இதன் முந்தைய பாகத்தை இங்கே போய் பாருங்கப்பூ!!
////தமிழ்நாட்டில் தமிழில் தான் திரைப்படங்களுக்கு பெயர் வைக்க வேண்டும் என்று திரை குடும்பத்தின் மூத்த பிள்ளையாகிய நீங்கள் சொன்னால் உங்கள் சினிமாக்காரர்கள் கேட்க மாட்டார்களா ? அதற்காக தமிழில் பெயர் வைத்தால் வரிவிலக்கு என்று அரசாங்கத்திற்கு வரும் வருமானத்தை விட்டுக் கொடுக்கத்தான் வேண்டுமா? //
ஒரு சின்ன விளக்கம். 100 பேர் வேலை செய்யும் ஒரு நிறுவனத்தின் முதலாளி ஒரு அவசர வேலை காரணமாக எல்லா பணியாளர்களையும் அழைத்து " தயவு செய்து இன்னும் 1 வாரத்துக்கு தினமும் 2 மணி நேரம் அதிகமாக உழைத்து எனக்கு உற்பத்தியை முடித்து கொடுங்கள், நான் உங்கள் குடும்பத்தின் மூத்த பிள்ளை மாதிரி இல்லியா?" என கேட்பதாக வைத்து கொள்வோம். யாருக்கு ஆர்வம் இருக்கும்? அப்படியே சிலபேர் அவர் பேச்சை கேட்டால் கூட பகுதிக்கும் அதிகமானவர்கள் ஒரு வித சலிப்போடுத்தான் வேலை செய்வர். சிலர் அவர் பேச்சை கேட்க கூடாமல் போகவும் வாய்ப்பு உண்டு. ஒருவேளை இப்படி வைத்து கொள்ளுங்கள், அதாவது அந்த முதலாளி தன் அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி தினப்படி வேலை நேரத்தை 2 மணி நேரம் கூட்டினார் என்றால் அந்த தொழிலாளிக்கு அவர் மீது வெறுப்புதான் மிஞ்சும். அது உற்பத்தியை பாதிக்கும். ஆனால் அதே முதலாளி " அதிகம் வேலை பார்க்கும் ஒவ்வொறு மணிக்கும் இரட்டை சம்பளம், விருப்பம் இருந்தால் செய்யவும்" என சொன்னால் போட்டி போட்டுகொண்டு வேலை செய்வர். இந்த இரட்டை சம்பள விஷயத்தால் முதலாளிக்கு லாபத்தில் கொஞ்சம் குறையுமே தவிர அவரின் நோக்கம் கண்டிப்பாக நிறைவேறும் இல்லியா? அதுதான் இந்த விஷயத்திலும் நடந்துள்ளது நண்பரே. அரசாங்கம் ஒரு சின்ன விஷயம் இல்லை. திரைப்பட கேளிக்கை வரியில் கஞ்சி காய்ச்சி குடித்து பசியாறி துவையலை தொட்டு நக்கி கொண்டிருக்க! அது ஒரு மலை!
மேலும் திரைப்படதுறை என்பது ஒரு கணிசமான சதவீத வேலை வாய்ப்பை தமிழக மக்களுக்கு தந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு மாபெரும் சக்தி. அது நசிந்து போய் விட்டால் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் நடுத்தெரு நாராயணன் ஆகிவிடுவர். அது அரசுக்கு தான் நெருக்கடியை கொடுக்கும். அதை எல்லாம் தவிர்க்கவே இந்த மாதிரி சலுகைகள் தரப்படுகின்றன!
////2 ரூபாய்கு ஒரு கிலோ அரிசி எனும் ஒரு மகத்தான திட்டத்தின் மூலம் ஒரு புறம் சோம்பேறிகளையும், மறுபுறம் அரிசி கடத்தல்காரர்களையும் உருவாக்கிவிட்டீர்கள்.//
துபாயில் கடந்த 2 மாதங்களாக விஷம் போல விலைவாசிகள் ஏறி வந்துவிட்டன. 2 மாதம் முன்னதாக ஒரு கிலோ அரிசி 27 ரூபாயாக இருந்தது. இன்றைக்கு 102 ரூபாய். நம்புங்கள் உண்மை. ஆனால் உலகத்திலேயே 2 ரூபாய்க்கு அரிசி தமிழகத்தில் மட்டுமே கிடைக்கின்றது. துபாய் காசு 20 காசுக்கு 1 கிலோ அரிசி. இது சாதனையா இல்லை வேதனையா? முன்னே போனா கடிக்கிறீங்க பின்னே போனா உதைக்கிறீங்கப்பா. இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்டு உங்கள் பதிவை நகைச்சுவை என வகைப்படுத்தி இருந்தால் பொருத்தமானதாக இருந்திருக்கும்.
//இலங்கை நாட்டின் கடற்படை நம் மீனவர்களை சுட்டுக் கொல்லும் போது, உடனே பிரதமருக்கு ஒரு கடிதம் மட்டும் எழுதுவீர்கள்.//
கலைஞருக்கும் கடலோர காவல் படைக்கும் என்ன சம்மந்தம். கலைஞருக்கும் கடலுக்கும் உள்ள ஒரே தொடர்பு அவரை கடலில் தூக்கி போட்டால் கட்டுமரமாக மிதப்பார். நீங்கள் அதில் ஏறி பயணம் செய்யலாம் அவ்வளவே!! தமிழ் நாட்டின் புலிமலைப்பட்டியில் ஊர்காவல் படையில் வேலை பார்த்து கொண்டு ராவல்பிண்டி ரகீம்கானை பிடித்து வந்து லாக்கப்புல வச்சி எட்டு பக்க "தமில்" வசனத்தை பேசி பேசி அவன் டவுசரை உருவும் விசயகாந்து இல்லைப்பா கலைஞர்!!
////2004ல் மத்திய அமைச்சரவையில் திமுகா விற்கு கேட்ட இலாக்காக்களை ஒதுக்கவில்லை என போராடி பெற்ற நீங்கள், அது போன்ற ஒரு போராட்டத்தை மக்களுக்காக ஒரு போதும் செய்ததில்லையே ஏன்? //
அடப்பாவமே அதுவும் மக்களுக்காகத்தான்! தமிழகத்தின் 150 ஆண்டுகால கனவு சேதுராம் திட்டம் நிறைவேற வேண்டுமெனில் அந்த துறை நமக்கு வேண்டும். அதற்காக போராட வேண்டும் தானே. அது தமிழக நலனுக்காகத்தானே. நோக்கியா முதல் பாக்கியா வரை வரிசை கட்டி நிக்கனும் திருபெரும்புதூர் சாலையிலே, நாங்குநேரி முதல் நல்லத்துகுடி வரை ஐடி நிறுவனமா இருக்கனும். தமிழ் நாட்டிலே எந்த சின்ன பையனை கேட்டாலும் 35000, 40000 என காலர் தூக்கிவிட்டுக்கனும். டி.என்.பி.எஸ்.சி எழுதிகிட்டு பிள்ளையார் கோவில்ல தேங்காய் உடைத்து வேண்டுதால் நடத்திகிட்டு இருந்த நம்ம பசங்க இன்றைக்கு இத்தன தருவியா வருவேன், இல்லாட்டி போய்கிட்டே இருப்பேன் என்று எல்லாம் இருக்கனும். இதற்காகத்தானே அய்யா ஐடி துறையை கேட்டு வாங்கினோம். இதல்லாம் மக்களுக்கு தானே!
(ஒரு இயக்கம் என்றால் நெருப்பா இருக்கனும். 1989ல் கலைமாமணி விருது வழங்கும் விழா நடைபெறுகிறது. கலைஞர் அப்போது முதல்வர். விஜயலெட்சுமி நவநீதகிருஷ்ணன், நடிகை ராதா, மதுரை பொன்னுதாய் இவர்கள் எல்லாம் விருது பெறுகின்றனர். பின்னர் பேசிய கலைஞர் " இந்த விழா முடியும் போது நான் முதல்வரா இல்லையா என எனக்கு தெரியாது. இப்போது வந்துள்ள செய்தி பிரதமர் சந்திரசேகர் அவர்கள் சொல்லியிருப்பதாக வந்த செய்தி 'திமுக ஆட்சியை கலைக்கும் முன் 100 முறை யோசிப்போம்' . பிரதமர் சந்திரசேகர் கொஞ்சம் பொருமையாக யோசிப்பவராக இருந்தாலும் உள்துறை இணை அமைச்சராக இருக்கும் சுபோத்கான் சகாய் அவர்கள் நான் பேசி முடிக்கும் முன்னமே 100 முறை யோசிக்கும் ஆற்றல் பெற்றவர் என எனக்கு தெரியும்"... ஆட்சி போகப்போவது தெரிந்தும் என்ன ஒரு நக்கல் அவருக்கு. ஆக உள்துறை இணை அமைச்சர் என்கிற அந்த அதிகாரமுள்ள அதே பதவியை அதே காங்கிரசிடமிருந்து நாங்கள் கேட்டு வாங்கியதில் என்ன தவறு.)
மத்தபடி நீங்க சொல்வதை நான் ஒத்துகொள்கிறேன். கலைஞர் சிறைக்கு போனதெல்லாம் செயலலிதா வீட்டு கோழியை திருடியமைக்காகத்தான்.
////பூரண மதுவிலக்கு வேண்டும் என்று கேட்டால் கள்ளச் சாராயத்தை ஒழிக்க முடியாமல் போய்விடும் என்பதால் பூரண மதுவிலக்கு ஏற்படுத்த முடியாது என்றீர்கள். ஆனால் இப்போது மட்டும் கள்ள சாராயம் முற்றிலுமாக ஒழிந்துவிட்டதா என்ன? அவ்வப்போது கள்ளச் சாராய சாவுகளும் நடந்துகொண்டுதானே இருக்கின்றன ? //
பெரியம்மையை முற்றிலுமாக ஒழிக்கலாம். போலியோவை 100 சதவீதம் ஒழிக்கலாம். ஆனால் கள்ள சாராயத்தை முற்றிலுமாக ஒழிக்க முடியாது. ஆனால் கட்டுப்படுத்தலாம். அவ்வளவு தான் செய்ய முடியும். காரணம் பொதுமக்கள் ஒத்துழைப்பு வேண்டும் எல்லாவற்றுக்கும். பெரியம்மை ஒழிவதால் அல்லது போலியோ ஒழிவதால் யாருக்கும் இழப்பு இல்லை. ஆனால் கள்ள சாராயம் ஒழிவதால் அதை வைத்து பணம் கொழிக்கும் சில கும்பலுக்கும் இழப்பு. தவிர குறைந்த விலையில் போதைக்கு அடிமையானவர்களுக்கு இழப்பு. அதனால் அரசு கண்ணில் இருந்து தப்பி தொழில் நடத்துகின்றனர். ஆனால் நிலமை கட்டுபாட்டில் உள்ளது.
//தமிழை செம்மொழி என்று சொன்னால் மட்டும் எல்லாத் தமிழன் வீட்டிலும் அடுப்பு எரிந்துவிடுமா? //
இதற்கு என்ன பதில் சொல்வது, விதண்டாவதமாக இருக்கின்றதே!
//ஒட்டுமொத்த தமிழர்களையும் உடன்பிறப்பே என்று அழைக்கும் நீங்கள் மொத்த தமிழகத்தையும் உங்கள் குடும்பமாக நினைத்தீர்கள் என்று அக மகிழ்ந்த எங்களுக்கு,//
திமுகவில் இருக்கும் 2 கோடி உருப்பினர்களின் வீட்டு திருமணத்துக்கும், துக்க நிகழ்வுகளுக்கும் கலைஞர் போய் வந்தது போல தமிழகத்தில் மட்டுமல்ல இந்தியாவில் மட்டுமல்ல அகில உலகத்திலும் ஏதாவது ஒரு தலைவனை காட்டமுடியுமா தங்களால்??? அவர் நடத்தி வைத்த திருமணங்கள் எத்தனை? போய் வந்த துக்க நிகழ்ச்சிகள் எத்தனை? இண்டர்காம் தலைவரா அவர். கொஞ்சமாவது மனசாட்சியோடு கேள்வி கேட்க வேண்டாமா? தமிழகமே அவருக்கு உடன்பிறப்பு தான்! சந்தேகமே இல்லை!
திரும்பவும் சொல்லி கொள்கிறேன்! இனி இலவச தொலைகாட்சி பற்றி ரொம்ப சிந்திக்க வேண்டாம். அழகா ஒரு வீடு கட்டினா வீட்டுக்கு முன்பாக வாசனையான மல்லிகையும் கவர்ச்சியான ரோஜாவையும் வைப்பது போல த்தான் இலவச தொலைகாட்சி பெட்டி! ஆனால் அதே வீட்டின் கொல்லையில் வைக்கும் புளிய விதை போன்றவை தான் சேதுராம் திட்டம் போன்றவை. அவைகள் நம் சந்ததிக்கு பலன் தரும். மல்லிகையும் ரோஜாவும் நமக்கு சந்தோஷம் கொடுக்கும். அவ்வளவே! அதிகம் குழப்பிக்காதீங்க யாரும்!!!
பெரிய ரேங் வாங்கிருக்கேன் பாருங்க... இஸ்கூல்ல வாங்குன மாதிரியே:-))
July 2, 2008
பறக்கத்தெரியும் என்பதற்காக சூரியனுக்குள் பாயக்கூடாது!!! (பாகம் # 1)
நான் நண்பர் திரு. ஜோசப் பால்ராஜ் அவர்களுக்கு சொல்லப்போகும் பதிலுக்கும் இந்த தலைப்புக்கும் சம்மந்தம் இல்லை. ஆனால் கலைஞரின் "காலத்தால் அழியாத" இந்த வசனத்தை பயன் படுத்தி கொள்ளவே இந்த தலைப்பு. முதலில் மிக்க நன்றி திரு. ஜோஸப் பால்ராஜ் அவர்களுக்கு. காரணம் "அபிஅப்பா மூலமாக கலைஞருக்கு சில கேள்விகள்" என தலைப்பு கொடுத்து என்னை கௌரவப்படுத்தியமைக்கு. (இதை விட வேறு என்ன பெருமை வேண்டும்). அடுத்து தம்பி திரு. லக்கிலூக் அவர்களுக்கு, தம்பி வெளியிட்ட உடனடி பதில் பதிவுக்காக. நான் மதியம் தான் பார்த்தேன் உங்கள் பதிவையும் பின்னூட்டத்தையும். அதனால் அலுவலகத்தில் இருந்து வீட்டுக்கு வந்து இந்த பதிவினை இடுகின்றேன்.
//இலவச டிவி என்பது, பசியால் அழும் குழந்தைக்கு இனிப்பு மிட்டாய் கொடுத்து சமாளிப்பது போன்றது. மிட்டாய் பசிக்கு உணவாகாது அல்லவா, அழும் குழந்தை மிட்டாயை பார்த்து சற்றே அழுகையை நிறுத்தி சிரிக்கலாம், ஆனால் அது நிரந்தரம் அல்ல. பசி தீரும் வரை அது அழத்தானே செய்யும். இன்னும் எத்தனை காலம் தான் இப்படி இலவசங்களின் பெயரால் மக்களை ஏமாற்ற முடியும்? //
மக்களை எப்போதும் ஏமாற்ற முடியாதுங்க. 2000 ரூபாய் மதிப்பில் ஒரு பொழுது போக்கு சாதனத்தை மக்களுக்கு வழங்க முடியுமா? அது சாத்தியமா? சுமாராக எத்தனை பேருக்கு வழங்க இயலும். அதற்கான நிதி எத்தனை தேவைப்படும். எத்தனை கால கட்டத்துக்குள் அதை தர முடியும். அப்படி வழங்கினால் அதன் காரணமாக மற்ற வளர்ச்சி பணிகள் பாதிக்கப்படுமா? என எல்லா விதத்திலும் ஆராய்ந்து தேர்தல் அறிக்கையிலே விளக்கமாக சொல்லப்பட்டு பின்பு தகுந்த ஒப்பந்த புள்ளிகள் கோரப்பட்டு படிப்படியாக அந்த திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டு வருவது எல்லோருக்குமே தெரிந்த வெளிப்படையான விஷயம். இதில் எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லை. அந்த இலவச திட்டத்தால் எந்த வளர்ச்சி பணி பாதிக்கப்பட்டது என தங்களால் விளக்க முடியுமா? இந்த திட்டத்தால் அரசுக்கு எந்த இழப்பும் இல்லை நண்பரே. அரசு வருவாயை வேறு விதத்தில் பெருக்கி இது போன்ற திட்டத்தை தாராளமாக செய்யலாம். தற்போது கடலூர் மகளிர் மாநாட்டில் கூட மத்திய அரசினால் வேறு வழியில்லாமல் ஏற்றப்ப்ட்ட கேஸ் விலையில் 30 ரூபாயை தமிழக அரசு ஏற்று கொண்டதே அதற்கு என்ன சொல்கிறீர்கள்??
////1996 - 2001 ஆட்சியில் செய்த அளவுக்கு கூட இந்த ஆட்சியில் நலத்திட்டங்கள் இல்லையே? //
இல்லை! நீங்கள் இந்த கேள்வியை இப்போது கேட்டதே தவறு! 1996-2001 கால கட்டத்தில் எத்தனையோ குறிப்பிட்ட நல்ல திட்டங்கள் வந்தது. குறிப்பாக உள்ளாட்சித்துறை அமைச்சராக இருந்த திரு. கோ.சி.மணி அவர்களின் பல நல்ல திட்டங்கள் தமிழ்நாட்டை ஜொலிக்க வைத்தது. சிமெண்ட் ரோடுகள், பாலங்கள், 200 அடிக்கு ஒரு குடிதண்ணீர் குழாய் போன்ற உள்ளாட்சி அமைப்பும் சரி, நாட்டின் உள்கட்டமைப்பு பணிகளும் செம்மையாக நடந்தது என எல்லோருக்குமே தெரியும். அது போல இப்போது இந்த அரசு அமைக்கபட்டு இரண்டரை ஆண்டுகள் மட்டுமே கழிந்துள்ளது. இன்னும் இரண்டரை ஆண்டுகள் கழித்து இந்த கேள்வியை கேட்டிருந்தால் மிக்க பொருத்தமாக இருந்திருக்கும். ஆனாலும் தேர்தல் அறிக்கையில் கூறப்பட்டவைகளிள் 65 சதவீதம் முடிக்கப்பட்டு விட்டன என்பது மறுக்கபடாத உண்மை. இந்த இரண்டரை ஆண்டுகளிள் என்ன என்ன திட்டங்கள் செயல் படுத்தப்பட்டன என்பதை சொல்ல தனி பதிவு தேவைப்படும். முடிந்தால் "உடன்பிறப்பு" வலைப்பூவை சென்று பார்க்கவும். மீதி விடை கிடைக்கும் உங்களுக்கு.
////பா.ம.க வின் நிர்பந்தத்தால் தானே துணை நகரத்திட்டம் மற்றும் விமான நிலைய விரிவாக்கம் போன்றவற்றை அறிவித்துவிட்டு நிறுத்தினீர்கள்? அதை இப்போது தீவிரமாக செயல்படுத்தலாமே? சென்னையில் பன்னாட்டு விமான நிலையம் அமைந்த பல வருடங்களுக்கு பிறகு பன்னாட்டு விமான நிலையங்கள் அமையப் பெற்ற பெங்களூர், ஹைதராபாத் போன்ற நகரங்களில் இன்று புதிய நவீன விமான நிலையங்கள் அமைந்துவிட்டன. ஆனால் சென்னை இன்னும் தூங்கி வழிகின்றது.//
சென்னை விமான நிலைய விரிவாக்கம் என்பது மட்டுமல்ல தமிழகத்தின் "கட்டிட கலை" சம்மந்தப்பட்ட எல்லா விஷயங்களிளுமே தி.மு.க அரசு மட்டும் தான் முனைப்புடன் 1967 முதலே செயல்பட்டு வருகின்றது என்பது வெட்ட வெளிச்சம்.நீங்கள் சொல்வது போல் பா.ம.க வும் ஒரு காரணம். நாங்கள் பெரிய இரும்பு குண்டை சங்கிலியால் காலில் கட்டி கொண்டு இந்த இரண்டரை ஆண்டுகள் செயல் பட்டு வந்தோம். ஆனாலும் அந்த இரும்பு குண்டு இருந்தாலும் சென்ற ஆட்சியை விட பல மடங்கு அதிக வேகத்துடனேயே ஓடி வந்தோம். இப்போது அந்த சங்கிலியை ஒரே நாளில் அறுத்து எறிந்து விட்டார் தலைவர். இனி எங்கள் வேகத்தை பாருங்கள். அதி விரைவில் ஸ்ரீபெரும்புதூர் அருகே முதல் நன்றாக கவனிக்கவும் முதல் துணை நகர திட்டம் வர போகின்றது. இந்தியாவிலே சாய்பாபாவின் விமான நிலையத்தை விட அதி நவீன விமான நிலையம் சென்னைக்கு வரத்தான் போகிறது. அதற்கான நில ஆர்ஜித பணிகள் தொடங்கி விட்ட தாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன்.
////இலவச தொலைகாட்சியிலும், அரசு கேபிள் கழகத்திலும் காட்டும் ஆர்வம் ஒகேனக்கல் குடிநீர் திட்டத்திலும், முல்லைப் பெரியார் அணை, பாலாறு, காவிரி பிரச்சனைகளிலும் ஏன் இல்லை ?//
இலவச தொலைகாட்சி என்பதை விட எத்தனையோ மிக சிறந்த திட்டங்களை நாங்கள் கொண்டுவந்து செயல் பாட்டிலும் சில திட்டங்கள் வர தொடங்கி விட்டன. எத்தனையோ தொலை நோக்கு திட்டங்கள் இந்த "இலவச தொலைகாட்சி" திட்டங்களை விட நாங்கள் செயல் படுத்தி கொண்டு இருக்கிறோம். இது ஒரு கவர்ச்சியான திட்டம் என மக்கள் கருதுவதால் அது முக்கியமாக பட்டு மீடியாக்களால் மிகைப்படுத்த படிகின்றது என்பதே உண்மை. உங்களுக்கு சரியாக உதாரணம் சொல்ல வேண்டுமெனில் இதோ தமிழ்மணத்தில் கூட எடுத்து கொள்ளுங்கள். சில மொக்கை பதிவுகள் ஒரு அறிவார்ந்த பதிவுகளை தூக்கி சாப்பிட்டு விட்டு "ஜூடான" இடுகையில் வந்துவிடுமே அப்படித்தான். "இலவச தொலைக்காட்சி" என்கிற திட்டத்தையே இனி தொங்கி கொண்டிருக்காமல் தொலைநோக்கு திட்டமான "ராமர் சேது திட்டம்" போன்ற திட்டங்களை பற்றி சிந்தியுங்கள்.
அது போல ஒக்கேனக்கல் திட்டத்திற்காக தளபதி ஜப்பான் சென்று வெற்றிகரமாக நிதியதவி பெற்று வேலையும் போர்க்கால அடிப்படையில் நடந்து வருகின்றது. கார்னாடக தேர்தல் முடிந்த அன்று இரவே கலைஞர் வெளியிட்ட அறிக்கையில் "Project Completion Date" சொல்லிவிட்டார். அதில் எந்த சுனக்கமோ மாற்றமோ இல்லை. முல்லை பெரியார், பாலாறு திட்டங்களுக்கு தம்பி லக்கி சொன்ன பதில் தான் நானும் சொல்கிறேன். மாநிலத்தில் சுயாட்சி, மத்தியில் கூட்டாச்சி என்கிற இரட்டை குதிரையில் திறமையாக பயணிக்கும் கலைஞர் இடியாப்ப சிக்கலை என்றைக்குமே தரவிறக்கம் செய்து கொள்வதில்லை. இப்போது பாருங்கள் ஜூன் 12 ம் தேதி மிக அழகாக மேட்டூர் தண்ணீர் திறந்து விடப்பட்டு எங்கள் காவிரி டெல்டா கடைமடை பகுதிகளுக்கும் தண்ணீர் வழிந்து பச்சை பசேல் என காட்சியளிக்கின்றது. முறை வைத்து தண்ணீர் திறந்து விடப்படுகிறது. முறைப்படி எல்லாம் நடக்கிறது. கலைஞர் 50 சதவீதம் அரசியல் நடத்தினால் மீதி 50 சதவீதம் அரசை நடத்துவார். இரட்டை குதிரை சவாரி தலைவருக்கு அத்துப்படி ஸ்வாமீ!!
ஆக உங்களுக்கு இன்னும் பதில் பாக்கி இருக்குதுங்கோவ்!!!
எனக்கு நேரமின்மையாலும் உங்களுக்கு நேரம் நல்லா இருப்பதாலும் இப்போது விட்டு போகிறேன்!! நாளை வருவேன்!!! திரும்ப 2 ம் பாகத்தோட!!! (சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னேன்)
//இலவச டிவி என்பது, பசியால் அழும் குழந்தைக்கு இனிப்பு மிட்டாய் கொடுத்து சமாளிப்பது போன்றது. மிட்டாய் பசிக்கு உணவாகாது அல்லவா, அழும் குழந்தை மிட்டாயை பார்த்து சற்றே அழுகையை நிறுத்தி சிரிக்கலாம், ஆனால் அது நிரந்தரம் அல்ல. பசி தீரும் வரை அது அழத்தானே செய்யும். இன்னும் எத்தனை காலம் தான் இப்படி இலவசங்களின் பெயரால் மக்களை ஏமாற்ற முடியும்? //
மக்களை எப்போதும் ஏமாற்ற முடியாதுங்க. 2000 ரூபாய் மதிப்பில் ஒரு பொழுது போக்கு சாதனத்தை மக்களுக்கு வழங்க முடியுமா? அது சாத்தியமா? சுமாராக எத்தனை பேருக்கு வழங்க இயலும். அதற்கான நிதி எத்தனை தேவைப்படும். எத்தனை கால கட்டத்துக்குள் அதை தர முடியும். அப்படி வழங்கினால் அதன் காரணமாக மற்ற வளர்ச்சி பணிகள் பாதிக்கப்படுமா? என எல்லா விதத்திலும் ஆராய்ந்து தேர்தல் அறிக்கையிலே விளக்கமாக சொல்லப்பட்டு பின்பு தகுந்த ஒப்பந்த புள்ளிகள் கோரப்பட்டு படிப்படியாக அந்த திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டு வருவது எல்லோருக்குமே தெரிந்த வெளிப்படையான விஷயம். இதில் எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லை. அந்த இலவச திட்டத்தால் எந்த வளர்ச்சி பணி பாதிக்கப்பட்டது என தங்களால் விளக்க முடியுமா? இந்த திட்டத்தால் அரசுக்கு எந்த இழப்பும் இல்லை நண்பரே. அரசு வருவாயை வேறு விதத்தில் பெருக்கி இது போன்ற திட்டத்தை தாராளமாக செய்யலாம். தற்போது கடலூர் மகளிர் மாநாட்டில் கூட மத்திய அரசினால் வேறு வழியில்லாமல் ஏற்றப்ப்ட்ட கேஸ் விலையில் 30 ரூபாயை தமிழக அரசு ஏற்று கொண்டதே அதற்கு என்ன சொல்கிறீர்கள்??
////1996 - 2001 ஆட்சியில் செய்த அளவுக்கு கூட இந்த ஆட்சியில் நலத்திட்டங்கள் இல்லையே? //
இல்லை! நீங்கள் இந்த கேள்வியை இப்போது கேட்டதே தவறு! 1996-2001 கால கட்டத்தில் எத்தனையோ குறிப்பிட்ட நல்ல திட்டங்கள் வந்தது. குறிப்பாக உள்ளாட்சித்துறை அமைச்சராக இருந்த திரு. கோ.சி.மணி அவர்களின் பல நல்ல திட்டங்கள் தமிழ்நாட்டை ஜொலிக்க வைத்தது. சிமெண்ட் ரோடுகள், பாலங்கள், 200 அடிக்கு ஒரு குடிதண்ணீர் குழாய் போன்ற உள்ளாட்சி அமைப்பும் சரி, நாட்டின் உள்கட்டமைப்பு பணிகளும் செம்மையாக நடந்தது என எல்லோருக்குமே தெரியும். அது போல இப்போது இந்த அரசு அமைக்கபட்டு இரண்டரை ஆண்டுகள் மட்டுமே கழிந்துள்ளது. இன்னும் இரண்டரை ஆண்டுகள் கழித்து இந்த கேள்வியை கேட்டிருந்தால் மிக்க பொருத்தமாக இருந்திருக்கும். ஆனாலும் தேர்தல் அறிக்கையில் கூறப்பட்டவைகளிள் 65 சதவீதம் முடிக்கப்பட்டு விட்டன என்பது மறுக்கபடாத உண்மை. இந்த இரண்டரை ஆண்டுகளிள் என்ன என்ன திட்டங்கள் செயல் படுத்தப்பட்டன என்பதை சொல்ல தனி பதிவு தேவைப்படும். முடிந்தால் "உடன்பிறப்பு" வலைப்பூவை சென்று பார்க்கவும். மீதி விடை கிடைக்கும் உங்களுக்கு.
////பா.ம.க வின் நிர்பந்தத்தால் தானே துணை நகரத்திட்டம் மற்றும் விமான நிலைய விரிவாக்கம் போன்றவற்றை அறிவித்துவிட்டு நிறுத்தினீர்கள்? அதை இப்போது தீவிரமாக செயல்படுத்தலாமே? சென்னையில் பன்னாட்டு விமான நிலையம் அமைந்த பல வருடங்களுக்கு பிறகு பன்னாட்டு விமான நிலையங்கள் அமையப் பெற்ற பெங்களூர், ஹைதராபாத் போன்ற நகரங்களில் இன்று புதிய நவீன விமான நிலையங்கள் அமைந்துவிட்டன. ஆனால் சென்னை இன்னும் தூங்கி வழிகின்றது.//
சென்னை விமான நிலைய விரிவாக்கம் என்பது மட்டுமல்ல தமிழகத்தின் "கட்டிட கலை" சம்மந்தப்பட்ட எல்லா விஷயங்களிளுமே தி.மு.க அரசு மட்டும் தான் முனைப்புடன் 1967 முதலே செயல்பட்டு வருகின்றது என்பது வெட்ட வெளிச்சம்.நீங்கள் சொல்வது போல் பா.ம.க வும் ஒரு காரணம். நாங்கள் பெரிய இரும்பு குண்டை சங்கிலியால் காலில் கட்டி கொண்டு இந்த இரண்டரை ஆண்டுகள் செயல் பட்டு வந்தோம். ஆனாலும் அந்த இரும்பு குண்டு இருந்தாலும் சென்ற ஆட்சியை விட பல மடங்கு அதிக வேகத்துடனேயே ஓடி வந்தோம். இப்போது அந்த சங்கிலியை ஒரே நாளில் அறுத்து எறிந்து விட்டார் தலைவர். இனி எங்கள் வேகத்தை பாருங்கள். அதி விரைவில் ஸ்ரீபெரும்புதூர் அருகே முதல் நன்றாக கவனிக்கவும் முதல் துணை நகர திட்டம் வர போகின்றது. இந்தியாவிலே சாய்பாபாவின் விமான நிலையத்தை விட அதி நவீன விமான நிலையம் சென்னைக்கு வரத்தான் போகிறது. அதற்கான நில ஆர்ஜித பணிகள் தொடங்கி விட்ட தாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன்.
////இலவச தொலைகாட்சியிலும், அரசு கேபிள் கழகத்திலும் காட்டும் ஆர்வம் ஒகேனக்கல் குடிநீர் திட்டத்திலும், முல்லைப் பெரியார் அணை, பாலாறு, காவிரி பிரச்சனைகளிலும் ஏன் இல்லை ?//
இலவச தொலைகாட்சி என்பதை விட எத்தனையோ மிக சிறந்த திட்டங்களை நாங்கள் கொண்டுவந்து செயல் பாட்டிலும் சில திட்டங்கள் வர தொடங்கி விட்டன. எத்தனையோ தொலை நோக்கு திட்டங்கள் இந்த "இலவச தொலைகாட்சி" திட்டங்களை விட நாங்கள் செயல் படுத்தி கொண்டு இருக்கிறோம். இது ஒரு கவர்ச்சியான திட்டம் என மக்கள் கருதுவதால் அது முக்கியமாக பட்டு மீடியாக்களால் மிகைப்படுத்த படிகின்றது என்பதே உண்மை. உங்களுக்கு சரியாக உதாரணம் சொல்ல வேண்டுமெனில் இதோ தமிழ்மணத்தில் கூட எடுத்து கொள்ளுங்கள். சில மொக்கை பதிவுகள் ஒரு அறிவார்ந்த பதிவுகளை தூக்கி சாப்பிட்டு விட்டு "ஜூடான" இடுகையில் வந்துவிடுமே அப்படித்தான். "இலவச தொலைக்காட்சி" என்கிற திட்டத்தையே இனி தொங்கி கொண்டிருக்காமல் தொலைநோக்கு திட்டமான "ராமர் சேது திட்டம்" போன்ற திட்டங்களை பற்றி சிந்தியுங்கள்.
அது போல ஒக்கேனக்கல் திட்டத்திற்காக தளபதி ஜப்பான் சென்று வெற்றிகரமாக நிதியதவி பெற்று வேலையும் போர்க்கால அடிப்படையில் நடந்து வருகின்றது. கார்னாடக தேர்தல் முடிந்த அன்று இரவே கலைஞர் வெளியிட்ட அறிக்கையில் "Project Completion Date" சொல்லிவிட்டார். அதில் எந்த சுனக்கமோ மாற்றமோ இல்லை. முல்லை பெரியார், பாலாறு திட்டங்களுக்கு தம்பி லக்கி சொன்ன பதில் தான் நானும் சொல்கிறேன். மாநிலத்தில் சுயாட்சி, மத்தியில் கூட்டாச்சி என்கிற இரட்டை குதிரையில் திறமையாக பயணிக்கும் கலைஞர் இடியாப்ப சிக்கலை என்றைக்குமே தரவிறக்கம் செய்து கொள்வதில்லை. இப்போது பாருங்கள் ஜூன் 12 ம் தேதி மிக அழகாக மேட்டூர் தண்ணீர் திறந்து விடப்பட்டு எங்கள் காவிரி டெல்டா கடைமடை பகுதிகளுக்கும் தண்ணீர் வழிந்து பச்சை பசேல் என காட்சியளிக்கின்றது. முறை வைத்து தண்ணீர் திறந்து விடப்படுகிறது. முறைப்படி எல்லாம் நடக்கிறது. கலைஞர் 50 சதவீதம் அரசியல் நடத்தினால் மீதி 50 சதவீதம் அரசை நடத்துவார். இரட்டை குதிரை சவாரி தலைவருக்கு அத்துப்படி ஸ்வாமீ!!
ஆக உங்களுக்கு இன்னும் பதில் பாக்கி இருக்குதுங்கோவ்!!!
எனக்கு நேரமின்மையாலும் உங்களுக்கு நேரம் நல்லா இருப்பதாலும் இப்போது விட்டு போகிறேன்!! நாளை வருவேன்!!! திரும்ப 2 ம் பாகத்தோட!!! (சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னேன்)
நன்றி!! மேலே உள்ள படம் தம்பி ஆயில்யன் உபயம்!!!
June 24, 2008
அரை நாள் கழிந்தது "மொக்கை"யாக!!!!
காலை ஐந்து மணிக்கு எல்லாம் ஒரு SMS என் கைபேசியில். எனக்கு 80000 அமரிக்க டாலர் மதிப்புள்ள டொயோட்டோ லெக்சஸ் கார் பரிசு விழுந்திருப்பதாகவும் அதை நான் கென்யாவில் வந்து பெற்றுக்கொள்ள வர வேண்டுமாய் கேட்டுக்கொண்டது அந்த SMS. எழுந்து குளிக்க போய்விட்டேன்.
நான் ஏழாம் வகுப்பு படிக்கும் போது அப்பா வாங்கி வந்த ஒரு மர்ஃபி ரேடியோவை நான் தொடக்கூடாது என கூறியதால் மிகுந்த சிரமத்துக்குப் பின் இருபத்தி ஐந்து ரூபாய் சேர்த்து டெல்லி சரோஜினி நகருக்கு பதினைந்து பைசா தபால் கார்டில் "அய்யா, நான் மிகுந்த சிரமப்பட்டு சேர்த்து வைத்திருக்கும் இருபத்தி ஐந்து ரூபாய்க்கு அப்பாவின் மர்ஃபியை விட சத்தமாக பாடக்கூடிய ரேடியோவை V.P.P பார்சலில் அனுப்பி வைத்தால் நான் காமராஜ் அப்பாவிடம் (போஸ்ட் மேன்) பணத்தை கொடுத்துவிட்டு ரேடியோவை வாங்கி கொள்கிறேன்" என கடிதம் போட்டுவிட்டு ஒரு மாதம் கழித்து காமராஜ் அப்பா கையிலே நக்கி நக்கி எண்ணி இருபத்தி ஐந்து செலுத்தி ஒரு அருமையான செங்கல்லை வாங்கியவன் இந்த ஆபீஸர் என்பது அந்த கென்யாகாரனுக்கு தெரிந்திருக்குமோ என சந்தேகப்பட்டுக் கொண்டே தலை துவட்டி கொண்டு ஆபீஸ் வந்துவிட்டேன்.
ஆனாலும் அந்த கென்யாகாரனை விட மனசில்லை. அதே நம்பருக்கு விளித்தேன். போனை எடுத்த பெண்ணிடம் "ரொம்ப சந்தோஷம்ங்க அம்மணி, என்னால இப்ப இருக்கும் சூழ்நிலையிலே அவ்விட வரமுடியாது போல இருக்கு. காரை போஸ்டல்ல அனுப்பிடுங்க" என்று சொன்னதுக்கு "பரவாயில்லங்க அபிஅப்பா, ஒரு 1000 டாலர் சர்வீஸ் சார்ஜ் அனுப்பி வையுங்க நாங்க உங்க வண்டிய நல்லா நாய் தோல் போட்டு துடைச்சு பள பளன்னு அனுப்பி வைக்கிறோம்"ன்னு சொன்னதும் எனக்கு பத்திகிச்சு. சுதாகரன், திவாகரன் மாதிரி பின் சீட்டிலே உக்காந்து போகலாமா இல்லாட்டி முன் சீட்டிலே உக்காந்து வடகரை பாய் மாதிரி போகலாமா என எல்லாவிதத்திலும் யோசனை செய்து ஒரு முடிவுக்கு வந்தவனாய் திரும்ப அந்த அம்மனிக்கு போன் செய்து அந்த 1000 டாலரை கழித்து கொண்டு மீதி 79000 டாலரை மணிஆர்டரில் அனுப்ப முடியுமா என கேட்க அந்த பிடிவாதகார அம்மணி "அபிஅப்பா நீங்க 1000 டாலர் அனுப்பினா நாங்க 81000 டாலரா வேண்டுமானா அனுப்பறோம். ஆனா நீங்க தான் முதல்ல 1000 அனுப்ப வேண்டும்" என சொல்லிவிட்டது.
நானும் விடாபிடியாக பேரம் பேசிகொண்டு இருக்கிறேன் SMS வழியாக. ஒரு வழியாக " ஒரு பத்து டாலராவது அனுப்புங்க ப்ளீஸ்"ன்னு அழ ஆரம்பித்துவிட்டது அந்த அம்மணி. நான் ஒரு பெப்சிக்கு பேரம் படியுமா என யோசித்து வருகிறேன். கென்யாவிலே ஏதாவது பதிவர் இருந்தா சொல்லுங்கப்பா. நான் அவங்களுக்கு பரிசா அந்த டொயோட்டோவை தந்துவிடுகிறேன்.
கொஞ்ச நேரம் முன்னே ஒரே ஃபயர் அலாரம் சைட் முழுக்க அலறியது. சேஃப்டி ஆளுங்க அங்கயும் இங்கயும் பயர் பயர்ன்னு ஓட ஒருத்தனும் அசம்பிளி பாயிண்டுக்கு வரலை. அவனவன் அவனவன் வேலையை பார்த்துகொண்டு இருக்கான். search team ஆளுங்க சாண்ட்விச் சாப்பிடுறானுங்க. ரிஸ்க் டீம் ஆளுங்க ரிலாக்ஸா இருக்கானுவ. இது சாதாரண சேஃப்டி டிரில் தான் என எல்லோருக்கும் தெரிந்து விட்டிருந்ததே காரணம். ஆக சேஃப்டி டிரில் பெயிலியர் ஆகிப்போச்சு. காரணம் சேப்டி டிரில் 11 மணிக்கு என்கிற பரம ரகசியம் எப்படியோ கசிந்து விட்டிருக்கிறது. அது பெரிய விஷயமில்லை தான். ஒரு 100 பேருக்கு ரகசியம் கசிந்தால் பரவாயில்லை. ஒட்டுமொத்த 5000 பேருக்கும் எப்படி கசிந்தது என எல்லோரும் ஆச்சர்யமாக காரணத்தை யோசித்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இப்படியாக மணி இப்போது மதியம் ஒன்று ஆகிவிட்டது. சாப்பிட்டுவிட்டு பொட்டி தட்டி கொண்டிருக்கிறேன் இப்போது!
நேற்று இரவு நான் தூங்க போகும் போது மணி விடியற்காலை இரண்டு. அதுவரை தமிழ்மணத்திலே மேய்ந்து கொண்டிருந்ததில் சில விஷயங்கள்....1. திண்டுக்கல் சர்த்தாரும் உண்மை தமிழனும் ஒரே ஆள் தானா என்கிற சந்தேகம். 2. மனைவிக்கும் துணைவிக்கும் உள்ள ஆறு வித்யாசங்களை கோவியார் கண்டுகொண்டாரா. 3. பொடியன் சஞ்சய்க்கும் லக்கியாருக்கும் இருக்கும் பனிப்போர் கைகலப்பு வரை போகுமா?புஸ்ஸா போகுமா? 4. யானை பற்றிய பதிவு போட்ட நானானியக்கா அடுத்து பூனை பற்றிய பதிவு போடுவார்களா. 5. ராமலெஷ்மி கவிதையில் நான் போட்ட பின்னூட்டத்துக்கு என்ன பதில் வர போகிறது? 6. சினிமா நிருபர் போட்ட நயந்தாரா படத்தை நான் பார்க்கவில்லை என நான் எந்த கோவிலில் போய் சத்தியம் செய்தால் மக்கள் நம்புவாங்க? 7. ரஷ்ய மருத்துவர்அய்யா ராமனாதன் போட்ட லேட்டஸ்ட் பதிவு பதிவுலகத்தை எந்த மட்டிலும் பாதிக்கும்? (அய்யனார் உனக்கு கோவில் கட்டி கும்பிடலாமய்யா) 8. ஆயில்யனின் 500 பதிவு இன்னும் எத்தனை நாளில் அரங்கேறும்.9. வெட்டி பாலாஜியின் கவுண்டர் பதிவு பாலாஜி பழைய ஃபார்ம்க்கு வந்துவிட்டதை காட்டுகிறது.10. மங்களூர் சிவா ஏன் கவிதைக்கு கண்வர்ட் ஆகிவிட்டார்.
மிக அதிகமாக தூக்கம் வந்ததால் கீழே வந்து ஒரு டீ சாப்பிட்டு போய் படுக்க நினைத்த போது என் கூட டீ சாப்பிட வந்த ஆள் ஒரு சேஃப்டி இன்ஜினியர். விடிந்தால் சைட்டில் காலை 11 மணிக்கு சேஃப்டி டிரில் இருப்பதால் அதற்கான வேலை எல்லாம் செய்து கொண்டு இருப்பதாகவும் தூக்கம் கலைக்க ஒரு டீ சாப்பிட வந்ததாகவும் சொன்னான்." போப்பா எனக்கு தூக்கம் வரவேண்டி நான் டீ சாப்பிட வந்தேன்" என சொல்லிவிட்டு வந்து படுத்துவிட்டேன். காலை ஐந்து மணிக்கு எல்லாம் ஒரு SMS என் கைபேசியில். எனக்கு 80000 அமரிக்க டாலர் மதிப்புள்ள டொயோட்டோ லெக்சஸ் கார் பரிசு விழுந்திருப்பதாகவும் அதை நான் கென்யாவில் வந்து பெற்றுக்கொள்ள வர வேண்டுமாய் கேட்டுக்கொண்டது அந்த் SMS. எழுந்து குளிக்க போய்விட்டேன்................
நான் ஏழாம் வகுப்பு படிக்கும் போது அப்பா வாங்கி வந்த ஒரு மர்ஃபி ரேடியோவை நான் தொடக்கூடாது என கூறியதால் மிகுந்த சிரமத்துக்குப் பின் இருபத்தி ஐந்து ரூபாய் சேர்த்து டெல்லி சரோஜினி நகருக்கு பதினைந்து பைசா தபால் கார்டில் "அய்யா, நான் மிகுந்த சிரமப்பட்டு சேர்த்து வைத்திருக்கும் இருபத்தி ஐந்து ரூபாய்க்கு அப்பாவின் மர்ஃபியை விட சத்தமாக பாடக்கூடிய ரேடியோவை V.P.P பார்சலில் அனுப்பி வைத்தால் நான் காமராஜ் அப்பாவிடம் (போஸ்ட் மேன்) பணத்தை கொடுத்துவிட்டு ரேடியோவை வாங்கி கொள்கிறேன்" என கடிதம் போட்டுவிட்டு ஒரு மாதம் கழித்து காமராஜ் அப்பா கையிலே நக்கி நக்கி எண்ணி இருபத்தி ஐந்து செலுத்தி ஒரு அருமையான செங்கல்லை வாங்கியவன் இந்த ஆபீஸர் என்பது அந்த கென்யாகாரனுக்கு தெரிந்திருக்குமோ என சந்தேகப்பட்டுக் கொண்டே தலை துவட்டி கொண்டு ஆபீஸ் வந்துவிட்டேன்.
ஆனாலும் அந்த கென்யாகாரனை விட மனசில்லை. அதே நம்பருக்கு விளித்தேன். போனை எடுத்த பெண்ணிடம் "ரொம்ப சந்தோஷம்ங்க அம்மணி, என்னால இப்ப இருக்கும் சூழ்நிலையிலே அவ்விட வரமுடியாது போல இருக்கு. காரை போஸ்டல்ல அனுப்பிடுங்க" என்று சொன்னதுக்கு "பரவாயில்லங்க அபிஅப்பா, ஒரு 1000 டாலர் சர்வீஸ் சார்ஜ் அனுப்பி வையுங்க நாங்க உங்க வண்டிய நல்லா நாய் தோல் போட்டு துடைச்சு பள பளன்னு அனுப்பி வைக்கிறோம்"ன்னு சொன்னதும் எனக்கு பத்திகிச்சு. சுதாகரன், திவாகரன் மாதிரி பின் சீட்டிலே உக்காந்து போகலாமா இல்லாட்டி முன் சீட்டிலே உக்காந்து வடகரை பாய் மாதிரி போகலாமா என எல்லாவிதத்திலும் யோசனை செய்து ஒரு முடிவுக்கு வந்தவனாய் திரும்ப அந்த அம்மனிக்கு போன் செய்து அந்த 1000 டாலரை கழித்து கொண்டு மீதி 79000 டாலரை மணிஆர்டரில் அனுப்ப முடியுமா என கேட்க அந்த பிடிவாதகார அம்மணி "அபிஅப்பா நீங்க 1000 டாலர் அனுப்பினா நாங்க 81000 டாலரா வேண்டுமானா அனுப்பறோம். ஆனா நீங்க தான் முதல்ல 1000 அனுப்ப வேண்டும்" என சொல்லிவிட்டது.
நானும் விடாபிடியாக பேரம் பேசிகொண்டு இருக்கிறேன் SMS வழியாக. ஒரு வழியாக " ஒரு பத்து டாலராவது அனுப்புங்க ப்ளீஸ்"ன்னு அழ ஆரம்பித்துவிட்டது அந்த அம்மணி. நான் ஒரு பெப்சிக்கு பேரம் படியுமா என யோசித்து வருகிறேன். கென்யாவிலே ஏதாவது பதிவர் இருந்தா சொல்லுங்கப்பா. நான் அவங்களுக்கு பரிசா அந்த டொயோட்டோவை தந்துவிடுகிறேன்.
கொஞ்ச நேரம் முன்னே ஒரே ஃபயர் அலாரம் சைட் முழுக்க அலறியது. சேஃப்டி ஆளுங்க அங்கயும் இங்கயும் பயர் பயர்ன்னு ஓட ஒருத்தனும் அசம்பிளி பாயிண்டுக்கு வரலை. அவனவன் அவனவன் வேலையை பார்த்துகொண்டு இருக்கான். search team ஆளுங்க சாண்ட்விச் சாப்பிடுறானுங்க. ரிஸ்க் டீம் ஆளுங்க ரிலாக்ஸா இருக்கானுவ. இது சாதாரண சேஃப்டி டிரில் தான் என எல்லோருக்கும் தெரிந்து விட்டிருந்ததே காரணம். ஆக சேஃப்டி டிரில் பெயிலியர் ஆகிப்போச்சு. காரணம் சேப்டி டிரில் 11 மணிக்கு என்கிற பரம ரகசியம் எப்படியோ கசிந்து விட்டிருக்கிறது. அது பெரிய விஷயமில்லை தான். ஒரு 100 பேருக்கு ரகசியம் கசிந்தால் பரவாயில்லை. ஒட்டுமொத்த 5000 பேருக்கும் எப்படி கசிந்தது என எல்லோரும் ஆச்சர்யமாக காரணத்தை யோசித்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இப்படியாக மணி இப்போது மதியம் ஒன்று ஆகிவிட்டது. சாப்பிட்டுவிட்டு பொட்டி தட்டி கொண்டிருக்கிறேன் இப்போது!
நேற்று இரவு நான் தூங்க போகும் போது மணி விடியற்காலை இரண்டு. அதுவரை தமிழ்மணத்திலே மேய்ந்து கொண்டிருந்ததில் சில விஷயங்கள்....1. திண்டுக்கல் சர்த்தாரும் உண்மை தமிழனும் ஒரே ஆள் தானா என்கிற சந்தேகம். 2. மனைவிக்கும் துணைவிக்கும் உள்ள ஆறு வித்யாசங்களை கோவியார் கண்டுகொண்டாரா. 3. பொடியன் சஞ்சய்க்கும் லக்கியாருக்கும் இருக்கும் பனிப்போர் கைகலப்பு வரை போகுமா?புஸ்ஸா போகுமா? 4. யானை பற்றிய பதிவு போட்ட நானானியக்கா அடுத்து பூனை பற்றிய பதிவு போடுவார்களா. 5. ராமலெஷ்மி கவிதையில் நான் போட்ட பின்னூட்டத்துக்கு என்ன பதில் வர போகிறது? 6. சினிமா நிருபர் போட்ட நயந்தாரா படத்தை நான் பார்க்கவில்லை என நான் எந்த கோவிலில் போய் சத்தியம் செய்தால் மக்கள் நம்புவாங்க? 7. ரஷ்ய மருத்துவர்அய்யா ராமனாதன் போட்ட லேட்டஸ்ட் பதிவு பதிவுலகத்தை எந்த மட்டிலும் பாதிக்கும்? (அய்யனார் உனக்கு கோவில் கட்டி கும்பிடலாமய்யா) 8. ஆயில்யனின் 500 பதிவு இன்னும் எத்தனை நாளில் அரங்கேறும்.9. வெட்டி பாலாஜியின் கவுண்டர் பதிவு பாலாஜி பழைய ஃபார்ம்க்கு வந்துவிட்டதை காட்டுகிறது.10. மங்களூர் சிவா ஏன் கவிதைக்கு கண்வர்ட் ஆகிவிட்டார்.
மிக அதிகமாக தூக்கம் வந்ததால் கீழே வந்து ஒரு டீ சாப்பிட்டு போய் படுக்க நினைத்த போது என் கூட டீ சாப்பிட வந்த ஆள் ஒரு சேஃப்டி இன்ஜினியர். விடிந்தால் சைட்டில் காலை 11 மணிக்கு சேஃப்டி டிரில் இருப்பதால் அதற்கான வேலை எல்லாம் செய்து கொண்டு இருப்பதாகவும் தூக்கம் கலைக்க ஒரு டீ சாப்பிட வந்ததாகவும் சொன்னான்." போப்பா எனக்கு தூக்கம் வரவேண்டி நான் டீ சாப்பிட வந்தேன்" என சொல்லிவிட்டு வந்து படுத்துவிட்டேன். காலை ஐந்து மணிக்கு எல்லாம் ஒரு SMS என் கைபேசியில். எனக்கு 80000 அமரிக்க டாலர் மதிப்புள்ள டொயோட்டோ லெக்சஸ் கார் பரிசு விழுந்திருப்பதாகவும் அதை நான் கென்யாவில் வந்து பெற்றுக்கொள்ள வர வேண்டுமாய் கேட்டுக்கொண்டது அந்த் SMS. எழுந்து குளிக்க போய்விட்டேன்................
June 17, 2008
கலைஞருக்கு வயசாகி போச்சுங்கோவ்வ்வ்வ்வ்!!!
சுட்டெரிக்கும் பேச்சு, ஒரு விரல் காட்டி எதிரியை அடக்கும் திறன், தன் கனைப்பிலே எதிரியை கைகட்டி நிற்க வைக்கும் ஆற்றல், எத்தனைமுறை நீ புறமுதுகாட்டி ஓடியிருப்பாய் என துரியோதனர்களை புள்ளிவிபரத்தால் பந்தாடும் உன் நக்கல், பதவியை தன் தோள் துண்டாகவும் கட்சியை தன் வேட்டியாகவும் பார்க்கும் உன் பார்வை இதல்லாம் கலைஞரே இத்தனை நாள் எங்கே போனது!
போனது போகட்டும்! மானம் ஒண்றே பெரிது என இப்போதாவது தன் கட்சிகாரர்கள் மனசு கோணாமல் நடந்தாயே இது போதும். உனக்கு வயசாகி போச்சுங்கோவ்வ்வ்வ்ன்னு ஊளையிட்ட ஞானிகளுக்கு இது ஒரு சவுக்கடி!
நீ சீறினால் உன் கோவம் எந்தமட்டும் பாயும் என அவர்கள் புரிந்து கொள்ளட்டும். காடுவெட்டியோ, மரம் வெட்டியோ, ஆகமட்டும் தமிழகத்தின் பசுமை வெட்டிகளை வெட்டி விட்டாயே அது போதும்.
உனக்கு, உன் கட்சிக்கு சரித்திரம் இருக்கிறது. நீ மிசாவிலே வளர்த்தாய். காங்கிரஸ் கூட சுதந்திரம் வாங்கியதாய் சொல்லி கொள்கிறது. கம்யூனிஸ்ட்டுகள் உன் கூட மிசாவில் செத்தார்கள். பாஜக வுக்கு கூட வரலாறு இருக்கின்றது. அத்தனை ஏன் அதிமுகவுக்கு கூட தங்கள் தலைவரின் இதயக்கனி படத்தின் முதல் காட்சியை நடத்த விடாமல் விஷமிகள் கார் டயரை கொளுத்தி கியூவிலே போட்டு நான்கு மணி நேரம் படத்தை தாமதப்படுத்திய வரலாறு(????) இருக்கின்றது.
ஆனால் வரலாறு எந்த சூப்பர் மார்கெட்டில் கிடைக்கும் என விசயகாந்திடம் கேட்டு தெரிந்து கொள்ளும் அளவுக்கான அறிவு படைத்த மேதைகளிடம் இத்தனை நாள் நீ மௌனம் காத்தது ஞானி சொன்னது போல் உனக்கு வயதானதையே காட்டுவதாக கட்சிக்காரன் புலம்புவது என காதில் கேட்கிறது.... என்னத்த செய்ய!!!
இனி நாங்கள் என்ன சொல்வது உனக்கு, உனக்கு தெரியாததா, மதிமுக என்ன ஒரு கட்சியை சல்லி சல்லியாக வெட்டினாயே உரு தெரியாமல் ஆக்கினாயே, அந்த கட்சியை பொருட்காட்சியில் போய் பார்க்க வைத்தாயே, அந்த அஸ்திரத்தை எடு! ஜெயித்துவிட்டு வா! உன் நூற்றாண்டு விழா கொண்டாட்ட வேலை எங்களுக்கு அதிகமாக இருக்கின்றது! புதுப்பொலிவோடு கலந்து கொள் அதிலே!!!
போனது போகட்டும்! மானம் ஒண்றே பெரிது என இப்போதாவது தன் கட்சிகாரர்கள் மனசு கோணாமல் நடந்தாயே இது போதும். உனக்கு வயசாகி போச்சுங்கோவ்வ்வ்வ்ன்னு ஊளையிட்ட ஞானிகளுக்கு இது ஒரு சவுக்கடி!
நீ சீறினால் உன் கோவம் எந்தமட்டும் பாயும் என அவர்கள் புரிந்து கொள்ளட்டும். காடுவெட்டியோ, மரம் வெட்டியோ, ஆகமட்டும் தமிழகத்தின் பசுமை வெட்டிகளை வெட்டி விட்டாயே அது போதும்.
உனக்கு, உன் கட்சிக்கு சரித்திரம் இருக்கிறது. நீ மிசாவிலே வளர்த்தாய். காங்கிரஸ் கூட சுதந்திரம் வாங்கியதாய் சொல்லி கொள்கிறது. கம்யூனிஸ்ட்டுகள் உன் கூட மிசாவில் செத்தார்கள். பாஜக வுக்கு கூட வரலாறு இருக்கின்றது. அத்தனை ஏன் அதிமுகவுக்கு கூட தங்கள் தலைவரின் இதயக்கனி படத்தின் முதல் காட்சியை நடத்த விடாமல் விஷமிகள் கார் டயரை கொளுத்தி கியூவிலே போட்டு நான்கு மணி நேரம் படத்தை தாமதப்படுத்திய வரலாறு(????) இருக்கின்றது.
ஆனால் வரலாறு எந்த சூப்பர் மார்கெட்டில் கிடைக்கும் என விசயகாந்திடம் கேட்டு தெரிந்து கொள்ளும் அளவுக்கான அறிவு படைத்த மேதைகளிடம் இத்தனை நாள் நீ மௌனம் காத்தது ஞானி சொன்னது போல் உனக்கு வயதானதையே காட்டுவதாக கட்சிக்காரன் புலம்புவது என காதில் கேட்கிறது.... என்னத்த செய்ய!!!
இனி நாங்கள் என்ன சொல்வது உனக்கு, உனக்கு தெரியாததா, மதிமுக என்ன ஒரு கட்சியை சல்லி சல்லியாக வெட்டினாயே உரு தெரியாமல் ஆக்கினாயே, அந்த கட்சியை பொருட்காட்சியில் போய் பார்க்க வைத்தாயே, அந்த அஸ்திரத்தை எடு! ஜெயித்துவிட்டு வா! உன் நூற்றாண்டு விழா கொண்டாட்ட வேலை எங்களுக்கு அதிகமாக இருக்கின்றது! புதுப்பொலிவோடு கலந்து கொள் அதிலே!!!
June 16, 2008
லாகே ரகோ அபிஅப்பா!!!
எதிர்காலத்தில் ஒரு கவுன்சிலர் ஜெயிக்கனும்ன்னா கூட நம்ம வாரிசுகள் கிட்டே தான் கை கட்டி நிற்க வேண்டும் என்கிற தொலைநோக்கு பார்வையோடு என் தாத்தாக்கள் உழைத்த காலம் அது. ஏதாவது ஒரு பாட்டியின் பிரசவம் தினந்தோறும் வீட்டில் நடந்து கொண்டிருந்த படியால் தாத்தாக்கள் அதற்காகவே ஒரு வீட்டை பிரசவ ஆஸ்பத்திரியாக்கி வைத்திருந்த போது ஏதோ ஒரு தாத்தாவுக்கு ஞானம் பிறக்க தருமை ஆதீனத்திலே கோரிக்கை வைக்கப்பட்டு ஆதீனமும் அதற்காக நகரின் மைய பகுதியான எங்கள் வீட்டுக்கு எதிரே ஒரு இலவச பிரசவ ஆஸ்பத்திரி கட்டி கொடுத்துட்டார்.
ஆஸ்பத்திரின்னா அப்படி இப்படி இருக்காது. சும்மா பத்து கிரவுண்டு நிலத்திலே பிரம்மாண்டமாய் இருக்கும். இரண்டு மகா பெரிய நுழை வாயில். அதன் வழியா மாயூரநாதர் தேரே உள்ளே போய் ஒரு ரவுண்டு அடிச்சுட்டு வெளியே வரலாம். அப்படி ஒரு நுழை வாயில். உள்ளே நுழைந்தவுடன் ஒரு மாந்தோப்பு. மாந்தோப்பின் நடுவே ஒரு மிகப்பெரிய தாமரை வடிவிலான பூச்செண்டு வடிவத்தில் ஒரு செயற்கை நீரூற்று. அதன் பின் 60 அடி அகலத்தில் 18 படியுடன் கூடிய அரண்மனை மாதிரியான ஆஸ்பத்திரி. அதனை சுற்றியும் மிகப்பெரிய வேப்ப மரங்கள்.படியில் ஏறி உள்ளே போனால் இடப்பக்கம் டாக்டரின் ரூம். டாக்டர் ஜன்னலை திறந்தால் வேப்பம் பூ வாசமும் வேப்பம் காற்றும் அப்படி ஒரு அருமையாக இருக்கும். உள்ளே பிரசவ அறை நடு நாயகமாக, பின்னே நல்ல காற்று வரும்படியான நல்ல படுக்கை வசதிகள். அப்படியாக தருமை ஆதீனம் கட்டி கொடுத்த தோடு ஒரு நல்ல ஆங்கிலோ இந்திய பெண் டாக்டரையும் வேலைக்கு அமர்த்தி அது தவிர அத்தனை மருந்து மாத்திரைகளும், பழம், பால், நல்ல ஆரோக்கியமான பிரட் மற்றய அனைத்து வசதிகளோடும் அந்த ஆஸ்பத்திரி ஒரு ஆஸ்பத்திரியின் வாசமின்றி அப்படி ஒரு ரம்மியமாக இருந்தது. எங்க ஊர் மக்கள் "வெளியே" என்று போட்டிருக்கும் வழியாக உள்ளே போய் குழந்தை பெற்று கொண்டு "உள்ளே" வாசல் வழியாக வெளியே வந்து கொண்டு சந்தோஷமாக இன விருத்தி செய்து கொண்டிருந்தனர். ஆனால் அந்த டாக்டர் மட்டும் தன் பியட் காரிலே "உள்ளே" வழியாக உள்ளே போய் "வெளியே" வழியாக வெளியே வந்து ஊழியம் செய்து கொண்டிருந்தர்.
இப்படி ஒரு நல்ல ஆஸ்பத்திரியை ஆதீனம் தங்கள் வீட்டுக்கு எதிரேயே கட்டி கொடுத்ததால் எங்கள் பாட்டிகள் ஆளுக்கு ஒரு பிள்ளை பெற்று கொண்டு முதல் போணி செய்து தங்கள் நன்றியை தெரிவித்தார்கள். இப்போது அந்த டாக்டரை பற்றி சொல்ல வேண்டும். பெயர் "ரோட்ரிஸ்". கவுன் போட்டு கிட்டு புது புது அர்த்தங்கள் சவுகார்ஜானகி மாதிரி டுக் டுக்ன்னு நடந்து வருவாங்க. எங்க ஊரிலே பியட் கார் வச்சிருந்த இரண்டு பேரில் அவங்க ஒருத்தவங்க. அவங்க வீட்டு காரர் பெயர் "சுருட்டு தொரை" அது தான் பெயரான்னு தெரியாது நாங்கள் அப்படித்தான் கூப்பிடுவோம். அவர் ஆங்கிலேயர் என்பதால் கோட் சூட் போட்டுகிட்டு H.வசந்தகுமார் மாதிரி இருப்பார்ன்னு நீங்க நெனச்சா அது தப்பு. ஒரு காக்கி கலர்ல தொள தொள டவுசர் போட்டுகிட்டு சிக்கன் பிராங் மாதிரியான சுருட்டை வாயிலே கவ்விகிட்டு 24 மணி நேரமும் அவர் வீட்டு தோட்டத்தில் ஏதாவது ஒரு செடிக்கு தண்ணீர் ஊற்றி கொண்டே இருப்பார். சுருக்கமாக சொல்ல போனால் ரயில்வேயில் கரி இஞ்ஜினில் கரி அள்ளி கொட்டுபவர் போல இருப்பார். அவர் இந்திய ரயில்வேயில் இஞினியராக வேலை பார்த்து ரிட்டையர்டு ஆகிவிட்டதாக சொல்வார்கள். அந்த தம்பதிக்கு குழந்தைகள் உண்டா இல்லியான்னு எல்லாம் தெரியாது. லண்டனில் இருப்பதாக சொல்லுவார்கள். அவர்களுக்கு தருமை ஆதீனம் சார்பிலே டவுன்ஸ்டேஷன் (ரயில்வே ஸ்டேஷன்) எதிரே அமைதியான வீடு ஒதுக்கப்பட்டு இருந்தது.
அப்போதெல்லாம் யாரும் ஆஸ்பத்திரி போய் குழந்தை பெற்று கொள்ள பயந்த காலம். ஆனால் என் குடும்பம் மட்டும் எங்க ஊர் மக்களுக்கு ஒரு அவேர்னஸ் உண்டாக்கும் பொருட்டு அந்த ஆஸ்பத்திரியை எங்கேஜ்டாகவே வைத்திருந்தது.சும்மா மாலை 7 மணி வரை சாதாரணமாக பேசி கொண்டு இருக்கும் ஏதாவது ஒரு பெரியம்மா " இருங்க ஒரு எட்டு எதிர்க்க ஆஸ்பத்திரி வரை போய் விட்டு வாரேன்"ன்னு போய் அடுத்த நாள் ஒரு தம்பிய கூட்டிகிட்டு வீட்டுக்கு வருவாங்க. கூட துணைக்கு போன ஏதாவது ஒரு சின்ன பாட்டியும் வரும் போது ஒரு குட்டி சித்தப்பாவை கூட்டிகிட்டு வருவாங்க. ஏதோ கடைமுழுக்கு கடைக்கு போய் காதோல கருகமணி வாங்கி வரும் மாதிரி அத்தனை ஒரு சுலபமாக இருந்தது அப்போது. இப்படி யாராவது குழந்தை பெத்துக்க போனா நாங்களும் பட்டாளமாக போய்விடுவோம். அந்த ராஜாஜி ஹால் மாதிரியான படிகளுக்கு மேலே இருக்கும் திண்னையில் படுத்தால் அப்படி ஒரு வழுவழுப்பு, ஒரு சுகந்தமான காத்து வரும். அண்ணன் தம்பிகள் அத்தனை பேரும் அடுத்த புது வரவான குட்டி சித்தப்பாவுக்கோ, குட்டி தம்பிக்கோ ரொம்ப ஆர்வமா காத்து கிடப்பதாக மற்றவர்கள் நினைத்தாலும் உண்மை அதுவல்ல. அங்கே கிடைக்கும் பிரட் வகையறாக்களுக்காகவே எங்கள் வம்சம் விருத்தியாக நாங்கள் ஆண்டவனை வேண்டிக்கொண்டது கொஞ்சம் அதிகப்படி.
அப்படியாக ஒரு நாள் வார் வச்ச டவுசர் போட்ட நான் உக்காந்து 'பன்'னை பாலில் முக்கி முக்கி கபளீகரம் பண்ணிகிட்டு இருந்த போது நம்ம சவுகார் ஜானகி டாக்டர் ரவுண்ட்ஸ் வந்துட்டாங்க. குழந்தை பெத்த புண்ணியவதி பெரியம்மா மாத்திரம் படுத்திருக்க, சுத்தி உக்காந்து சவாலே சமாளி ஜெயலலிதா என்ன இருந்தாலும் அப்படி அடமண்டா இருக்க கூடாதுன்னு வருத்தபட்டுகிட்டு இருந்த மத்த பெரியம்மாக்களும், சித்திகளும், சில பாட்டிகளும் ( அதான் எல்லோருக்குமே வீடு எதிர் வரிசை தானே, ஆஸ்பத்திரியே கிட்ட தட்ட எங்க சொந்த ஆஸ்பத்திரி மாதிரிதானே... எல்லோருமே பொழுது போக்க வந்திருந்தாங்க) எழுந்து நிற்க ரோட்ரிஸ் டாக்டர் என்னை பார்த்து என்னவோ கேட்டாங்க ஆங்கிலத்தில். நானா சும்மா இருப்பேன். எழுந்து நின்னு " மை நேம் ஈஸ் தொல்காப்பியன், ஐ யம் ஸ்டடியிங் இன் நேஷனல் பிரைமரி ஸ்கூல் ஃபோர்த் ஸ்டேண்டர்டு ஏ செக்ஷன், மை சார் நேம் ஈஸ் துண்டு முறுக்கி சார்" ன்னு சொல்ல டாக்டர் முகம் கொஞ்சம் கடுகடுப்பானது. அவங்க வேற "நீ ஏண்டா நாதாறி இங்க உக்காந்து இருக்கே"ன்னு ஏதோ கேட்டிருப்பாங்க போல இருக்கு. அவங்க இந்த தடவை 37 செண்டி மீட்டருக்கு கொஞ்சம் நீட்டா ஏதோ கேட்கவே நானும் 38 செண்டிக்கு ஹம்புலி ரெக்குவஸ்ட் யூ ன்னு லீவ் வெட்டரை ஒப்பிக்க சுத்தி இருந்த தாய்குலங்கள் அத்தனையும் படக்கு படக்குன்னு தாலிய எடுத்து கண்ணுல ஒத்திகாத குறை தான். அத்தன ஒரு பெருமிதம். கடைசியா "காளைமாட்டு சாணி"ன்னு சந்தோஷமா சொல்லிட்டு போயிட்டாங்க.
அன்றைக்கு முதலே எனக்கும் அவங்களுக்கும் ஒரு பனிப்போர் தொடங்கிடுச்சு. எப்பவும் அங்கே மாங்காய் அடிச்சுகிட்டு ஜாலியா இருக்கும் என்னை பார்த்தாலே அவங்களுக்கு கோவம் கோவமா வந்துச்சு. அவங்க டிரைவர் பேர் பாரூக்ன்னு பேர். மீசை வச்சுகிட்டு இருப்பார். அவர்கிட்டே சொல்லி என்னை இனிமே இந்த ஆஸ்பத்திரி பக்கம் பார்க்க கூடாதுன்னு சொல்லி விட்டாங்க. விடுவனா நான். ஆஸ்பத்திரி எல்லைக்கோட்டுக்கு அப்பால் நின்று மாங்காய் அடிக்க ஆரம்பித்தேன். அது தவிர அவங்க டூட்டிக்கு வரும் போதல்லாம் போய் நின்னு "குட்மார்னிங்" சொல்லி அவங்க குருதி அழுத்தத்தை அதிகரிக்க செய்தேன். இது போதாதுன்னு எங்க தெருவிலே வாங்கின காத்து பத்தாதுன்னு ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கு காத்து வாங்க போவோம். அப்ப அவங்க வீடு எதிரே தானே இருக்கு அங்கயும் போய் என் ஆங்கில புலமை எல்லாம் காட்ட ஆரம்பிச்சேன். அப்பதான் அவங்க ஒரு நாள் என்னை கூப்பிட்டு "உனக்கு என்னத்தான் பிரச்சனை"ன்னு கேக்க நான் "எனக்கு இங்கிலீஷ் சொல்லி தாங்க டாக்டர்"ன்னு கேட்டேன். சரி இவன் கிட்டே சமாதானமா போயிடலாம்ன்னு நெனச்சு ஒத்து கிட்டாங்க. கொஞ்ச நாள் போச்சு. நல்ல இம்புரூவ்மெண்ட் தெரிஞ்சுது. "போடா கம்மனாட்டி"ன்னு என்னை திட்டும் அளவு தமிழ் கத்துகிட்டங்க டாக்டர். எனக்கு ஆங்கிலம் சொல்லி கொடுக்கும் போதேல்லாம் "நான் என்ன பாவம் செஞ்சேன்" ன்னு சில சமயம் தலையிலே அடிச்சு பாங்க. சில சமயம் ஜீசஸை திட்டுவாங்க தன்னை படைத்தமைக்கு.
ஒரு நாள் child க்கு பண்மை என்னன்னு கேட்டதுக்கு நான் childs ன்னு பட்டுன்னு சொன்ன போது தான் அவங்க அந்த முடிவை எடுத்தாங்க. வடிவேலு மாதிரி "முடியல என்னால முடியல... லண்டன் ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல இருந்து 100 கிமீ தூரத்திலே ''நாட்ராம்பள்ளி"ன்னு எங்க சொந்த கிராமம் இருக்கு நான் அங்க போய் விறகு சுள்ளி பொறுக்கி வரட்டி தட்டி பொழச்சுக்கறேன். என் ஹஸ்பெண்ட் எதுனா கருப்பன் கோவில்ல குறி சொல்லி எனக்கு கஞ்சி ஊத்துவார்"ன்னு லண்டனுக்கே கிளம்பிட்டாங்க.
காந்திஜி மாதிரி பல்லாயிரக்கணக்கான ஆங்கிலேயனை விரட்ட முடியாட்டியும் என்னால முடிஞ்ச அளவு ஒரு ஆங்கிலேய குடும்பத்தை கத்தி இன்றி ரத்தமின்றி அகிம்சா முறையிலே நாட்டை விட்டு வெளியேற்றினேன். ஏதோ என்னால முடிஞ்சது இந்த நாட்டுக்காக இவ்வளவு தான்.
திஸ்கி: இன்று டெல்லியே மிரளும் அளவு பிறந்த நாள் கொண்டாடும் "குட்டி இளவரசி" மாதினி பாப்பாவுக்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்!!!
ஆஸ்பத்திரின்னா அப்படி இப்படி இருக்காது. சும்மா பத்து கிரவுண்டு நிலத்திலே பிரம்மாண்டமாய் இருக்கும். இரண்டு மகா பெரிய நுழை வாயில். அதன் வழியா மாயூரநாதர் தேரே உள்ளே போய் ஒரு ரவுண்டு அடிச்சுட்டு வெளியே வரலாம். அப்படி ஒரு நுழை வாயில். உள்ளே நுழைந்தவுடன் ஒரு மாந்தோப்பு. மாந்தோப்பின் நடுவே ஒரு மிகப்பெரிய தாமரை வடிவிலான பூச்செண்டு வடிவத்தில் ஒரு செயற்கை நீரூற்று. அதன் பின் 60 அடி அகலத்தில் 18 படியுடன் கூடிய அரண்மனை மாதிரியான ஆஸ்பத்திரி. அதனை சுற்றியும் மிகப்பெரிய வேப்ப மரங்கள்.படியில் ஏறி உள்ளே போனால் இடப்பக்கம் டாக்டரின் ரூம். டாக்டர் ஜன்னலை திறந்தால் வேப்பம் பூ வாசமும் வேப்பம் காற்றும் அப்படி ஒரு அருமையாக இருக்கும். உள்ளே பிரசவ அறை நடு நாயகமாக, பின்னே நல்ல காற்று வரும்படியான நல்ல படுக்கை வசதிகள். அப்படியாக தருமை ஆதீனம் கட்டி கொடுத்த தோடு ஒரு நல்ல ஆங்கிலோ இந்திய பெண் டாக்டரையும் வேலைக்கு அமர்த்தி அது தவிர அத்தனை மருந்து மாத்திரைகளும், பழம், பால், நல்ல ஆரோக்கியமான பிரட் மற்றய அனைத்து வசதிகளோடும் அந்த ஆஸ்பத்திரி ஒரு ஆஸ்பத்திரியின் வாசமின்றி அப்படி ஒரு ரம்மியமாக இருந்தது. எங்க ஊர் மக்கள் "வெளியே" என்று போட்டிருக்கும் வழியாக உள்ளே போய் குழந்தை பெற்று கொண்டு "உள்ளே" வாசல் வழியாக வெளியே வந்து கொண்டு சந்தோஷமாக இன விருத்தி செய்து கொண்டிருந்தனர். ஆனால் அந்த டாக்டர் மட்டும் தன் பியட் காரிலே "உள்ளே" வழியாக உள்ளே போய் "வெளியே" வழியாக வெளியே வந்து ஊழியம் செய்து கொண்டிருந்தர்.
இப்படி ஒரு நல்ல ஆஸ்பத்திரியை ஆதீனம் தங்கள் வீட்டுக்கு எதிரேயே கட்டி கொடுத்ததால் எங்கள் பாட்டிகள் ஆளுக்கு ஒரு பிள்ளை பெற்று கொண்டு முதல் போணி செய்து தங்கள் நன்றியை தெரிவித்தார்கள். இப்போது அந்த டாக்டரை பற்றி சொல்ல வேண்டும். பெயர் "ரோட்ரிஸ்". கவுன் போட்டு கிட்டு புது புது அர்த்தங்கள் சவுகார்ஜானகி மாதிரி டுக் டுக்ன்னு நடந்து வருவாங்க. எங்க ஊரிலே பியட் கார் வச்சிருந்த இரண்டு பேரில் அவங்க ஒருத்தவங்க. அவங்க வீட்டு காரர் பெயர் "சுருட்டு தொரை" அது தான் பெயரான்னு தெரியாது நாங்கள் அப்படித்தான் கூப்பிடுவோம். அவர் ஆங்கிலேயர் என்பதால் கோட் சூட் போட்டுகிட்டு H.வசந்தகுமார் மாதிரி இருப்பார்ன்னு நீங்க நெனச்சா அது தப்பு. ஒரு காக்கி கலர்ல தொள தொள டவுசர் போட்டுகிட்டு சிக்கன் பிராங் மாதிரியான சுருட்டை வாயிலே கவ்விகிட்டு 24 மணி நேரமும் அவர் வீட்டு தோட்டத்தில் ஏதாவது ஒரு செடிக்கு தண்ணீர் ஊற்றி கொண்டே இருப்பார். சுருக்கமாக சொல்ல போனால் ரயில்வேயில் கரி இஞ்ஜினில் கரி அள்ளி கொட்டுபவர் போல இருப்பார். அவர் இந்திய ரயில்வேயில் இஞினியராக வேலை பார்த்து ரிட்டையர்டு ஆகிவிட்டதாக சொல்வார்கள். அந்த தம்பதிக்கு குழந்தைகள் உண்டா இல்லியான்னு எல்லாம் தெரியாது. லண்டனில் இருப்பதாக சொல்லுவார்கள். அவர்களுக்கு தருமை ஆதீனம் சார்பிலே டவுன்ஸ்டேஷன் (ரயில்வே ஸ்டேஷன்) எதிரே அமைதியான வீடு ஒதுக்கப்பட்டு இருந்தது.
அப்போதெல்லாம் யாரும் ஆஸ்பத்திரி போய் குழந்தை பெற்று கொள்ள பயந்த காலம். ஆனால் என் குடும்பம் மட்டும் எங்க ஊர் மக்களுக்கு ஒரு அவேர்னஸ் உண்டாக்கும் பொருட்டு அந்த ஆஸ்பத்திரியை எங்கேஜ்டாகவே வைத்திருந்தது.சும்மா மாலை 7 மணி வரை சாதாரணமாக பேசி கொண்டு இருக்கும் ஏதாவது ஒரு பெரியம்மா " இருங்க ஒரு எட்டு எதிர்க்க ஆஸ்பத்திரி வரை போய் விட்டு வாரேன்"ன்னு போய் அடுத்த நாள் ஒரு தம்பிய கூட்டிகிட்டு வீட்டுக்கு வருவாங்க. கூட துணைக்கு போன ஏதாவது ஒரு சின்ன பாட்டியும் வரும் போது ஒரு குட்டி சித்தப்பாவை கூட்டிகிட்டு வருவாங்க. ஏதோ கடைமுழுக்கு கடைக்கு போய் காதோல கருகமணி வாங்கி வரும் மாதிரி அத்தனை ஒரு சுலபமாக இருந்தது அப்போது. இப்படி யாராவது குழந்தை பெத்துக்க போனா நாங்களும் பட்டாளமாக போய்விடுவோம். அந்த ராஜாஜி ஹால் மாதிரியான படிகளுக்கு மேலே இருக்கும் திண்னையில் படுத்தால் அப்படி ஒரு வழுவழுப்பு, ஒரு சுகந்தமான காத்து வரும். அண்ணன் தம்பிகள் அத்தனை பேரும் அடுத்த புது வரவான குட்டி சித்தப்பாவுக்கோ, குட்டி தம்பிக்கோ ரொம்ப ஆர்வமா காத்து கிடப்பதாக மற்றவர்கள் நினைத்தாலும் உண்மை அதுவல்ல. அங்கே கிடைக்கும் பிரட் வகையறாக்களுக்காகவே எங்கள் வம்சம் விருத்தியாக நாங்கள் ஆண்டவனை வேண்டிக்கொண்டது கொஞ்சம் அதிகப்படி.
அப்படியாக ஒரு நாள் வார் வச்ச டவுசர் போட்ட நான் உக்காந்து 'பன்'னை பாலில் முக்கி முக்கி கபளீகரம் பண்ணிகிட்டு இருந்த போது நம்ம சவுகார் ஜானகி டாக்டர் ரவுண்ட்ஸ் வந்துட்டாங்க. குழந்தை பெத்த புண்ணியவதி பெரியம்மா மாத்திரம் படுத்திருக்க, சுத்தி உக்காந்து சவாலே சமாளி ஜெயலலிதா என்ன இருந்தாலும் அப்படி அடமண்டா இருக்க கூடாதுன்னு வருத்தபட்டுகிட்டு இருந்த மத்த பெரியம்மாக்களும், சித்திகளும், சில பாட்டிகளும் ( அதான் எல்லோருக்குமே வீடு எதிர் வரிசை தானே, ஆஸ்பத்திரியே கிட்ட தட்ட எங்க சொந்த ஆஸ்பத்திரி மாதிரிதானே... எல்லோருமே பொழுது போக்க வந்திருந்தாங்க) எழுந்து நிற்க ரோட்ரிஸ் டாக்டர் என்னை பார்த்து என்னவோ கேட்டாங்க ஆங்கிலத்தில். நானா சும்மா இருப்பேன். எழுந்து நின்னு " மை நேம் ஈஸ் தொல்காப்பியன், ஐ யம் ஸ்டடியிங் இன் நேஷனல் பிரைமரி ஸ்கூல் ஃபோர்த் ஸ்டேண்டர்டு ஏ செக்ஷன், மை சார் நேம் ஈஸ் துண்டு முறுக்கி சார்" ன்னு சொல்ல டாக்டர் முகம் கொஞ்சம் கடுகடுப்பானது. அவங்க வேற "நீ ஏண்டா நாதாறி இங்க உக்காந்து இருக்கே"ன்னு ஏதோ கேட்டிருப்பாங்க போல இருக்கு. அவங்க இந்த தடவை 37 செண்டி மீட்டருக்கு கொஞ்சம் நீட்டா ஏதோ கேட்கவே நானும் 38 செண்டிக்கு ஹம்புலி ரெக்குவஸ்ட் யூ ன்னு லீவ் வெட்டரை ஒப்பிக்க சுத்தி இருந்த தாய்குலங்கள் அத்தனையும் படக்கு படக்குன்னு தாலிய எடுத்து கண்ணுல ஒத்திகாத குறை தான். அத்தன ஒரு பெருமிதம். கடைசியா "காளைமாட்டு சாணி"ன்னு சந்தோஷமா சொல்லிட்டு போயிட்டாங்க.
அன்றைக்கு முதலே எனக்கும் அவங்களுக்கும் ஒரு பனிப்போர் தொடங்கிடுச்சு. எப்பவும் அங்கே மாங்காய் அடிச்சுகிட்டு ஜாலியா இருக்கும் என்னை பார்த்தாலே அவங்களுக்கு கோவம் கோவமா வந்துச்சு. அவங்க டிரைவர் பேர் பாரூக்ன்னு பேர். மீசை வச்சுகிட்டு இருப்பார். அவர்கிட்டே சொல்லி என்னை இனிமே இந்த ஆஸ்பத்திரி பக்கம் பார்க்க கூடாதுன்னு சொல்லி விட்டாங்க. விடுவனா நான். ஆஸ்பத்திரி எல்லைக்கோட்டுக்கு அப்பால் நின்று மாங்காய் அடிக்க ஆரம்பித்தேன். அது தவிர அவங்க டூட்டிக்கு வரும் போதல்லாம் போய் நின்னு "குட்மார்னிங்" சொல்லி அவங்க குருதி அழுத்தத்தை அதிகரிக்க செய்தேன். இது போதாதுன்னு எங்க தெருவிலே வாங்கின காத்து பத்தாதுன்னு ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கு காத்து வாங்க போவோம். அப்ப அவங்க வீடு எதிரே தானே இருக்கு அங்கயும் போய் என் ஆங்கில புலமை எல்லாம் காட்ட ஆரம்பிச்சேன். அப்பதான் அவங்க ஒரு நாள் என்னை கூப்பிட்டு "உனக்கு என்னத்தான் பிரச்சனை"ன்னு கேக்க நான் "எனக்கு இங்கிலீஷ் சொல்லி தாங்க டாக்டர்"ன்னு கேட்டேன். சரி இவன் கிட்டே சமாதானமா போயிடலாம்ன்னு நெனச்சு ஒத்து கிட்டாங்க. கொஞ்ச நாள் போச்சு. நல்ல இம்புரூவ்மெண்ட் தெரிஞ்சுது. "போடா கம்மனாட்டி"ன்னு என்னை திட்டும் அளவு தமிழ் கத்துகிட்டங்க டாக்டர். எனக்கு ஆங்கிலம் சொல்லி கொடுக்கும் போதேல்லாம் "நான் என்ன பாவம் செஞ்சேன்" ன்னு சில சமயம் தலையிலே அடிச்சு பாங்க. சில சமயம் ஜீசஸை திட்டுவாங்க தன்னை படைத்தமைக்கு.
ஒரு நாள் child க்கு பண்மை என்னன்னு கேட்டதுக்கு நான் childs ன்னு பட்டுன்னு சொன்ன போது தான் அவங்க அந்த முடிவை எடுத்தாங்க. வடிவேலு மாதிரி "முடியல என்னால முடியல... லண்டன் ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல இருந்து 100 கிமீ தூரத்திலே ''நாட்ராம்பள்ளி"ன்னு எங்க சொந்த கிராமம் இருக்கு நான் அங்க போய் விறகு சுள்ளி பொறுக்கி வரட்டி தட்டி பொழச்சுக்கறேன். என் ஹஸ்பெண்ட் எதுனா கருப்பன் கோவில்ல குறி சொல்லி எனக்கு கஞ்சி ஊத்துவார்"ன்னு லண்டனுக்கே கிளம்பிட்டாங்க.
காந்திஜி மாதிரி பல்லாயிரக்கணக்கான ஆங்கிலேயனை விரட்ட முடியாட்டியும் என்னால முடிஞ்ச அளவு ஒரு ஆங்கிலேய குடும்பத்தை கத்தி இன்றி ரத்தமின்றி அகிம்சா முறையிலே நாட்டை விட்டு வெளியேற்றினேன். ஏதோ என்னால முடிஞ்சது இந்த நாட்டுக்காக இவ்வளவு தான்.
திஸ்கி: இன்று டெல்லியே மிரளும் அளவு பிறந்த நாள் கொண்டாடும் "குட்டி இளவரசி" மாதினி பாப்பாவுக்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்!!!
June 13, 2008
"தசாவதாரம்" விமர்சனம்!!!! by அபிஅப்பா!
"அடியேன் ராமானுஜதாசன்" என்கிற அதிரடியில் ஆரம்பிக்கும் படம் படமுடிவில் கே.எஸ்.ரவிக்குமார் "உலகநாயகனே" என பாட தொடங்கும் வரை நீடிக்கிறது. நடு நடுவே அஸினோடு பிசின் போல ஒரு டூயட் பாடியிருந்தால் கூடவோ, அல்லது கமலின் கூட்டாளிகள் வையாபுரி,சந்தானபாரதி,ரமேஷ்கண்ணா,சிட்டிபாபு,பாஸ்கர் ஆகியோர் கொஞ்சம் நீட்டி வாசிச்சு இருந்தாலோ படம் பப்படமாகியிருக்கலாம். பண்ணிரண்டாம் நூற்றாண்டில் நடந்த அல்லது நடந்ததாக நம்பப்படும் ஒரு நிகழ்வோடு அதற்கான கமலின் விளக்க பின்னனி குரலோடு ஆரம்பிக்கிறது படம்.
அடுத்த காட்சி நேராக வாஷிங்டன் தாவிவிடுகிறது நிகழ்காலத்திக்கு. அதாவது சமீபத்து நான்காம் தேதி, டிசம்பர் மாதம் 2004 அன்று ஆரம்பமாகும் கதை டிசம்பர் 26ம் தேதி வேளாங்கண்னி சுனாமியில் முடிவடைகிறது. இந்த இருபத்தி இரண்டு நாட்கள் ஓட்டம் தான் படத்தின் கதை.
அமரிக்க விஞ்ஞானியான கமல் கண்டிபிடிக்கும் ஒரு வஸ்து ஒரு நாட்டையே அழிக்க கூடிய அளவிலான சக்தி கொண்டதாக இருக்கிறது என்பதை அந்த லாபரட்ரியின் 'அனு' குரங்கின் மூலமாக சின்னதாய் ஆனால் பிரம்மாண்டமாய் நமக்கு புரிய வைத்த கோவிந் என்கிற விஞ்ஞானி கமல் சென்னையில் கொல்டி பாலாஜிக்கு ஸாரி பல்ராம்நாயுடுவுக்கு புரிய வைக்க "சார் உங்களை விட கொஞ்சம் சீனியர் யார்கிட்டயாவது நான் பேசனும்"ன்னு மாட்டிகிட்டு விழிப்பது அருமையோ அருமை.
லைட்டர் மாதிரியான டப்பாவில் இருக்கும் அந்த வஸ்து அமரிக்காவிலிருந்து ஒரு "பேக்கு" நண்பனின் சொதப்பலால் சிதம்பரம் கீழசன்னதிக்கு கூரியர் அனுப்பப்படுகிறது. ஆங்கிலேய வில்லன்(அதுவும் கமல் தான்) தன் குபீர் மனைவி மல்லிகாஷெராவத்துடன் அதை துரத்தி சென்னை செங்கல்பட்டு, பாண்டி வழியாக சிதம்பரம் வர, விஞ்ஞானி கோவிந்தும் வர கீழ சன்னதியில் தான் அய்யங்கார் ஆத்து பொண் அசின், அவரின் 94 வயது பாட்டி கிருஷ்னவேணி (அதுவும் கமல்) இருவரும் கதையில் பிசின் போல ஒட்டுகிறார்கள். அந்த டப்பா கோவிந்தராஜரின் உற்ச்சவமூர்த்தியின் உள்ளே போய் விடுகிறழ்து பாட்டியின் லீலையால். அதற்கு மேல் மல்லிகாவின் கால்ஷீட் கிடைக்காதமையால் கீழசன்னதியிலேயே அவர் கதை முடிகிறது.
பின்னெ என்ன கோவிந், அசின்கூட கோவிந்தராஜரும் பயணிக்கிறார். அப்படியே வேளாங்கண்ணிக்கு போயிடறாங்க. நடுவே ஏழு அடி உயர கலிபுல்லாகான் கமல் அவங்க அப்பா நாகேஷ், அம்மா விஜயா எல்லாம் எதுக்கு வந்தாங்கன்னு சொல்ல முடியலை.
அதே போல பஞ்சாபி அவ்தார்சிங்(கமல் தான்) மனைவி ஜெயப்ரதா அண்ட் கோ வர்ராங்க. அதை எல்லாம் விடுங்க. இப்படியே போய் அந்த வில்லனையும் அந்த வஸ்துவையும் சுனாமி வந்து அழிச்சிடுது. 12ம் நூற்றாண்டில் கடலின் உள்ளே போன கோவிந்தராஜ பெருமாள் வந்து கரை ஒதுங்கி இருக்கார். இந்த காட்சிகளின் போது சுனாமி பிணங்கள் மீது நம் கவனம் போய் விடுவதால் கமல் அசினிடம் பேசும் வசன விளக்கம் எதுவும் நம் காதில் விழாமல் போய் விடுகிறது.
இதன் நடுவே வின்செண்ட் பூவராகவன் என்கிற நாகர்கோவில் தமிழ் பேசும் பாத்திர கமல். என்ன திடீர்ன்னு கருப்பு எம்ஜிஆர்ன்னு பார்த்தா அவரும் கமல். அருமையான நடிப்பு.
இதன் நடுவே ஜப்பான் கமல். பத்து வேஷம் போடனும் என முடிவு செஞ்சாச்சு. அதனால அவரும் படத்தில் உண்டு.
இதுதாங்க படம்.
இப்போ என் கருத்து. படம் நல்லா இருக்கு. அருமையான உழைப்பு இருக்கு. அர்பணிப்பு அப்பட்டமா தெரிகின்றது. இந்த படத்துக்கு விமர்சனம் எழுதி "இன்ஷா அல்லா"ன்னா இன்னா அர்த்தம் என டைரக்டருக்கு தெரியல, சிதம்பரம்-வேளாங்கண்ணி ரூட் சரியா இல்ல. அது நொட்டை இது சொத்தை என்று சொல்வதெல்லாம் மகா பாவம். அது அந்த உலக கலைஞனை உற்சாகம் இழக்க செய்யும். படம் பாருங்க. ஆனால் அதுக்கு முன்னால செய்ய வேண்டிய விஷயத்தை சொல்கிறேன்.
1. தயவு செய்து விமர்சனங்களை படிக்காதீர்கள். குறிப்பாக தமிழ்மண விமர்சனங்களை படிக்காதீர்கள்.
2. படம் ஆரம்பம் முதல் கடைசி வரை பக்கத்தில் உள்ளவர்கள் பேசுவதை கேட்க வேண்டாம்.(என் பக்கத்தில் ஒரு பொண்ணு அநியாயம் பண்ணிடுச்சு. ராமானுஜதாசரின் மகனாக ஒரு 5 வயசு பையன் வருவான். அவனையும் கமல் தான் என சத்தியம் செய்கிறது. அதன் கூற்று படி 547 வேஷத்திலே கமல் வர்ரார் படத்திலே.
3. ஆளவந்தான், அன்பேசிவம் மாதிரி ஆயிடுமோன்னு பயந்துகிட்டே போகாதீங்க!
4. சின்ன சின்ன லாஜிக் உதைத்தால் தள்ளி உக்காந்துக்கவும்.
5. படத்தில் எனக்கு பிடிச்ச ஒரு நகைச்சுவை வசனம், ஒரு அய்யங்கார் கேட்ப்பார் சிபிஐ பல்ராம் நாயுடுவிடம் "அழகிய சிங்கர்" தெரியுமான்னு, அதுக்கு பல்ராம் நாயுடு சொல்வார் "மடோனா வான்னு"
6. மல்லிகாவை சிதம்பரம் கீழசன்னதியில் தூக்கி சொருகாமல் வேளாங்கண்ணி வரை தள்ளிகிட்டு போயிருக்களாம். அதுவும் மயிலாடுதுரை வழியா போயிருந்தா சந்தோஷப்பட்டிருப்பேன்.
7. தமிழ் எந்த அளவு தெரியும் என்பதற்கு தனக்கு பெரிய அளவில் தமிழ் தெரியும் என மல்லிகா சொல்வது கமலின் உத்தியா ரவிகுமாரின் புத்தியா என எல்லாம் ஆராயாமல் அனுபவிக்கனும்.
8. படத்தில் காமடி வசனம் என் பார்த்தால் கலிபுல்லாகான் வசனம் தான். ஆனாலும் அந்த உச்சரிப்பால் புரியாமல் போய்விடுகிறது.
9. அந்த ஜப்பான் பொண்ணு பேசும் தமிழ் அப்படியே டிபிக்கல். சூப்பர்ப்..
10. பாட்டி கமல் கலக்கல். கருப்பு கமலை மடியில் போட்டு பேசும் வசனம் "அவனுக்கு உள்ளே வெள்ளை மனசு. அய்யோ கொழதே வைகுண்டம் போயிட்டியா" ன்னு கலங்க வைக்கிறார்.
11. ஜெயப்ரதா, சிங் கமல் அருமை.
12. ஒளிப்பதிவும் சூப்பர், ஒலிப்பதிவும் சூப்பர்( என்னத்துக்கு வம்பு ளி,லி ன்னு குழம்பிகிட்டு)
13. கமலின் வசனம் அருமை. ஆனா குழப்பம் அதிகமா இருக்கு. கடவுள் இல்லைன்னு சொல்ரீங்களான்னு கேட்டா ஆம் இல்லைன்னு பதில் வந்திருந்தா நல்லா இருந்திருக்கும். இருந்திருந்தா நல்லா இருக்கும்ன்னு சொன்னா அது வழக்கம் போல கமல்தனமாவே இருக்கு.
14. முகுந்தா முகுந்தா பாட்டும், கல்லை மட்டும் கண்டால் பாட்டும் கேட்டுகிட்டே இருக்கலாம்.
அபிஅப்பா பதிவு படிக்காமலே விமர்சனம் போட்டார் என யாரும் சொல்ல முடியாத அளவு ஒரு சேதி சொல்கிறேன். என் கூட லொடுக்கு, பாஸ்ட் பவுலர் இருவரும் தங்கள் குடும்பத்தினருடன் வந்தார்கள். இது என் முதல் விமர்சனம். எப்படி இருக்குன்னு சொல்லுங்க மக்கா!!
June 12, 2008
திண்ணை பதிவின் இரண்டாம் பாகம் என்று இதை சொல்ல முடியாது!!! (அல்லது) மிசா!!!
நம்புங்கள் அப்போது எனக்கு வயது பதினொன்று. தூக்கி நிறுத்திய காவலர்களுக்கு உடனே தெரிந்துவிட்டது தாங்கள் தேடி வந்த பட்சி இதுவல்ல என. அப்போதும் கூட என்னிடம் ஏக வசனங்கள், அடிக்காதது மட்டுமே ஒரே குறை. அதற்குள் அம்மா, பாட்டி எல்லோரும் கதவை திறக்க எத்தனித்ததை உணர்ந்தேன். வந்த காவலர்கள் பேசிய மொழியும் எனக்கு பரிட்சயம் இல்லாதது. எல்லோரும் வெளி மாநில காவலர்கள். அப்போது காவல் வண்டியில் பிடிக்கப்பட்டு உள்ளே கோஷமெழுப்பிய புண்ணியவான்கள் என் அம்மா பெயரை சொல்லி எது நடந்தாலும் கதவை திறக்க வேண்டாம் என ஒட்டு மொத்த கூக்குரலில் கூறவே அம்மாவும் கொஞ்சம் பின்வாங்கிய மாதிரி தெரிந்தது. அந்த பின்வாங்கள் என்னவோ ஒரு நிமிடம் தான் நீடித்தது. குபீரென கதவு திறக்கப்பட்டு என் பாட புத்தகங்களை எடுத்து என் அம்மா அந்த காவலர்களிடம் காண்பித்து ஆவேசமாக ஏதேதோ கூறிக்கொண்டே அவிழ்ந்த கூந்தலை முடிந்து கொண்டே அவர்கள் பிடியில் இருந்த என்னை பலம் கொண்ட மட்டும் இழுத்து வீட்டின் உள்ளே வீசி எறிய நான் போய் முற்றத்தில் விழுந்தேன். அம்மாவின் அந்த ஆவேசம் எனக்கு மிக புதியதாக இருந்தது. அந்த காவலர்களுக்கும் அம்மாவின் ஆவேச மொழி புரிந்திருக்க வேண்டும். படிக்கிற பையனடா, பாலகனடா பாவிகளா என அம்மா கூறியவைகள் அவர்களுக்கும் புரிந்திருக்க வேண்டும். போய் விட்டார்கள்.
அடுத்த நாள் முதல் வீட்டில் அப்பா, சித்தப்பா முதல் எல்லோருமே தலைமறைவு, என் வீட்டு கதவு பூட்டப்பட்டது பூட்டப்படது தான்.எந்த நேரத்தில் எது நடக்கும் என யாருக்கும் தெரியாது. மிசா மிசா என ஊரே போர்க்களம் மாதிரி இருந்தது. சிலர் மிசாவை சிலாகித்து பேசினாலும் அதாவது அரசு அலுவலர்கள் சரியான நேரத்துக்கு வரவேண்டும், லஞ்சம் கூடாது இதல்லாம் . ஆனால் அரசை விமர்சித்தால் 'இம்'என்றால் சிறை வாசம் 'ஏன்' என்றால் வனவாசம், இந்திய பெருந்தலைகள் ஜேப்பி உட்பட அனைவரும் சிறையில், கலைஞர் மட்டுமே வெளியே அய்யோ கொடுமையோ கொடுமை. அதை அந்த கொடுமையை அனுபவித்தால் மட்டுமே புரியும். சித்தப்பா எந்த சிறை என தெரியாது. இனும் சொல்லப்போனால் சிறையிலா அல்லது வெளியிலா அல்லது காவலர்கள் அடித்து கொன்று புதைத்து விட்டனரா என எதுவும் தெரியாது. அப்பாவிடம் இருந்து ஒரு துண்டு சீட்டில் எழுதி செய்தி மட்டும் வரும். சில சமயம் ஐந்து ரூபாய் பத்து ரூவாய் என வரும்.ஊர் ஊருக்கு சிலரை மட்டும் கலைஞர் அவரின் கருத்துகளை செய்திகளை மக்களுக்கு கொண்டு செல்ல சிறை செல்ல வேண்டாம் என பணித்திருந்த காரணத்தால் அப்பா அலுவலகத்தின் உள்ளேயே இருந்து அங்கேயே குளித்து அங்கேயே தூங்கி வேலைக்கு சென்றுகொண்டும் தொ.மு.ச வை இயக்கி கொண்டும் ஒரு மாதம் இருந்தது தெரிந்தது. உண்மையிலேயே மிசா கொடுமையை உணர வேண்டுமானால் பத்து நாள் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் உங்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே போய் பாருங்கள். பத்து நாள் வேண்டாம் இருபத்து நாலு மணி நேரம் போது அதை உணர.
(மன்னிக்கவும்.....திண்ணை பற்றி எழுத ஆரம்பித்து வேறு எங்கோ சென்று விட்டது பதிவு.இந்த ஓட்டத்தை நிறுத்த மனமில்லை. அதனால் திண்ணையை படிக்க ஆர்வமாக இருப்பவர்களுக்காக ஒண்றே ஒண்று சொல்லி கொள்கிறேன் "இன்று போய் நாளை வாருங்கள்")
அது போல் சித்தப்பாவுக்கு ஊர் ஊராக சென்று சிறையில் இருப்பவர்கள் வீட்டுக்கு உதவி நிதியாக நூறு ரூபாய் கொடுக்க வேண்டியது. அதிலும் சில சிக்கல்கள் இருந்தன. அனேகமாக எல்லோருக்குமே இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர். (நன்னிலம் நடராசன் கலைஞரிடம் சண்டை போட்டு இரு வீட்டுக்கும் தலா நூறு வாங்கியதாக பின்னால் பொதுகூட்டாங்களில் பேசினார். )
என் வீடோ என் பாட்டி அடிக்கடி சொல்வது போல் "ஒரு குருவி இறை தேடி ஒன்பது குருவி வாய் திறக்கனும்". காலையில் ரவை வாங்கி கஞ்சி வைத்து உப்பு போட்டு குடித்துவிட்டு பள்ளிக்கு போக வேண்டும். போனோம். ஆனால் கொஞ்சமும் கலங்கவில்லை. அம்மா ஒரு தைரியலெட்சுமி. பாட்டி ஒரு வீரலெட்சுமி. போராடும் குணம் எனக்கும் என் தம்பிக்கும் அப்போதே விதைக்கப்பட்டது. கூட படித்த பல சக மாணவர்களின் தந்தையர் மிசாவில் அடைக்கப்பட்டதால் திமுக வின் குலத்தொழிலான சைக்கிள் கம்பனிக்கு துரத்தப்பட்டனர். அந்த விதத்தில் நான் கொடுத்து வைத்தவன். இப்போது இருக்கும் பதிவர்களில் எத்தனை பேர் மிசா காலத்தை நேரில் பார்த்தவர்கள் என என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியும். ஆனால் அதன் கொடுமைகளை எத்தனை பதிவர் அனுபவித்து இருப்பர் என பின்னூட்டத்தில் எழுதுங்கள்.
ஓரிரு மாதங்கள் கழித்து நிலமை கொஞ்சம் கட்டுக்கு வந்தது என சொல்வதை விட அது எங்களுக்கு பழகிவிட்டது என சொல்லலாம். அப்பா முரசொலியை ஏதோ கொக்கேக புத்தகங்கள் மாதிரி முதுகில் சொருகி கொண்டு வந்து பத்து இருவது பேராக என் வீட்டு மாட்டு கொட்டகைக்கு இரவு சூரிய அஸ்தமனத்துக்கு பிறகு வர சொல்லி நல்ல ஏற்ற இறக்கத்தோடு (கலைஞர் எந்த இடத்தில் தொண்டையை உயர்த்துவார் எந்த இடத்தில் கனைத்து கொள்வார் என அத்தனை திமுகவினருக்கும் அத்துப்படி) படித்து காட்டுவார். ஆனால் அப்பா படிப்பது நான்குநாட்கள் முந்தின முரசொலியாக இருக்கும்.
அப்படித்தான் ஒரு நாள் தளபதி ஸ்டாலினை உதைக்க வந்த காவலரின் உதையை தாங்கி கொண்ட மேயர் சிட்டிபாபு தன் மூத்திர பையில் வாங்கி கொண்டு சரிந்த செய்தியை படித்த அப்பா கலங்க அந்த ஒட்டு மொத்த மாட்டு கொட்டகையும் அழுதது. அப்பாவை கலைஞரே நேரில் பேசுவது போல பார்த்து பார்த்து எங்கள் மனதில் அப்பா அந்த செய்தியை படிக்கும் போது விம்மியது எங்கள் அத்தனை பேரையும் அழவைத்தது. அப்பா கண்ணாடியை கழட்டி வைத்து விட்டு சொன்னார். "அய்யோ இது நான்கு நாட்கள் முந்தின பேப்பராச்சே. இந்நேரம் என் சிட்டிபாபுவுக்கு என்ன ஆச்சோ"ன்னு சொல்லி அழ...... அப்போது உண்மையிலேயே சிட்டிபாபு இறந்துவிட்டிருந்தார்.
கோசி மணி, கிட்டப்பா, வரத கோபாலகிருஷ்ணன், செங்குட்டுவன், நன்னிலம் நடராசன், திருச்சி சிவா எல்லாரும் திருச்சி மத்திய சிறையில். அனேகமாக யார் யார் எந்தந்த சிறையில் இருக்கின்றனர் என அப்போது தெரிந்து விட்டது. ஆனாலும் தெரியாத ஒரு மர்மம் எப்போது விடுதலை என்பது. குங்கும சிமிழ் என்கிற படத்தில் ஒரு வசனம் வரும். நாளைக்கு சோறு கிடைக்கும் என தெரிந்தால் பசியோடு காத்து இருப்பதில் ஒரு அர்த்தம் இருக்கும். இல்லை உனக்கு ஒரு வாரம் கழித்து தான் சோறு அல்லது உனக்கு ஒரு மாதம் கழித்து தான் சோறு என்பதில் கூட காத்திருப்பதில் ஒரு அர்த்தம் இருக்கும். இல்லாவிடில் உனக்கு இனி வாழ்நாள் முழுக்க சோறு இல்லை என்றாவது கூறிவிட்டால் அதற்கு தக்கவாறு மனதை பக்குவ படுத்தி கொள்ளலாம். ஆனால் அந்த மிசா சிறை வாசம் எந்த வகை தொகைக்கும் அப்பாற்ப்பட்டதாக இருந்தது. அந்த சிறை காவலர்கள் திடீரென ஒரு நாள் எல்லோரிடமும் "உங்களுக்கு நாளை விடுதலை" என சொல்லுவாராம். எல்லோரும் புதிய மனைவியையும் தான் சிறைக்கு வந்த் பின் பிறந்த குழந்தையையும், சாக கிடக்கும் பெற்றோரையும் (இப்படி சொல்லி கொண்டே போகலாம் ஏனனில் எல்லா கேட்டகரியிலும் ஆள் இருந்தது) பார்க்க ஆசையாய் இருக்க அடுத்த நாள் தான் ஏமாற்றப்பட்டது தெரிந்து எப்படி மன உளைச்சளுக்கு ஆளாவார்கள் என அனுபவித்தால் மட்டுமே புரியும்.
ஒரு ஆறு மாதம் ஆனபின் ஒரு மாதிரியாக எல்லோரும் ஸ்திரமாக நன்றாக மிசா மிருகத்தை எதிர்க்க தொடங்கி விட்டோம். அப்போது கலைஞர் மாத்திரம் ஆயிரகணக்கில் திருமணம் நடத்தி வைத்தார். காரணம் அது தான் அப்போது அவருக்கான பிரச்சார மேடையாக இருந்தது. ஒலிபெறுக்கி கிடையாது. வைத்து கொள்ள அனுமதி இல்லை. கூம்பு வடிவ மெகா போன் ஒருவர் பிடித்து கொள்வார். இவர் தொண்டை கிழிய பேச வேண்டும். எதிரே ஆயிரகணக்கில் கூட்டம் இருக்கும். கடைசி வரிசைகாரனுக்கும் அவர் குரல் போய் சேர்ந்தது. தமிழகத்தின் கடைசி எல்லை வரை அவர் பிரச்சாரம் போய் சேர்ந்தது. அவரால் மிசா வரலாறு எழுதப்பட்டது. அந்த கூட்ட முடிவினிலே அவர் எடுத்த ரத்த வாந்திகள் வரலாற்றில் மறைந்து போயின.
மெதுவாக மாட்டு கொட்டகை கூட்டம் திண்ணைக்கு வர தொடங்கியது. கோவை மு.கண்ணப்பன் கலைஞருக்கு காரோட்டி கண்ணப்பனாக மாறியிருந்த முரசொலியை அப்பா படித்து சொல்லிவிட்டு "நான் இன்றைக்கு சொல்கிறேன். இந்த திண்ணையில் சத்தியம் அடித்து சொல்கிறேன், தலைவர் ஆட்சிக்கு வந்தது கண்ணப்பன் தான் போக்கு வரத்து அமைச்சர்". அடித்து சொன்னது என் திண்ணை ஆயிற்றே...பொய்க்குமா என்ன?
சிறையில் மேடைப்பேச்சு கற்று கொடுக்கப்படுவதாகவும், திருச்சி சிவா எல்லோருக்கும் ஆங்கில பாடம் எடுப்பதாகவும், பிரச்சார நாடகங்கள் நடத்தபடுவதாகவும் செய்திகள் வந்த வண்ணம் இருக்கின்றன.அந்த நாள் வந்தது ஆமாம் விடுதலை நாள். அதை பற்றி எழுத வேண்டுமானால் பதிவு போய் கொண்டே இருக்கும்.
இந்த கூத்து அத்தனைக்கும் கலைஞர் மாத்திரம் கைது செய்யப்படவில்லை. அண்ணா சாலையில் போய் துண்டு பிரசுரம் வினியோகம் செய்கிறார். அவரை மட்டும் விட்டுவிட்டு மற்றவர்கள் கைது செய்யபடுகின்றனர்.சமீபத்தில் வடிவேலு சொன்னது போல் (லக்கி கூட அதை எடுத்து காட்டியிருந்தார் அவரது ஒரு பின்னூட்டத்தில்) "அமைச்சரே வரலாறு மிக முக்கியம்" . கலைஞர் மட்டும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தால் இந்தியாவின் அந்த ஒரு வருட கருப்பு வரலாறு இருட்டடிக்கப்பட்டு இருந்திருக்கும்.
அடுத்த நாள் முதல் வீட்டில் அப்பா, சித்தப்பா முதல் எல்லோருமே தலைமறைவு, என் வீட்டு கதவு பூட்டப்பட்டது பூட்டப்படது தான்.எந்த நேரத்தில் எது நடக்கும் என யாருக்கும் தெரியாது. மிசா மிசா என ஊரே போர்க்களம் மாதிரி இருந்தது. சிலர் மிசாவை சிலாகித்து பேசினாலும் அதாவது அரசு அலுவலர்கள் சரியான நேரத்துக்கு வரவேண்டும், லஞ்சம் கூடாது இதல்லாம் . ஆனால் அரசை விமர்சித்தால் 'இம்'என்றால் சிறை வாசம் 'ஏன்' என்றால் வனவாசம், இந்திய பெருந்தலைகள் ஜேப்பி உட்பட அனைவரும் சிறையில், கலைஞர் மட்டுமே வெளியே அய்யோ கொடுமையோ கொடுமை. அதை அந்த கொடுமையை அனுபவித்தால் மட்டுமே புரியும். சித்தப்பா எந்த சிறை என தெரியாது. இனும் சொல்லப்போனால் சிறையிலா அல்லது வெளியிலா அல்லது காவலர்கள் அடித்து கொன்று புதைத்து விட்டனரா என எதுவும் தெரியாது. அப்பாவிடம் இருந்து ஒரு துண்டு சீட்டில் எழுதி செய்தி மட்டும் வரும். சில சமயம் ஐந்து ரூபாய் பத்து ரூவாய் என வரும்.ஊர் ஊருக்கு சிலரை மட்டும் கலைஞர் அவரின் கருத்துகளை செய்திகளை மக்களுக்கு கொண்டு செல்ல சிறை செல்ல வேண்டாம் என பணித்திருந்த காரணத்தால் அப்பா அலுவலகத்தின் உள்ளேயே இருந்து அங்கேயே குளித்து அங்கேயே தூங்கி வேலைக்கு சென்றுகொண்டும் தொ.மு.ச வை இயக்கி கொண்டும் ஒரு மாதம் இருந்தது தெரிந்தது. உண்மையிலேயே மிசா கொடுமையை உணர வேண்டுமானால் பத்து நாள் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் உங்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே போய் பாருங்கள். பத்து நாள் வேண்டாம் இருபத்து நாலு மணி நேரம் போது அதை உணர.
(மன்னிக்கவும்.....திண்ணை பற்றி எழுத ஆரம்பித்து வேறு எங்கோ சென்று விட்டது பதிவு.இந்த ஓட்டத்தை நிறுத்த மனமில்லை. அதனால் திண்ணையை படிக்க ஆர்வமாக இருப்பவர்களுக்காக ஒண்றே ஒண்று சொல்லி கொள்கிறேன் "இன்று போய் நாளை வாருங்கள்")
அது போல் சித்தப்பாவுக்கு ஊர் ஊராக சென்று சிறையில் இருப்பவர்கள் வீட்டுக்கு உதவி நிதியாக நூறு ரூபாய் கொடுக்க வேண்டியது. அதிலும் சில சிக்கல்கள் இருந்தன. அனேகமாக எல்லோருக்குமே இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர். (நன்னிலம் நடராசன் கலைஞரிடம் சண்டை போட்டு இரு வீட்டுக்கும் தலா நூறு வாங்கியதாக பின்னால் பொதுகூட்டாங்களில் பேசினார். )
என் வீடோ என் பாட்டி அடிக்கடி சொல்வது போல் "ஒரு குருவி இறை தேடி ஒன்பது குருவி வாய் திறக்கனும்". காலையில் ரவை வாங்கி கஞ்சி வைத்து உப்பு போட்டு குடித்துவிட்டு பள்ளிக்கு போக வேண்டும். போனோம். ஆனால் கொஞ்சமும் கலங்கவில்லை. அம்மா ஒரு தைரியலெட்சுமி. பாட்டி ஒரு வீரலெட்சுமி. போராடும் குணம் எனக்கும் என் தம்பிக்கும் அப்போதே விதைக்கப்பட்டது. கூட படித்த பல சக மாணவர்களின் தந்தையர் மிசாவில் அடைக்கப்பட்டதால் திமுக வின் குலத்தொழிலான சைக்கிள் கம்பனிக்கு துரத்தப்பட்டனர். அந்த விதத்தில் நான் கொடுத்து வைத்தவன். இப்போது இருக்கும் பதிவர்களில் எத்தனை பேர் மிசா காலத்தை நேரில் பார்த்தவர்கள் என என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியும். ஆனால் அதன் கொடுமைகளை எத்தனை பதிவர் அனுபவித்து இருப்பர் என பின்னூட்டத்தில் எழுதுங்கள்.
ஓரிரு மாதங்கள் கழித்து நிலமை கொஞ்சம் கட்டுக்கு வந்தது என சொல்வதை விட அது எங்களுக்கு பழகிவிட்டது என சொல்லலாம். அப்பா முரசொலியை ஏதோ கொக்கேக புத்தகங்கள் மாதிரி முதுகில் சொருகி கொண்டு வந்து பத்து இருவது பேராக என் வீட்டு மாட்டு கொட்டகைக்கு இரவு சூரிய அஸ்தமனத்துக்கு பிறகு வர சொல்லி நல்ல ஏற்ற இறக்கத்தோடு (கலைஞர் எந்த இடத்தில் தொண்டையை உயர்த்துவார் எந்த இடத்தில் கனைத்து கொள்வார் என அத்தனை திமுகவினருக்கும் அத்துப்படி) படித்து காட்டுவார். ஆனால் அப்பா படிப்பது நான்குநாட்கள் முந்தின முரசொலியாக இருக்கும்.
அப்படித்தான் ஒரு நாள் தளபதி ஸ்டாலினை உதைக்க வந்த காவலரின் உதையை தாங்கி கொண்ட மேயர் சிட்டிபாபு தன் மூத்திர பையில் வாங்கி கொண்டு சரிந்த செய்தியை படித்த அப்பா கலங்க அந்த ஒட்டு மொத்த மாட்டு கொட்டகையும் அழுதது. அப்பாவை கலைஞரே நேரில் பேசுவது போல பார்த்து பார்த்து எங்கள் மனதில் அப்பா அந்த செய்தியை படிக்கும் போது விம்மியது எங்கள் அத்தனை பேரையும் அழவைத்தது. அப்பா கண்ணாடியை கழட்டி வைத்து விட்டு சொன்னார். "அய்யோ இது நான்கு நாட்கள் முந்தின பேப்பராச்சே. இந்நேரம் என் சிட்டிபாபுவுக்கு என்ன ஆச்சோ"ன்னு சொல்லி அழ...... அப்போது உண்மையிலேயே சிட்டிபாபு இறந்துவிட்டிருந்தார்.
கோசி மணி, கிட்டப்பா, வரத கோபாலகிருஷ்ணன், செங்குட்டுவன், நன்னிலம் நடராசன், திருச்சி சிவா எல்லாரும் திருச்சி மத்திய சிறையில். அனேகமாக யார் யார் எந்தந்த சிறையில் இருக்கின்றனர் என அப்போது தெரிந்து விட்டது. ஆனாலும் தெரியாத ஒரு மர்மம் எப்போது விடுதலை என்பது. குங்கும சிமிழ் என்கிற படத்தில் ஒரு வசனம் வரும். நாளைக்கு சோறு கிடைக்கும் என தெரிந்தால் பசியோடு காத்து இருப்பதில் ஒரு அர்த்தம் இருக்கும். இல்லை உனக்கு ஒரு வாரம் கழித்து தான் சோறு அல்லது உனக்கு ஒரு மாதம் கழித்து தான் சோறு என்பதில் கூட காத்திருப்பதில் ஒரு அர்த்தம் இருக்கும். இல்லாவிடில் உனக்கு இனி வாழ்நாள் முழுக்க சோறு இல்லை என்றாவது கூறிவிட்டால் அதற்கு தக்கவாறு மனதை பக்குவ படுத்தி கொள்ளலாம். ஆனால் அந்த மிசா சிறை வாசம் எந்த வகை தொகைக்கும் அப்பாற்ப்பட்டதாக இருந்தது. அந்த சிறை காவலர்கள் திடீரென ஒரு நாள் எல்லோரிடமும் "உங்களுக்கு நாளை விடுதலை" என சொல்லுவாராம். எல்லோரும் புதிய மனைவியையும் தான் சிறைக்கு வந்த் பின் பிறந்த குழந்தையையும், சாக கிடக்கும் பெற்றோரையும் (இப்படி சொல்லி கொண்டே போகலாம் ஏனனில் எல்லா கேட்டகரியிலும் ஆள் இருந்தது) பார்க்க ஆசையாய் இருக்க அடுத்த நாள் தான் ஏமாற்றப்பட்டது தெரிந்து எப்படி மன உளைச்சளுக்கு ஆளாவார்கள் என அனுபவித்தால் மட்டுமே புரியும்.
ஒரு ஆறு மாதம் ஆனபின் ஒரு மாதிரியாக எல்லோரும் ஸ்திரமாக நன்றாக மிசா மிருகத்தை எதிர்க்க தொடங்கி விட்டோம். அப்போது கலைஞர் மாத்திரம் ஆயிரகணக்கில் திருமணம் நடத்தி வைத்தார். காரணம் அது தான் அப்போது அவருக்கான பிரச்சார மேடையாக இருந்தது. ஒலிபெறுக்கி கிடையாது. வைத்து கொள்ள அனுமதி இல்லை. கூம்பு வடிவ மெகா போன் ஒருவர் பிடித்து கொள்வார். இவர் தொண்டை கிழிய பேச வேண்டும். எதிரே ஆயிரகணக்கில் கூட்டம் இருக்கும். கடைசி வரிசைகாரனுக்கும் அவர் குரல் போய் சேர்ந்தது. தமிழகத்தின் கடைசி எல்லை வரை அவர் பிரச்சாரம் போய் சேர்ந்தது. அவரால் மிசா வரலாறு எழுதப்பட்டது. அந்த கூட்ட முடிவினிலே அவர் எடுத்த ரத்த வாந்திகள் வரலாற்றில் மறைந்து போயின.
மெதுவாக மாட்டு கொட்டகை கூட்டம் திண்ணைக்கு வர தொடங்கியது. கோவை மு.கண்ணப்பன் கலைஞருக்கு காரோட்டி கண்ணப்பனாக மாறியிருந்த முரசொலியை அப்பா படித்து சொல்லிவிட்டு "நான் இன்றைக்கு சொல்கிறேன். இந்த திண்ணையில் சத்தியம் அடித்து சொல்கிறேன், தலைவர் ஆட்சிக்கு வந்தது கண்ணப்பன் தான் போக்கு வரத்து அமைச்சர்". அடித்து சொன்னது என் திண்ணை ஆயிற்றே...பொய்க்குமா என்ன?
சிறையில் மேடைப்பேச்சு கற்று கொடுக்கப்படுவதாகவும், திருச்சி சிவா எல்லோருக்கும் ஆங்கில பாடம் எடுப்பதாகவும், பிரச்சார நாடகங்கள் நடத்தபடுவதாகவும் செய்திகள் வந்த வண்ணம் இருக்கின்றன.அந்த நாள் வந்தது ஆமாம் விடுதலை நாள். அதை பற்றி எழுத வேண்டுமானால் பதிவு போய் கொண்டே இருக்கும்.
இந்த கூத்து அத்தனைக்கும் கலைஞர் மாத்திரம் கைது செய்யப்படவில்லை. அண்ணா சாலையில் போய் துண்டு பிரசுரம் வினியோகம் செய்கிறார். அவரை மட்டும் விட்டுவிட்டு மற்றவர்கள் கைது செய்யபடுகின்றனர்.சமீபத்தில் வடிவேலு சொன்னது போல் (லக்கி கூட அதை எடுத்து காட்டியிருந்தார் அவரது ஒரு பின்னூட்டத்தில்) "அமைச்சரே வரலாறு மிக முக்கியம்" . கலைஞர் மட்டும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தால் இந்தியாவின் அந்த ஒரு வருட கருப்பு வரலாறு இருட்டடிக்கப்பட்டு இருந்திருக்கும்.
Subscribe to:
Posts (Atom)