த குண்டை முஸ்லீம் தீவிரவாத கும்பல் போட்டு தள்ளுது. இதனிடையே பூஜா வேலை செய்யும்  அணு ஆராய்சி கழகமே ஒரு தீவிரவாத தொடர்புடையது என்பதும், பூஜாவின் பாஸ் ஒரு வில்லன் கோஷ்டி ஆள் என்பதும்.... உஷ் அப்பாடா.... ஜோடா ப்ளீஸ்..

உடனே என்ன ஆச்சு? கமலையும், அவர் மனைவி பூஜா குமாரையும் கையை கட்டி, வாயை ஒட்டி  முஸ்லீம் தீவிரவாதிகள் தூக்கிட்டு வந்துடுறாங்க அவங்க இடத்துத்து. அங்க பக்கத்து பஞ்சாயத்து யூனியன்ல தான் முல்லா ஒமர் எங்கிட்டோ இருந்து கிட்டு எல்லாத்தையும் செஞ்சுகிட்டு இருக்காரு. கமலை போட்டு தள்ள சொல்லிடுறாரு குல்லா போட்ட முல்லா.

சாகும் முன்ன நான் தொழுகை நடத்திக்கிறேன் என சொல்லும் கமலுக்கு ஒப்புதல் தரப்படுகின்றது. அப்பாடா இது வரை தான் தமிழ்ப்படம். இதல்லாம் ஒரு அரை மணி நேரம் தான் நடக்கும்.

அதன் பின்னே கமல் எடுப்பது தான் "விஸ்வரூபம்". பிரார்தனை செய்ய கொடுக்கப்பட்ட அந்த சில நொடிகளில் மிகச்சில நொடிகளில் கமல் ஆடும் அந்த விஸ்வரூபம் தியேட்டர் விசில் சத்தம் மற்றும் காட்சி அமைப்புகள், காமிரா கோணங்கள், சண்டைக்காட்சி பிரம்மிப்பு... யப்பா பயங்கரம். கொரூரம். இப்படி ஒரு சண்டைக்காட்சி பிரம்மாண்ட சவுண்ட் எஃபக்டோடு கூடிய சண்டைக்காட்சி தமிழுக்கு ரொம்ப புதுசு. நாம் நம்மை மறந்து சீட் முனைக்கு வந்து விடுவது அப்பட்டமான நிஜம். நாம் சுதாரிக்கும் முன்னே அந்த சண்டைக்காட்சி முடிந்து விடும். நாம் அதை அசை போட வசதியாய் அதே சண்டைக்காட்சி "ஸ்லோ"வாக காட்ட்டப்படும். அப்போது தான் கமல் செய்த சண்டையின் உக்கிரம் நமக்கு நம் மூளைக்கு சென்று சேரும். தியேட்டரில் இருக்கும் நம் ஒட்டு மொத்த வியப்பையும் பூஜாகுமார் தன் அகண்ட விழிகளால் காட்டுவது அழகோ அழகு. 'இவனைப்போயா நாம் பெண்மைக்குரிய உடல்மொழி கொண்டவன் என நினைத்து பாஸ் கூட டீல் போட நினைத்தோம்... போனது போகட்டும் இனிமே கமலே கண்கண்ட தெய்வம்" என்பதை வசனமாக காட்டாமல் கண்கள் மூலம் காட்டுவது அருமையோ அருமை.

அந்த காட்சியில் இருந்து ஆரம்பிக்கும் ஓட்டம் படம் முடியும் வரை தொடர்கின்றது. நடுவே பாட்டு கிடையாது. ரொமான்ஸ் கிடையாது... இன்ன பிற சமாச்சாரங்கள் கிடையாது. ஆனாலும் படம் தொய்வே இல்லாமல் செம வேகத்தில் ஓடுகின்றது. படம் ஜெயிக்க தேவையான பார்முலா அது தான். படம் ஜெயித்தே விட்டது.

பின்னர் தான் கமல் ஒரு இந்திய உளவு ஆசாமி என்பதும், பின்னர் முல்லா ஒமர் புறாவின் காலில் சிசிலியம் என் ஏ டூ ஹெச் டூ ஓ சோடியம் பைகார்பனேட்... அய்யோ அப்படில்லாம் வேண்டாமே... நம்ம பாஷைல சொல்லனும்னா புறா காலில் விஷம் வச்சு அதை நியூயார்க் நகரம் முழுக்க தூவ சொல்வது, அதை கமல் மற்றும் அமரிக்க உளதுத்துறை எல்லாம் சேர்ந்து முறியடிப்பது என எல்லாம். திடீர்ன்னு பார்த்தா தியேட்டரில் ஃபேன் எல்லாம் நின்னு போச்சுது. தியேட்டர் காரன் வந்து படம் முடிஞ்சு போச்சுது எந்திரி அஞ்சலி எந்திரி அஞ்சலின்னு சொல்ல நாம் இல்லியே இன்னும் கிளைமாக்ஸ் ஃபைட் வரலியே என அப்பாவியாய் கேட்க அதற்கு தியேட்டர் காரன் நம்மிடம் "நீங்க விசயாகாந்து படம் பார்த்து ரொம்ப கெட்டு போயிட்டீங்க. என்னை நம்பாட்டி இதோ கமலே சொல்லுவாரு பாருங்க. பார்த்துட்டு எந்திரிங்க" என சொல்லிக்கொண்டு இருக்கும் போது பூஜாகுமாரிடம் கமல் சொல்லுவார்  "என் வேலை இத்தோடு முடியலை. அந்த முல்லா ஒமர் சாகனும் இல்லாட்டி நான் சாகனும், இல்லாட்டி நீங்க சாகனும் அதுவரை இது தொடரும்" என  சொல்ல நாமும் ஏக்கத்துடன் வெளியே வந்து தியேட்டர் பைக் ஸ்டாண்டில் "விஸ்வரூபம் பார்ட் டூ எப்பங்க வரும்" என கேட்க அவன் "ம்...இதுக்கு ஆன 100 கோடி மொதோல்ல வசூல் ஆகட்டும், பின்ன பார்ப்போம்" என கமலின் மேனேஜர் கணக்கா சொல்ல ஒரு வித ஏக்கத்துடன் நாம் வெளியே வருகிறோம்.

இப்போது சில துளிகள்:

* கமல் ... கமல்.. கமல்... இது மட்டும் தான் ஒட்டுமொத்த படமும்.

* தாலிபான்கள் வாழும் அல்லது சாகும் நாடான ஆப்கானிஸ்தான் (அது ஆப்கானிஸ்தானோ அல்லது செட் போட்டு எடுத்தாங்களோ தெரியலை) அருமையோ அருமை.அப்படியே கண் முன் கொண்டு வந்து கொட்டி இருக்கும் அந்த 100 கோடிகளில் சில கோடிகளுக்கு என் நன்றிகள். (பணம் பத்தும் செய்யும்... ஒழுங்கான முறையில் செலவு செய்தால்)

* அந்த தாலிபான் காட்சிகளில் முல்லா ஒமரின் மனைவி ஒரு ஆங்கிலம் தெரிந்த பெண்மணி. அவருக்கு இரு குழந்தைகள். பெரியவன் ஜிகாதி. சின்னவன் இன்னும் ஜிகாதி ஆகாதவன். சின்னவன் ஆங்கிலத்தில் பேசுகிறான், அவன் அம்மா சொல்லிக்கொடுத்து. கொஞ்சம் விஷய ஞானம் உள்ளவனாக காட்டுகின்றனர். பெரிய பையன் உடம்பிலே குண்டு கட்டிகிட்டு நேட்டோ படை பீரங்கியில் குதிக்கும் முன்னர்  முதல் நாள் இரவில் கமல் அந்த சின்ன பையனை ஒரு ஊஞ்சலில் வைத்து ஆட்ட அந்த சின்ன பையன் "நான் என்ன குழந்தையா? என்னை ஏன் இதிலே வைத்து ஆட்டுறாய்?" என சொல்லிவிட்டு போவதும், ஆனால் அடுத்த நாள் சாக தயாராக இருக்கும் அந்த ஜிகாதி பையன் கமலிடம் வந்து தன்னை அந்த ஊஞ்சலில் வைத்து ஆட்ட சொல்லிவிட்டு குழந்தைத்தனமாக உலக காற்றை எல்லாம் உறிஞ்சு ஒரு மூச்சு விடுவான் பாருங்க.... கண்ணில் நீர் வரவழைக்கும் காட்சிகள் இவைகள்.

* அபின் வைத்திருக்கும் ஒரு தாலிபான் ஏழை விவசாயி அனியாயமாக தூக்கிலிட்டு கொல்லப்படும் காட்சி ... அவன்  தாய் தந்தையர் கதறும் காட்சி, அதற்கு காரணகர்த்தாவான கமல் மனம் நொந்து போவது... ஏ கிளாஸ் காட்சி அமைப்புகள்

* பெண்மை கலந்த கமலும், பூஜாகுமாரும் பின் கையில் கட்டப்பட்டு தீவிரவாதிகளால் தாக்கப்படும் காட்சியில் முதல் முறை கமல் கவட்டி இடுக்கில் உதை வாங்கும் போது நமக்கும் லைட்டா வலிக்குது. அப்படிப்பட்ட சவுண்ட் எஃபக்ட். அடுத்த முறை அதே இடத்தில் கமல் அடிவாங்கும் போது " பட்ட இடத்திலே படும், கெட்ட குடியே கெடும்னு சொல்லுவாளே, அதே போல நீங்க செய்யறேள். இப்டில்லாம் பண்ணா நான் எப்படி குடும்பம் நடத்தி குழந்தை குட்டி பெத்துப்பது? என அப்பாவியாய் தீவிரவாதிகளிடம் கேட்பதும், அதற்கு பூஜாகுமார் "யார் கூட?" என கேட்பதும், வாயில் வழியும் ரத்தத்தை துடைக்க "கொஞ்சம் டிஷ்யூ தர்றேளா?"என கேட்பதும்... வழக்கமான கமல் முத்திரைகள்.

* பெண்மைத்தன்மை கமல், வீர தீர கமல் ஆனதும் முடியெல்லாம் வெட்டி கோட் சூட் சகிதம் கீழே இறங்கி வரும் போது பூஜாகுமார் "அட இவனை மிஸ் பண்ண தெரிஞ்சோமே" என தன் பாவனையால் ஆதங்கப்படுவது அபாரம்.

* யாரும் படத்தில் மிஸ் பண்ணக்கூடாத காட்சி என பார்த்தால் கமல் நவரசங்களைக்காட்டி ஆடும் அந்த அபாரமான கதக் பாடல் மற்றும் நடன அமைப்புகள். மனுஷன் சும்மாவே சிக்சர் அடிப்பார். அதிலே வாகாய் பந்து போட்டா கேட்கவே வேண்டாம்.

*ஒரு கட்டத்தில் பூஜாகுமாரை விசாரிக்கும் அமரிக்க நீக்ரோ எஃப் பி ஐ பெண் அதிகாரி பேச்சினூடே பூஜா தன் கடவுளுக்கு நான்கு கைகள் என பெருமைப்படும் போது அந்த அதிகாரி சிரித்துக்கொண்டே "அப்படின்னா எப்படி சிலுவைல அடிப்பீங்க" என கேட்கும் போது பூஜா கொஞ்சம் யோசிச்சு பின்ன சுதாரிச்சு "நாங்க கடல்லன்னா தூக்கி போடுவோம்" என்பது எல்லாம் கமலின் கடைந்தெடுத்த நையாண்டிகள்.

* இசை அமைப்பு யாரோ தெரியலை.என்னவோ சங்கர்ன்னு ஆரம்பிச்சுது பெயர். எங்கிட்டும் உறுத்தல் இல்லை. செமத்தையா உழைச்சிருக்கார்.

* ஆர்ட் டைரக்டர், ஒளிப்பதிவாளர், சண்டைக்காட்சி இயக்குனர் என எல்லாருமே அசத்தல். குறிப்பாக ஒப்பனை கலைஞர்கள் சிம்ப்ளி சூபர்ப்.தாலிபானியர், பாகிஸ்தானியர் உடைகள் அப்படியே அச்சு அசல்.

*இந்த படம் தமிழுக்கு மிகவும் அசத்தலான ஒரு அதிரடிப்படம் என்பதும், ஹாலிவுட் படங்கள் அளவு இருக்கின்றன என்பதும் உண்மை. படம் பார்த்து முடிந்த இந்த நிமிடம் வரை பிரம்மாண்டம் மனதை விட்டு போகலை. படத்தை தொலைக்காட்சியில் பார்த்தால் அல்லது திருட்டு விசிடி, தரவிரக்கம் செய்து எல்லாம் பார்த்தால் தியேட்டரில் பார்க்கும் இன்பம் இருக்குமா என்பது சந்தேகமே. ஆகவே தியேட்டரில் பாருங்கள்.

* ஹாலிவுட் பாலா சொல்லியிருந்தார். "கமல் 100 கோடி செலவு செய்து ஹாலிவுட் உள்ளே நுழைய தனக்கான  விசிட்டிங் கார்ட் அடித்துள்ளார்" என. அது 100 சதம் உண்மை!


* படம் நிச்சயமாக ஆஸ்காருக்கு பரிந்துரை செய்யப்படலாம். படும். அங்கே அருமையான அமரிக்க லாபி செய்தால் 100 சதம் இரு ஆஸ்கார் உறுதி. பாதி லாபியை இங்குள்ள இஸ்லாமிய அமைப்புகள் செய்துவிட்டபடியால் அதாவது அமரிக்காவை சொறிச்சு விட்டு விட்டமையால் மீதியை மட்டும் கமல் செய்தால் போதுமானது. செய்வார். கிடைக்கும். கிடைக்கும் பட்சத்தில் முன்பு சொன்னது போல கமல் பிரியாணி செய்து போட்டு நன்றிக்கடன் செலுத்தியே ஆக வேண்டும்.

மொத்தத்தில் விடாமுயற்சி விஸ்வரூப வெற்றி, கமலுக்கும் தமிழக சினிமாவுக்கும், தமிழ் ரசிகர்களுக்கும்!

நானும் ஆடுகளம் பார்த்தாச்சு! பிடிங்க பொங்கல் பரிசாக இந்த விமர்சனத்தை!!!

இந்த கைலி கட்டும் வித்தை இருக்கின்றதே அது பெண்கள் "V" தாவணி கட்டுவதைப்போல ஒரு அழகான கவிதை. கைலியை கட்டி சுருட்டி விட்டு அதன் சுருட்டலில் நீராராடியா கார்பரேட் லாபிக்கு வாங்கின அறுபது கோடியை வைத்து ஒரு சுருட்டு சுருட்டினாலும் வருமான வரித்துறை என்ன அந்த ஆண்டவனே வந்தாலும் ஒன்னும் பிடுங்க முடியாது. அத்தனை ஒரு லாவகம் இருக்கும் அந்த சுருட்டலில். அதன் பின்னர் இரண்டு கையையும் தொடை வரை தொங்கவிட்டு வலது பக்க தொடையை வலது பக்க விரல்களாமும் அது போல இடது பக்க தொடையை இடது கைவிரல்கலாலும் அப்படியே ஒரு கொத்தா பிடித்து முழங்கையை முட்டியை அசார் ஃபோர் அடிக்கும் போது கை மணிக்கட்டை திருப்பும் அதே 45 டிகிரிக்கு தூக்கி பின்பக்க புட்டத்தில் ஒரு எக்ஸ்ட்ரா தூக்கு தூக்கு அபடியே முன்பக்கமாக பிடித்த அந்த இரண்டு கொத்து கைலிதுணியை குஞ்சாக்காகோபனுக்கு இரண்டு அடுக்கு பாதுகாப்பு மாதிரி ஒரு முடிச்சு போட்டா விஷயம் முடிஞ்சுது. பார்த்தா ராஜராஜசோழன் படத்திலே குந்தவைக்கு டிரஸ் போட்ட மாதிரி முன் கொசுவம் வைத்த ஒரு அழகிய தோற்றம் வந்துவிடும். அப்படி வந்தடுச்சுன்னா அப்படி கைலி கட்டிய அந்த விடலை பையனுக்கு ஒரு தன்னம்பிக்கை வரும் பாருங்க" இந்த பூமியை ஜெயிச்சுட்டேன். வேற என்ன கிரகம் இருக்கு பாக்கி?"ன்னு இந்த உலகத்தை பார்த்து கேட்பது போல ஒரு அசால்ட்டான திமிர் வரும். அதுவும் அவன் சிவகங்கை மாவட்டம் வெள்ளளூர், உறங்கான்பட்டி, கூட்டுறவுப்பட்டி ஏரியா என்றால் இன்னும் கொஞ்சம் அசால்டான திமிர் வரும்.

காசு பணம் அவனுக்கு முக்கியமில்லை. இன்னும் சொல்ல போனா "கம்முனாட்டி வளர்த்த பிள்ளை கழிசடை"ன்னு சொல்லுவாங்களே அது போல தட்டி வளர்க்க அப்பன் இல்லாத தன் ஆசைப்பட்ட மாதிரி விட்டேர்த்தியாக "சேவக்கட்டு" மேல ஆசை இருந்தால்... அதை செயல்படுத்த ஒரு நல்ல வாத்தியார், வீட்டுக்கு வந்தா படுக்க ஒரு காரைவீடு, பொங்கி போட ஒரு அம்மா... இது தான் களம் என முடிவாகிப்போனது. களம் இது தான் என்கிற போது ஆடித்தீர்க்க வேண்டியது தானே. இயக்குனர் வெற்றிமாறன் ஆடித்தீர்த்து விட்டார். அவர் ஆட்டத்துக்கு முழு காரணம் அவருக்கு கிடைத்த அந்த பொருத்தமான "இயக்குனர்களின் நடிகன்" தனுஷ். தனுஷ் சொன்ன மாதிரி பார்க்க பார்க்க பிடித்து தான் போனது அவரை.

நன்கு தெரிந்த ஒரு பொருளை விளம்பரம் செய்து வியாபாரத்தை பெருக்குவது ஒரு காசு பணம் வசதி இருக்கும் எவனும் செய்து விடலாம். அதாவது "பிராண்டு" மாத்திரம் விளம்பரம் செய்தால் போதுமானது. ஆனால் "புதிய கமாடிட்டியை" யும் விளம்பரம் செய்து அதன் கூடவே "பிராண்டை"யும் விளம்பரப்படுத்தி வெற்றி இலக்கை எட்டுவது சாதாரண விஷயம் இல்லை. இங்கே "சேவக்கட்டு" என்கிற புதிய கமாடிட்டியையும் சேர்த்து அந்த சேவல் கோட்டை தொடுகின்றதா, மூக்கு 120 செகண்டுக்குள் தரையை தொடுகின்றதா என்பது போன்ற "புதிய கமாடிட்டி"யை அறிமுகம் செய்த இயக்குனர் மணிமாறன், தியேட்டரில் நான் சீட் முனைக்கு வந்து கைதட்டிய போது தன் முயற்சியில் முழு வெற்றி பெற்றுவிட்டதாகவே உணர்ந்தேன். இது தமிழ் சினிமாவுக்கு புதிதான ஒரு விஷயம். கிழக்கு சீமையில் சேவல்கட்டு தான் திருப்புமுனை காட்சியாக இருந்தாலும் இத்தனை விலாவாரியாக அதில் சொல்லப்படவில்லை.

அது போல அந்த சேவலுக்கு ஜாக்கியாக வரும் கருப்பு என்கிற பாத்திரத்தில் வரும் தனுஷ் பற்றி இந்த பதிவு முழுமைக்கும் சொல்லிகொண்டே போகலாம். நான் துபாய் குதிரை பந்தயம் பற்றிய ஒரு பதிவே போட்டிருக்கேன். அரை டன், ஏழு அடி குதிரைக்கு மேலே 45 கிலோ ஜாக்கி. அவன் உருவத்துக்கு அந்த ஜெயண்ட் மேலே ஏற்றி விட்டால் தான் உட்காரவே முடியும். அதிலே அந்த நாட்டு அரசரின் சொந்த குதிரையாக இருந்தாலும் அந்த குதிரை ஓனர் தான் அதாவது அரசர் தான் தன் இரு கைகளால் ஏந்தி கொள்ள ஜாக்கி அந்த உள்ளங்கையின் மீது தன் உள்ளங்கால் பாதம் வைத்து ஒரு ஜம்ப் செய்து ஏறி குதிரையில் உட்காருவார். அது தான் அந்த (அரசரானாலும் சரி) அந்த ஜாக்கிக்கு கொடுக்கும் உச்ச பட்ச மரியாதை. அது போல இயக்குனர் மணிமாறன் இந்த சேவல் ஜாக்கிக்கு தனுஷுக்கு கொடுக்கும் மரியாதை பல நல்ல காட்சிகளை "நடிப்பை" காட்டவே கொடுத்து இருப்பது தான். அதை திறம்பட செய்திருக்கின்றார் தனுஷ். வெல்டன் தனுஷ். இன்னும் இருபது வருஷம் பின்னர் தனுஷ் தன் பேரப்பிள்ளைகள் கிட்டே "ஆடுகளம்" பற்றி பெருமையாக கூட சொல்லிக்கொள்ள ஒரு படம் இது தனுஷுக்கு.

கதை என்று பார்த்தால் இரண்டு விஷயம் தான்.1. அத்தனை ஒரு பிரமாதமான கதை இல்லை.அல்லது 2. மணிமாறனுக்கு அந்த கதையை அழகாக சொல்ல தெரியவில்லை. வசனம் என்று பார்த்தால் மதுரை சிவகங்கை மாவட்ட அழகிய ஸ்லேங். "கொண்டேடேடே புடுவேன்" "சங்க அறுத்துடேன்" என வழமையான மதுரை ஸ்லேங் என எழுதிவிட்டு போகலாம். ஆனால் அதை அந்த மாடுலேஷனோடு சரியான இடத்தில் வைத்து அழகுபடுத்திய விதத்தில் தான் அந்த வசனங்கள் உயிர் பெற்றன. ஆகையால் இதற்கும் இயக்குனருக்கே ஷொட்டு.

கதாநாயகி! ஒரு அழகிய பதுமை. ஆங்கிலோ இந்திய பெண் கதாபாத்திரம். அந்த பெண்ணை விடுங்க. அந்த பெண் குடியிருக்கும் அந்த ஆங்கிலோ இந்திய குடியிருப்பு...அங்கே என் கண்ணுக்கு தெரிவது படத்தின் ஆர்ட் டைரக்டர் தான். ஒரு அழகிய பதுமை இருக்கும் போது அவள் குடியிருப்பு அப்படியே திருச்சி பொன்மலைப்பட்டி ஆங்கிலோ இந்திய வீடு மாதிரி ஒரு சர்வ சுத்தமாக ஆங்கிலேய வாசனையுடன் வீட்டில் ஒரு கிருஸ்மஸ் ஸ்டார் கூட விட்டு விடாமல் அங்கே தெரியும் ஆர்ட் டைரக்டருக்கு ஒரு சபாஷ்.

ஆடுகளம்! அதாங்க டோர்ணமண்ட் நடக்கும் இடம் மற்றும் சூழல். ஒரு ஒரு பெரிய குடும்பங்கள் மோதும் சென்சிட்டிவான ஒரு போட்டிக்கு நடுவர் ஒரு ஸ்டாப் வாட்ச் கூட இல்லாமல் சர்வ சாதாரணமாக தென்னந்தோப்பு, 3 லட்ச ரூபாய் பந்தயம் எல்லாம் "பெட்" கட்டும் ஒரு போட்டிக்கு ஒரு ஸ்டாப் வாட்ச் கூட இல்லாமல் தன் கைக்கடிகாரத்தை பார்த்து தீர்ப்பு சொல்லும் இடமாகட்டும், வர்ணனை செய்பவர் இடையிடையே அதே டேபிளில் ஒரு குவாட்டை உடைத்து ஊத்தி கொண்டு வர்ணிப்பதாகட்டும், சேவல் சண்டை ஒரு ரவுண்டு முடிந்ததும் சேவலுக்கு தண்ணீர் காட்ட விடப்படும் 5 நிமிட கேப்பில் அதை எடுத்து கொண்டு ஓடும் ஜாக்கிகள், அதன் பின்னர் ஓடும் கூட்டம் அங்கே சேவல் கழுத்து ரத்தைத்தை தன் வாயால் உறிஞ்சி எடுத்து துப்பி, கிழிந்த இடத்தை நரம்பு, ஊசி கொண்டு தைத்து அடுத்த ரவுண்டுக்கு தயார்படுத்தலாகட்டும், புதிதாய் முளைத்த டிஜிட்டல் பேனர்களாகட்டும் எல்லாமே ஒரு சேவல்கட்டுக்கு போய் வந்த திருப்தி. இந்த காட்சி அமைப்புகளுக்கு நான் யாருக்கு பாராட்டு தெரிவிப்பது. தான் அவதானித்ததை அழகாய் சொல்ல தெரிந்த இயக்குனருக்கு மீண்டும் பாராட்டுகள்.

இதை எல்லாம் விடுங்கள். ஒரு சாதாரணமான, நான் மேலே முதல் பத்தியில் சொன்ன மாதிரியான கைலி கட்டி ஒரு மடக்கிவிடப்பட்ட சட்டை போட்ட ஒருவனுக்கு லட்டு மாதிரி ஒரு பெண் அவனை நோக்கி ஒரு எஸ்கேப்பிசத்துக்காக காதலிக்கிறேன் என சொல்லும் போது ஒரு உணர்ச்சி வருமே அதை எப்படி சொல்வது? கிட்ட தட்ட ரஜினிகாந்தின் பெண் தனுஷ் கிட்டே காதலை சொன்ன போது ஒரிஜினலாக இப்படித்தான் ஒரு உணர்வும் வந்திருக்கும் தனுஷுக்கு. அதைத்தான் இப்படி அழகியல் கவிதையாக வடித்து கொடுத்து விட்டார் என்றே சொல்ல வேண்டும். அப்போது அந்த கைலி கட்டும் அழகு மாறும் பாருங்க. பார்க்க கண் கோடி வேண்டும். "இனி என்ன வேண்டும் இந்த உலகத்தில்" என கைலியை இரு கைகளாலும் தூக்கி தன் முக வெட்கத்தை தலை மூடி மறைத்தும், தன் தோள்பட்டைக்கு மேலாக தூக்கியும் தன் அந்தரங்க பாகம் எல்லாம் திறந்து கிடந்தாலும் "அவளுக்கே என்னை பிடித்து விட்டது. உங்களுக்கு என்னடா லுச்சா பசங்களா" என உலகத்தை பார்த்து ஒரு அலட்சிய நிகழ்வை நடத்தி காண்பித்த தனுஷ் உங்களுக்கு இந்த வருடம் தேசிய விருது கொடுத்தாலும் தகும். அந்த செயலுக்கு ஜி வி பிரகாஷ் அமைத்த இசையும், அந்த"ஆத்தே ஆத்தே உன்னை வெள்ளாவி வச்சு வெளுத்தாங்களா, வெயிலே படாம வளர்த்தாங்களா" என்கிற வரிகளை எழுதிய விரல்களாகட்டும் பாராட்டுக்கு முழுமையானவை தான்.

ஈழக்கவிஞர் ஜெயபாலன் ஆகட்டும் அவரது மனைவியாக வரும் 'மீனாள்" ஆகட்டும், நல்லவரா கெட்டவரா என சொல்ல முடியாத கிஷோர் ஆகட்டும் அந்த சேவக்கட்டு போட்டியாளர் இண்ஸ்பெக்டர் ஆகட்டும் எல்லாருமே நடிப்பு புலிகள். படத்திலே வரும் போலீஸ்ஸ்டேஷன் ஒரு ரியல் போலீஸ்ஸ்டேஷன் மாதிரி ஒரு ரியாலிட்டி.

பந்தயத்தில் ஜெயித்து கிடைத்த 3 லட்சம் பணத்தை கொண்டு வந்து ஒரு கைலி விரித்து அதில் கொட்டி அம்மாவிடம் காட்டும் போது ஒரு விதமான எக்ஸ்பிரஷன் அதே அம்மா பின்னர் ஒரு சூழலில் 'இனி சேவல்கட்டு பக்கம் போகாதே" என சொல்லும் போது காரை பெயர்ந்து போகும் படியாக சுவற்றை அடித்து விட்டு கோபப்படும் போதும் அம்மா இறந்த பின்னர் நார்மலான சோக முகமும், கடைசி கட்டத்தில் தன் குருநாதரின் சந்தர்ப்ப வச சூழ்ச்சி தெரிந்த பின்னர் "ச்சே போங்கண்ணே" என அலுத்து ஒரு இயல்பான நடிப்பை காட்டுவாரே தனுஷ்.. உங்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் சபாஷ்.

ஆங்கிலோ இந்திய கூட்டத்தில் ஒரு பார்ட்டியில் கதாநாயகியின் பாட்டி என்ன தொழில் செய்கிறாய் என கேட்ட போது "காக் காக் போட்டிங். மை காக் வெரி பிக்" என சொல்லி எல்லோரும் ஒரு வித அர்த்த புஷ்ட்டியோடு சிரிக்கும் போது அசடு வழியும் கதாநாயகி நடிப்பு ரியல் அசடு வழிதல். இது போல படம் நெடுக சொல்லிக்கொண்டே போனாலும்.....

போனாலும்.... போனாலும்... முடிச்சு போடுவது என்பது ஒரு கதை எழுதிகிட்டே வரும் போது முடிச்சுகள் விழுந்து கொண்டே தான் இருக்கும். ஆனால் அதை கதை முடியும் தருவாயில் அதை அவிழ்த்துகொண்டே வருவது தான் கதையின் வெற்றி இருக்கின்றது. பாக்யராஜ் படம் "ஒரு ஊரில் ஒரு ராஜகுமாரி" படம் ஏகப்பட்ட முடிச்சுகளோடு வந்து கொண்டே இருக்கும். கடைசி அரை மணி நேரத்தில் ஒன்னு ஒன்னாக அதை எல்லாம் சரிசெய்து கொண்டே வருவார். எல்லாம் முடிந்து கிட்ட தட்ட கதாநாயகனும் நாயகியும் சேர்ந்து முடித்த பின்னும் ஒரு சின்ன நெருடல் இருக்கும் படம் பார்ப்பவர்களுக்கு. அதாவது ஒரு டுபாக்கூர் குடும்பத்துக்கு ஒரு செக் கொடுத்து இருப்பாங்க. அதை அப்படியே விட்டுருந்தால் கூட குடிமுழுகிப்போய்விடாது. ஆனாலும் படம் முடியும் கடைசி ஒரு நிமிடத்தில் அதையும் சரி செய்வார் பாக்யராஜ். அப்படிப்பட்ட பாக்யராஜிடம் வெற்றிமாறன் சென்று ஈகோ பார்க்காமல் "சார் இது வரை எடுத்த படம் இது தான். இதை எப்படி முடிப்பது?" என கேட்டு செய்திருந்தால் கண்டிப்பாக இது ஒரு வெற்றிப்படமாக அமைந்திருக்கும்.

இது தான் படத்தை பற்றிய என்பார்வை. குறை இருப்பின் மன்னிக்கவும். கோர்வையாக சொல்லியிருக்க கூட மாட்டேன். நான் படம் பார்ப்பது மிகவும் அரிது. அதிலும் முதல் நாள் பார்ப்பது என்பது அரிதான விஷயம்.

ஆயிரம் ஆபரேட்டரில் ஒருவன்!!!

நான் என்னத்த சொல்ல.எல்லாரும் சொல்லி கிழிச்சு போட்டாச்சு. ஆனா கொஞ்சம் கூட(பரிசில் தவிர) அதையெல்லாம் படிக்காம போய் பார்த்தேன். ஆயிரத்தில் ஒருத்தன் பார்த்தேன் - மாயவரத்தில் ஆயிரத்தில் ஒருத்தன் பார்த்தேன் - இந்த இரண்டுக்கும் வித்யாசம் உண்டு. அதை பின்னே சொல்கிறேன். கதைக்கு வருவோம்.

சோழ பரம்பரையின் கடைசி வாரிசை 800 வருஷம் முன்ன வியட்நாம் அருகே ஒரு தீவிலே கொண்டு போய் வச்சிடுறாங்க. அவங்க போகும் போது உலக வழக்கப்படி பாண்டிய குல சாமி சிலையையும் கொண்டு போய் மறைச்சு வச்சிடுறாங்க. சோழனின் கடைசி வாரிசின் முதல் வாரிசு பார்த்திபன் 30 வயசு வாலிபன் படத்திலே, ஆனா அவங்க ராஜகுருவுக்கு 800 வயசு மேக்கப். படத்தின் முதல் சறுக்கல் அங்க ஆரம்பிச்சு படம் முடியும் வரை பரமபதம் மாதிரி சறுக்கல் விளையாட்டையும் ஏணிப்படி விளையாட்டையும் இயக்குனர் ஆடிகிட்டே இருக்கார். விடுங்க கதைக்கு வருவோம்.அந்த மறைந்து வாழும் சோழனை அவனுடைய சோழ தேசத்துக்கு அழைத்து போக ஒரு தூதுவன் வருவான் என அவனுடைய மூதாதையர் எழுதி வைத்த ஓவியம் சொல்கிறது.

இப்போ படத்தின் முதல் பாகத்துக்கு வருவோம். பிரதாப் ஒரு தொல்லியல் நிபுனர். சோழரின் கடைசி வாரிசை தேடி கிளம்பரார்.அவரை காக்கா தூக்கிட்டு போயிடுது. மத்திய கேபினட் அமைச்சர் வீரபாண்டியன் (பெயரை கவனிக்க வீர பாண்டியன்) ரீமாசென் தலைமையில் ஒரு குழுவை அமைத்து அவரை தேட சொல்கிறார். அவர் கூட அவரது மகள் ஆண்ட்ரியா - (அவரும் தொல்லியல் நிபுனர் தான்) கிளம்பி ஒரு கப்பலில் போக அவங்க பொருட்களை எடுத்து போகும் சுமை தூக்கும் தொழிலாளர் குழு மேஸ்த்திரியாக பருத்திவீரன் கார்த்தியும் இன்ன பிறரும். பையில் காண்டம் வைத்திருப்பதாக சொல்லும் சராசரி சுமை தூக்கும் கார்த்தி. டைட்டானிக் கப்பல் கிளம்புவது போல காட்சியமைப்பு துவக்கம். எம்ஜியார் பச்சை குத்தின கார்த்தி கையில் பீரோடும் கண்ணில் போதையோடும் வாயிலே வண்டை வண்டையான கெட்ட வார்த்தைகளோடும் பயணம் துவங்குகிறது. "அதோ அந்த பறவை போல" ரீமிக்ஸ்ல தியேட்டர் கிழிகிறது. இன்னும் எம்ஜியாரின் மாஸ் குறையவே இல்லைப்பா.

வியட்னாம் போய் சேர்ந்தாச்சு.அங்கிருந்து ஒரு தீவுக்கு போயாகனும். அங்க இருந்து சோழனை பார்க்கும் வரை ஏழு சோதனைகள் ஆரம்பம். முதலில் கடலில் கிராபிக்ஸ் பூச்சிகள்(?) அப்பத்திலிருந்து நமக்கும் சோதனை ஆரம்பிக்குது. (சுகமான சோதனைங்க). ஆரம்பம் முதலே கார்த்திக்கு என்ன தான் வேலை, எல்லா ஹீரோயிசத்தையும் ரீமாசென் தானே செஞ்சு கிட்டு இருக்காங்கன்னு நாம் கேட்பதை போலவே செல்வராகவனின் உதவி இயக்குனர்களும் நச்சரித்திருப்பாங்க போல இருக்கு. திடீர்னு ட்விஸ்ட் கதையிலே. அதாவது ரீமாசென், அவர் கூட வரும் துப்பாக்கி படைகள் எல்லாம் பாண்டிய தேசத்தவர்கள். கார்த்தி சோழ தேசம். கார்த்தி தான் உண்மையான சோழ தூதுவன். ரீமா & குரூப் அந்த சிலையை தூக்க வந்தவர்கள். பின்னே நடக்கும் போரில் பார்த்திபனின் குழந்தையை கார்த்தி காப்பாத்தி .... சோழனின் பயணம் தொடரும்ன்னு போட்டு முடிக்கிறாங்க.

******************************

***** இப்ப பார்த்திப சோழனை பத்தி சொல்லியாகனும். பொன்னியின் செல்வன் படித்த போது சோழர்கள் மீது இருந்த காதல் உடையார் படிக்கும் போது கொஞ்சம் குறைந்து இந்த படம் பார்த்து முடிக்கும் போது ஒரு மாதிரியா சோழர்கள் காட்டுமிராண்டியா இருக்காங்களேன்னு ஒரு எண்ணம் தான் வருது. ஆனா சும்மா சொல்ல கூடாது அந்த காலத்து ராஜாக்கள் எல்லாம் திவாரி மாதிரி ஜாலியாத்தான் இருந்திருக்காங்கப்பா. பார்த்திபன் ரோல்ல முதல்ல தனுஷை தான் நடிக்க வைக்க இருந்தாங்கலாம். கடவுள் இருக்காரு கொமாரு.

******* ரீமாசென் - பாவம் இந்த புள்ளைக்கு ஒரு டவுசர் சட்டை மட்டும் காஸ்ட்டியூமா கொடுத்து ரெண்டு டுப்பாக்கியும் குடுத்து கண்ட இடத்தில் சுடுன்னு சொல்லிட்டார் டைரக்டர். அது கார்த்தியின் கண்ட இடத்திலே "குறி" வைக்க ஆரம்பிச்சதிலே இருந்து படம் முழுக்க சுட்டு கிட்டே இருக்குது. ஆயிரத்தில் ஒருத்தி???

******* ஆண்ட்ரியா - நல்லா தான் இருக்குது.

******* கார்த்தி - நல்ல வேஷ பொருத்தம். கொடுத்த மூட்டையை நல்லா தூக்கியிருக்கார். இன்னும் கொஞ்சம் சுமக்க சொல்லியிருக்கலாமோ!

*******செல்வராகவன் - "ஆஃப்" அடிச்சுட்டு மொட்டை மாடியிலே படுத்து கிட்டு தான் கண்ட கற்பனை கதையை அருமையா விஷூவலா ஆக்கி தயாரிப்பாளருக்கு "ஆப்பு" அடித்திருக்கிறார். தியாகி தயாரிப்பாளர் வாழ்க. நேரா கமல் வீட்டுக்கு மிச்ச மீதி பண மூட்டையை எடுத்து கிட்டு போங்க. அவரும் மருதநாயகம் எடுப்பார்.

******** எடிடிங் : ஹேராம் படம் எங்க ஊர்ல முதல் நாள் இரவு காட்சி பார்த்தேன். முதல் காட்சி பார்த்தவங்க கிட்டே கேட்ட போது "அய்யோ நாலு மணி நேரம் படம் ஓடுது. உட்கார முடியலை. சில காட்சிகளை தேவையே இல்லை" என்கிற ரேஞ்சில் பேசிகிட்டு இருந்தாங்க. ஆனால் நான் இரவு காட்சி பார்க்கும் போது படம் இரண்டு மணி நேரம் தான் ஓடியது. நல்லா இருந்துச்சு. தேவை இல்லாம எந்த காட்சியும் இல்லை. அதன் பிறகு சமீபத்தில் டி வியில் அந்த படம் பார்க்கும் போது தான் அந்த படத்தின் மீதி காட்சி எல்லாம் பார்த்தேன். கொடுமையா இருந்துச்சு. ஹாட்ஸ் ஆஃப் பியர்லெஸ் தியேட்டர் ஆபரேட்டர். அது போல கொஞ்ச நேரம் முன்ன கேபிள்சங்கர்ல ஆரம்பிச்சு சந்தனமுல்லை விமர்சனம் வரை படித்தேன்.(அதற்கு முன்ன பரிசல் விமர்சனம் மட்டுமே படித்திருந்தேன்) அவங்க எல்லாரும் மைனஸாகவும் பிளஸ் ஆகவும் சொன்ன பல காட்சிகள் எங்க ஊர் தியேட்டர்ல இல்லை. என்னை பொருத்தவரை படம் அருமை. ஆக எங்க ஊர் ஆபரேட்டருக்கு தான் படத்தின் வெற்றி போய் சேரும்.

"உடையார்” - பாலகுமாரன் காவியத்தின் விமர்சனம் பாகம் # 1

பொன்னியின் செல்வன் நான் பல முறை படித்து படித்து திகட்டாமல் திரும்பவும் படித்து கொண்டிருக்கும் ஒரு சரித்திர நாவல். அதன் தொடர்ச்சி தான் இந்த உடையார் என்கிற நாவல், எழுதியது எழுத்து சித்தர் பாலகுமாரன் என்று எனக்கு சொல்லப்பட்ட போது அய்யோ சரித்திர நாவலா என அலுத்து கொண்டேன். பிறகு எதிர்பாராத விதமாக எனக்கு உடையாரின் 6 பாகங்களும் கிடைத்த போது அதன் புது வாசனை மட்டுமே பிடித்து இருந்தது. பின்பு வாழ்க்கையே ஒரு மாதிரி தொய்வு ஏற்பட்ட போது ஏன் இதை படித்து தொலைத்தால் தான் என்ன என்கிற எண்ணம் வந்தது. முதலில் அதன் முன்னுரைகள் படித்தேன். எல்லோருமே ஆஹா ஓஹோ என புகழ்ந்து இருந்தது கண்டு கொஞ்சம் எரிச்சல் வந்தது. இப்போது புரிகின்றது அவர்கள் மிகவும் குறைவாகத்தான் புகழ்ந்திருக்கின்றனர் என்று

.

முதல் பாகத்தில் கிருஷ்ணன் தேவன் பிரம்மராயர் என்கிற மந்திரி(பொன்னியின் செல்வனில் தலைமை அமைச்சர் - இதிலே சேனாதிபதி, போருக்கு எல்லாம் போகின்றார். அவரை வைத்து தான் கதை தொடங்குகின்றது. அதன் பிறகு அந்த முதல் பாகத்தை மின்னல் வேகத்தில் செலுத்துவது ராஜராஜி என்கிற ஒரு தேவரடியார் பெண். இந்த உடையார் நாவல் முழுமையுமே நன்றாக உற்று நோக்கினால் மூன்று தேவரடியார் பெண்கள் தான் பிரதான கதை சொல்லிகள். முதல் பெண்- இராஜராஜர் உடையாரின் நான்காம் மனைவி பஞ்சமான் தேவி! இவர் ஒரு தேவரடியார் வகுப்பை சேர்ந்தவர். பொன்னியின் செலவன் கடைசி பாகத்தில் உத்தமசோழருக்கு முடிசூட்டி விட்ட இராஜராஜர் ஒரு பதினேழு வருடங்கள் எந்த ஒரு இராஜ்ஜிய மதிப்பும் அற்று சோழதேசம் முழுமையும் சுற்றி வருகின்றார். மக்கள் மதிப்பை கூட்டி கொள்கின்றார். அந்த கால கட்டத்தில் சிதம்பரம் நடராஜர் சன்னிதியில் திருஞானசம்மந்தரின் பதிகம் படிய பெண் பஞ்மான் தேவியை பார்த்து அந்த பதிகத்தில், தேவியின் குரலில், அவள் புத்திசாலித்தனத்தில் ஆசைப்பட்டு (மயங்கி என சொல்ல முடியாது) அவளை தன்னுடனேயே தஞ்சை அழைத்து சென்று சென்ற பின் ஆட்சியை பிடித்து சக்கரவர்த்தியாக்கி இவளை நான்காம் மனைவியாக ஆக்கி கொள்கின்றார். இவரை இந்த பஞ்சமான் தேவியை சுற்றித்தான் கதை சொல்லப்படுகின்றது.

அடுத்து முதல் பாகம் முழுக்க கோலேச்சுவது இராஜராஜி என்னும் காஞ்சீபுரத்தை சேர்ந்த தேவரடியார் தலைக்கோலி பெண். தலைக்கோலி பட்டம் என்றால் பரதம் சொல்லி கொடுக்கவும் தகுதி படைத்தவள் என அர்த்தம் ( B.Ed.,????)

அடுத்து திருவாரூர் தியாகராஜருக்கு பொட்டு கட்டி தன்னை அர்பணித்து கொண்ட தேவரடியார் 16 வயதினெலேயே தலைக்கோலி பட்டம் வாங்கியவள். இவள் அந்த சிற்பங்களுக்கு மாதிரியாக இருப்பவள்.

காஞ்சியில் இருந்து இராஜராஜரால் கட்ட பட இருக்கும் தஞ்சை பெரிய கோவிலின் வரை படங்கள் வண்டி கட்டி கொண்டு எடுத்து வருகின்றாள்.வண்டி ஆற்றோடு காவிரி வெள்ளத்தோடு போகின்றது. அப்போது பிரம்மராயர் தன் சீடன் மற்றும் அந்த கிராம மக்கள் உதவியோடு காப்பாற்றப்படுகின்றாள். அந்த இடத்துக்கு இராஜராஜரும் வந்து சேர கதை சூடு பிடித்தாலும் நாமும் அந்த வெள்ளத்தில் சிக்கி சுழன்று உயிருக்கு அல்லாடியது போல ஒரு சோர்வு. சரித்திர நாவல்களில் இது தவிர்க்க முடியாத ஒரு சோகம். நாம் ஒன்றி போவதும் அதறுகு ஒரு காரணம்.

அந்த நேரத்தில் எதேற்சையாக சீமாச்சு அண்ணா தொலை பேசினார். நான் சொன்னேன். உடையார் படிக்க ஆரம்பித்து இருக்கின்றேன் என்று. அப்போது அவர் " முழுவதும் படி. ஒரு M.B.A கோர்ஸ் படித்து முடித்ததுக்கு சமம். னேஜ்மெண்ட் விஷயங்கள் அதில் இருக்கும். இதை நீ படித்து முடித்த பின் உன் பார்வையில் விமர்சனம் எழுது" என்றார். எனக்கு அப்போது கொஞ்சமும் நம்பிக்கை இல்லை. என்னா இது பாலகுமாரன் தேவரடியார், பால்கிண்னம், வாசனை தைலம் என்று தானே இது வரை போய் கொண்டிருக்கிறார் என்கிற எண்ணமே மேலோக்கி இருந்தது. பின்னே படிக்க படிக்க கதை வெறி பிடித்த ஆண் குதிரை மாதிரி பறக்க ஆரம்பித்தது. பின்பு என்ன நான் போகும் இடமெல்லாம் நீயும் வருவாய் என உடையார் புத்தகம் என் கூடவே ஒட்டி கொண்டது. என்ன ஒரு வருத்தம் என் ஆதர்ஷன புருஷர்கள் எல்லோருக்கும் வயதாகி விட்டது. ஐம்பது பிளஸ் ஆகிவிட்டனர். பொன்னியின் செல்வன் நான் 6 வகுப்பு படிக்கும் போது முதன் முறையாக படித்தேன். புரிந்தது. ஆனால் இதே உடையார் அதே கால கட்டத்தில் வந்திருந்தால் நான் ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கும் போது தான் புரிந்திருக்கும். சுற்றுளி என்றால் கருங்கல் கோவில் என தாமதமாகத்தான் புரிகின்றது. ஆனால் சிற்றன்னை என்பதற்கு பதில் சித்தி என சொல்கின்றார் ஆசிரியர்.

விடுங்க அதை எல்லாம் ஒரு பெரிய குறையாக பார்க்க முடியாது. கதை என்ன? இராஜராஜர் தஞ்சையிலே ஒரு மிக பிரம்மாண்டமான கோவில் கட்டுகின்றார். பல்வேறு தடங்கள், மனஸ்தாபங்கள் இடையே அவர் அந்த கோவில் கட்ட காரணம் அத்தனை தெளிவாக சொல்லப்படவில்லை. இராஜராஜர் குழம்பிய மனநிலையில் இருந்தாரா அல்லது ஆசிரியர் அப்படி இருந்தாரா என தெரியவில்லை. காந்தளூர் கடிகை போரில் அந்தணர்களை கொன்ற பாவம் கழுவ என ஒரு இடத்தில் சொல்கின்றார். ஆனால் வேறு ஒரு இடத்தில் "நான் உத்தமசோழர் ஆட்சிகாலத்தில் 17 வருடங்கள் எந்த விதமான ராஜ்ஜிய உரிமையும் இல்லாமல் வெறும் இளவரசு பட்டம் மாத்திரம் சூட்டி கொண்டு சோழ தேசத்தை சுற்றி வந்த போது உத்தம சோழர் என்னை அழைத்து 'இராஜராஜா நான் ஒரு பிரம்மாண்டமான கோய்வில் எழுப்பி இருக்கின்றேன். அது தான் மகாலிங்கம். அதை விட பெரிய லிங்கம் என்பது தென்னாட்டில் இல்லை வந்து பார்' என சொல்ல இவர் திருவிடைமருதூர் சென்று பார்த்து 'ஹே இதுவா மகாலிங்கம் நான் கட்டுகிறேன் பார் இதை விட மகாலிங்கமாக பெரிய விமானமாக' என மனதில் நினைத்து கொள்கின்றார். அந்த ஈகோ தான் அந்த கோவில் எழும்ப காரணமா? எது எப்படியா இருந்தால் என்ன நம் தமிழர்களின் கட்டட கலைக்கு ஒரு மாபெரும் மதிப்பு அந்த கோவிலால் என்பதால் மனம் மகிழ்கின்றது.

வருகின்ற பத்தி நிறைய ஆங்கில வார்த்தைகள் இருக்கும் மன்னிக்கவும்.

என் அனுபவத்தில் ஒரு என்பது அடுக்கு மாடி கட்டிடம் கட்டுவது என்றால் யார் முடிவு செய்வார்கள். காசு உள்ளவன், அப்படி ஒரு கட்டிடம் கட்ட மனதில் வெறியுடன் கூடிய ஆசை உடையவன். அவன் தான் client. அவ் அவனுக்கு ஆசையும் பணமும் மட்டுமே இருக்கின்றது. ஆனால் அதை இருந்து கட்ட நேரம் இல்லை அல்லது அதற்கான அடிப்படை அறிவு இல்லை என வைத்துக்குக்கொண்டால் அந்த கிளையண்ட் அந்த பொறுப்பை வேறு ஒரு நிறுவனத்துக்கு கொடுத்து விடும். அவங்க consultant. அதாவது மேஸ்த்திரி மாதிரி. ஆனால் கையில் சாட்டை வைத்து கொண்டிருக்கும் பெரிய அளவினால மேஸ்த்திரி. அவன் வைப்பது தான் சட்டம். பின்பு இருவரும் சேர்ந்து யார் கட்ட போகின்றார்கள் என்பதை டெண்டர் விட்டு முடிவு செய்வார்கள். ஒரே கம்பெனிக்கும் கொடுக்கலாம் அல்லது இரண்டு மூன்று கம்பனிக்கு சேர்த்தும் கொடுக்கலாம். அடுத்து Drawing அதாவது வரைபடம். அதற்கு ஒரு செக்ஷன் அது Document control secton அது அந்த வரை படத்தை கிளையண்ட் கிட்டே காட்டி சம்மதம் வாங்குவது முதல் அரசாங்க சம்மதம் வாங்குவது முதல் கன்சல்டண்ட் சம்மதம் வரை பின்பு அதை பாதுகாப்பது பிரதி எடுத்து பொறியாளர்களுக்கு, பிராஜக்ட் மேனேஜர், கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் மேனேஜர் என கேட்ட போது எந்த பகுதி எப்போ வேண்டுமோ அப்போ தருவது அப்படியாக . இந்த நாவலில் அது யார்?

அடுத்து soil test மண் பரிசோதனை. பாறை எத்தனை அடியில் வரும். எத்தனை அடிக்கு அஸ்த்திவாரம் போடனும், நடுவே வரும் தன்ணீர் ஊற்று எப்படி சமாளிப்பது. அதற்கு dewatering section அது தனி பிரிவு. அடுத்து survey. இப்போது auto level machine, lazer point machine எல்லாம் வந்தாச்சு ஆனால் அப்போது தூக்கு குண்டு தான். அந்த சர்வே டிபார்ட்மெண்ட் தனி பிரிவு. அடுத்து man power. பாடாவதி வேலை. HR department தலையை பிச்சுப்பாங்க. இன்றைக்கு 10000 பேர் வேண்டும் என்றால் வேண்டும். தரவில்லை என்றால் HR மேனேஜரின் டவுசர் உருவப்படும். கம்பனியிலோ அத்தனை ஆட்கள் இருக்காது. என்ன செய்வது Man power Supply companyயில் இருந்து தருவிக்க வேண்டும். அது இந்த நாவலில் யார் வேலை???

வந்தாச்சு ஆட்கள். அவர்களுக்கு திங்க, தூங்க வசதிகள் யார் செய்வார்கள்? அது Administration Department. அது இந்த கதையில் யார்??? அடுத்து தொழிலாளர் பாதுகாப்பு அதாவது safety department. அது இந்த நாவலில் யார்? அடுத்து procurement அதாவது மூல பொருட்கள் கொண்டு வந்து சேர்க்க வேண்டும். அதிலே Local purchase இருக்கு abrod purchase இருக்கு. அது யார் இங்கே இந்த நாவலில். அடுத்து Storekeeper, Accountant அடேங்கப்பா இந்த நாவலில் முக்கிய பிரச்சனையே இது தான். இந்த இரண்டு வேலைக்கும் தஞ்சை அந்தனர்களை கூப்பிட போய் அவர்கள் மறுத்துவிட பின்பு தொண்டை மண்டலத்தில் இருந்து 500 அந்தனர்களை கொண்டு வந்து இறக்கி பெரிய பிரச்சனையாகி அடேங்கப்பா. பிரம்மிக்க வைக்கின்றது.

அடுத்து planing depart ment. அடுத்து என்ன வேலை செய்வது எப்படி செய்வது எத்தனை ஆட்கள் அதற்கு தேவை என திட்டம் வகுக்கும் துறை. அதை யார் செய்வது. அடுத்து logistic department. மூலப்பொருட்களை கொண்டு வந்து சேர்ப்பது. அதற்கான சாலை வழிகள், வாகன வசதிகள் அது ஒரு பாடாவதி துறை. அதை இங்கே யார் செய்வது???

நடுவே நீ பெரியவனா நான் பெரியவனா என்கிற சண்டை வரும். சர்வேகாரன் "நான் பாயிண்ட் கொடுக்காவிட்டால் நீ எப்படி வேலை செய்வாய்?" என கேட்டு விட்டு போய் விடுவான். இங்கே அடித்து கொள்வார்கள். வேலை நின்று போய் விடும். அதை சமாளிக்கனும். மழை பெய்து தோண்டிய பள்ளத்தில் குளம் மாதிரி நீர் சேர்ந்து விடும். 10 நாட்கள் வேலை நிற்க்கும். அதை எப்படி சரி கட்டுவது? அதை இந்த நாவலில் செய்பவர் யார்?

அடுத்து Plant Division தேவையான உபகரணம் வாங்கி கொடுப்பது முதல் ரிப்பேர் வரை அனைத்தும். இந்த நாவலில் கருமார்கள் என்கிற பிரிவினர் அந்த plant division. அவர்களுக்கு என்ன பிரச்சனை. அதை எப்படி இராஜராஜர் சமாளிப்பார்.

அடுத்து ஒற்றர் படை. கிட்ட தட்ட Time Office இந்த வேலை தான் செய்யும். அதாவது போட்டு கொடுக்கும் வேலை. எவன் யாருக்கு கையாள் என்பதே தெரியாது. அடுத்து Entertainment section. பார்ட்டி பார்ட்டி பார்ட்டி தான். ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில் மானாட மயிலாட தான் மதுவுடன். அது இந்த நாவலில் உண்டா என்றால் ஆம் அதுவே பிரதானமாக இருக்கின்றது.

மிக மிக முக்கியமாக Scaffolding Division தான் அதாவது சாரம் போடுவது. இப்போது Steel tubes, props எல்லாம் வந்து விட்டது. Full Safety Harness போட்டு கொண்டு அருமையாக போடலாம். 400 டன் எடையுள்ள cooling chiller 500 டன் கெப்பாசிட்டி கிரேன் வைத்து அரை நாளில் 80 வது மாடிக்கு ஏற்றலாம். ஆனால் அப்போது எப்படி அது சாத்தியமாகிற்று. அதுவும் 2400 டன் எடையுள்ள ஒற்றை கல் மேலே ஆசிரியர் மொழியில் சொல்ல வேண்டுமானால் 7 பனை உயரம் ஏற்ற வேண்டும். அதற்கு சாரம் போடுவது எப்படி? ஒரு சிறிய கல் அத்தனை உயரத்தில் இருந்து விழுந்தால் கீழே நிற்கும் யானை இறந்து விடும். அப்படி இருக்கையில் 2400 டன் எடையுள்ள கல் மேலே போக வேண்டும். யார் அதற்கு பொறியாளர். யார் டெக்னிக்கல் மேனேஜர்? யார் commissioning department?

படிக்க படிக்க பிரம்மிப்பு தான் எஞ்சுகின்றது. ஒரு பிரச்சனை வந்தால் எப்படி சமாளிப்பது? பிரச்சனை வராமல் முன்னேற்பாடாக இருப்பது எப்படி? திட்டமிடுதல் எப்படி? அதை செயல்படுத்துதல் எப்படி? பலி விழும். விழுந்தால் மற்றவர்களை எப்படி தேற்றுவது. பலி எண்ணிக்கையை குறைக்க என்ன வழி? ஒரு பிராஜட் என்றால் 3 கல்யாணம், 8 காதல் அதிலே 2 ஓக்கே 6 முறிவு, கள்ள காதல், நல்ல காதல், காமக்காதல், எல்லாம் சர்வ நிச்சயம். இந்த நாவலில் அது உண்டா? ஆம் பிராஜக்ட் மேனேஜர் பெண்ணே ஓடி போகின்றது. அப்போது அவர் மனநிலையை எப்படி ஒரு கிளையண்ட் வந்து சரி செய்ய வேண்டும்? அடேயப்பா. ஆசிரியர் ஒரு விஷயத்தையும் தொடாமல் விடவில்லை. தற்போதைய முதல்வர், துனைமுதல்வர் பிரச்சனை வரை அவர் தொடாமல் விடவில்லை.

நாவலை படித்து முடித்த பின் நிச்சயம் தஞ்சை போக ஆசை வருவது இயல்பு. இது வரை பிரகதீஸ்வரரை தரிசித்ததற்கும் இனி இந்த நாவலுக்கு பிறகு தரிசிப்பதற்கும் ஆயிரம் வேறுபாடுகள் நிச்சயம்.

இனி அடுத்த பாகத்தில் இருந்து இன்னும் விரிவான விமர்சனம் செய்கின்றேன். இதை முன்னோட்டமாக வைத்து கொள்ளுங்கள். என் வழக்கமான பதிவுகள் மாதிரி உடையார் விமர்சனம் இருக்க மாட்டாது. அதனால் பின்னூட்டம் வராது என்பதும் தெரியும். குறைந்த பட்சம் வடுவூர் குமார் அண்ணா ரசிக்க 25 சத வாய்ப்பு இருக்கும் என நம்புகிறேன்.

சோழம்! சோழம்!! சோழம்!!!\